ยาคอบ เร็กนาร์ต คีตกวีผู้ทรงอิทธิพลแห่งยุคเรเนซองส์ในราชสำนักฮับส์บูร์ก

ยาคอบ เร็กนาร์ต (Jacob Regnart; ชื่อในภาษาฝรั่งเศส: Jacques Regnart; เกิดช่วงทศวรรษ 1540 – 16 ตุลาคม 1599) เป็นคีตกวีชาวเฟลมิชในยุคเรเนซองส์ ผู้มีบทบาทสำคัญในการสร้างสรรค์ดนตรีทั้งในรูปแบบทางศาสนา (Sacred Music) และดนตรีทางโลก (Secular Music) โดยใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพการทำงานที่ประเทศออสเตรียและโบฮีเมีย ภายใต้การอุปถัมภ์ของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก

ประวัติและการทำงาน

เร็กนาร์ตเกิดที่เมืองดูแว (Douai) โดยเป็นหนึ่งในพี่น้องห้าคน หลักฐานทางประวัติศาสตร์ระบุว่าเขาปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะนักร้องเสียงเทเนอร์ที่ Hofkapelle (วงดนตรีประจำราชสำนัก) ในกรุงปราก เมื่อปี 1560 ภายใต้การปกครองของอาร์ชดยุกแม็กซิมิเลียน แม้ว่าตัวเร็กนาร์ตเองจะอ้างว่าเขาเริ่มทำงานที่นั่นตั้งแต่ปี 1557

ในปี 1564 ผลงานชิ้นแรกของเขาได้รับการตีพิมพ์ หลังจากนั้นเขาได้ย้ายไปอยู่ที่กรุงเวียนนาและเดินทางไปยังประเทศอิตาลีเพื่อศึกษาต่อด้านดนตรีระหว่างปี 1568 ถึง 1570 ซึ่งการศึกษาในอิตาลีส่งผลอย่างมากต่อผลงานชุด Il primo libro delle canzone italiane ที่ตีพิมพ์ในปี 1574 และเล่มต่อๆ มาในเวลาต่อมา

การก้าวสู่ตำแหน่งสำคัญในราชสำนัก

ในเดือนพฤศจิกายน 1570 เร็กนาร์ตได้รับแต่งตั้งเป็นผู้สอนประสานเสียงของแม็กซิมิเลียน และเมื่อแม็กซิมิเลียนสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 ได้ทรงจ้างเขาเข้าทำงานใน Hofkapelle ต่อไป ในช่วงทศวรรษ 1570 ผลงานเพลงเยอรมันสำหรับสามเสียง (Teutsche Lieder) ของเขาซึ่งตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Gerlachs ในเมืองนูเรมเบิร์ก ประสบความสำเร็จอย่างสูง มียอดขายดีและถูกนำมาพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง รวมถึงถูกนำไปเรียบเรียงเป็นรูปแบบแท็บลาเจอร์ (Tablature) โดยคีตกวีท่านอื่น

เส้นทางอาชีพของเขาเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยในเดือนตุลาคม 1579 เขาได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าคีตกวี (Vice-Kapellmeister) ต่อจาก Alard du Gaucquier และในปี 1580 Orlandus Lassus ได้เสนอชื่อเขาให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าคีตกวี (Kapellmeister) ในแซกโซนีแทนที่ Antonio Scandello แต่เร็กนาร์ตปฏิเสธตำแหน่งดังกล่าวเนื่องจากต้องการทำงานรับใช้ราชวงศ์ฮับส์บูร์กต่อไป

ในปี 1582 อาร์ชดยุกเฟอร์ดินานด์ได้ขอให้เขาดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าคีตกวีแทนที่ Alexander Utendal ทำให้เขาต้องย้ายไปอยู่ที่เมืองอินส์บรุคในเดือนเมษายนปีเดียวกัน และในวันที่ 1 มกราคม 1585 เขาได้ขึ้นดำรงตำแหน่งหัวหน้าคีตกวี (Kapellmeister) ซึ่งเขาได้ปฏิรูปกิจกรรมทางดนตรีของราชสำนักจนประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง มีการจ้างนักร้องชาวดัตช์และชาวอิตาลีจำนวนมาก และทำให้เขามีฐานะมั่งคั่งขึ้น

ช่วงปลายชีวิตและเกียรติยศ

ในปี 1588 เร็กนาร์ตตีพิมพ์ชุดเพลงโมเท็ต (Motets) ที่แสดงถึงการสนับสนุนการปฏิรูปคาทอลิก และในปี 1590 เขาและพี่น้องอีกสามคนซึ่งเป็นนักดนตรีฝีมือดีได้ร่วมกันตีพิมพ์ชุดเพลงโมเท็ต

อาร์ชดยุกเฟอร์ดินานด์ทรงตั้งใจจะมอบบรรดาศักดิ์ขุนนางให้แก่เขาเพื่อตอบแทนความดีความชอบ แต่ทรงสิ้นพระชนม์เสียก่อน ต่อมาอาร์ชดยุกแมทเทียสผู้สืบทอดตำแหน่งได้ดำเนินการมอบบรรดาศักดิ์ให้เขาในปี 1596 หลังจากที่ Hofkapelle ในอินส์บรุคถูกยุบลง เร็กนาร์ตได้ย้ายกลับไปยังกรุงปรากและดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าคีตกวีภายใต้การนำของ Monte จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 1599

มรดกทางดนตรีและผลงาน

ผลงานของเร็กนาร์ตได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและถูกนำไปรวมในหนังสือรวมเพลงจนถึงศตวรรษที่ 17 นักทฤษฎีดนตรีชื่อดังอย่าง Michael Praetorius และ Jacob Burmeister ต่างยกย่องผลงานของเขา การรวบรวมผลงานฉบับทันสมัยครั้งแรกจัดทำโดย Richard Eitner ในปี 1895 และมีการตีพิมพ์ฉบับใหม่โดย Corpus Mensurabilis Musicae ในช่วงทศวรรษ 1970

ผลงานสำคัญทางศาสนา

• Sacrae aliquot cantiones (1575) - เพลงสำหรับ 5-6 เสียง
• Aliquot cantiones (1577) - เพลงจากพันธสัญญาเดิมและใหม่ สำหรับ 4 เสียง
• Mariale (1588) - ชุดเพลงสำหรับเทศกาลพระแม่มารี สำหรับ 4-8 เสียง
• Novae cantiones sacrae (1590) - ผลงานร่วมกับพี่น้องตระกูลเร็กนาร์ต
• Missae sacrae (1602) - มิสซาที่เลียนแบบเพลงร้องที่มีท่วงทำนองไพเราะ สำหรับ 5-8 เสียง

ผลงานดนตรีทางโลก

• Il primo libro delle canzone italiane (1574) - เพลงอิตาลีสำหรับ 5 เสียง
• Kurtzweilige teutsche Lieder (1574, 1577, 1579, 1580) - ชุดเพลงเยอรมันที่ได้รับความนิยมอย่างสูง
• Tricinia (1584) - เพลงเยอรมันสำหรับ 3 เสียง
• Schoene Comedie (1584) - ดนตรีประกอบละครตลกของอาร์ชดยุกเฟอร์ดินานด์ (ปัจจุบันสูญหาย)