เจมส์ เอฟ. เอมอส ผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธินสหรัฐฯ คนแรกที่เป็นนักบิน

เจมส์ เอฟ. "จิม" เอมอส (James F. "Jim" Amos) เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 เป็นอดีตพลเอกสี่ดาวของเหล่านาวิกโยธินสหรัฐฯ (United States Marine Corps - USMC) ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธินสหรัฐฯ คนที่ 35 โดยความโดดเด่นของเขาคือการเป็นนักบินนาวิกโยธินคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธินฯ

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

เอมอสเกิดที่เมืองเวนเดลล์ รัฐไอดาโฮ เป็นบุตรชายของนักบินกองทัพเรืออาชีพ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการเงินและเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไอดาโฮในปี ค.ศ. 1970 และได้รับการแต่งตั้งเป็นเรือตรีในกองทัพเรือสหรัฐฯ ผ่านโครงการฝึกนายทหารสัญญาบัตรกองหนุนกองทัพเรือ (NROTC) เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1970

เขาเข้ารับการฝึกบินที่เมืองเพนซาโคลา รัฐฟลอริดา และได้รับการรับรองเป็นนักบินกองทัพเรือ (Naval Aviator) เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 ต่อมาในปี ค.ศ. 1972 เขาได้โอนย้ายหน่วยงานไปยังเหล่านาวิกโยธินสหรัฐฯ

เส้นทางอาชีพในเหล่านาวิกโยธิน

การปฏิบัติการบินและประสบการณ์ช่วงแรก

ในช่วงแรกของการทำงานในเหล่านาวิกโยธิน เอมอสประจำการอยู่ที่ฝูงบินขับไล่โจมตีที่ 212 (VMFA-212) และได้ปฏิบัติหน้าที่กับฝูงบิน VMFA-235, VMFA-232 และ VMFA-122 โดยใช้เครื่องบินขับไล่แบบ F-4 Phantom II

มีช่วงเวลาหนึ่งในปี ค.ศ. 1978 ที่เอมอสลาออกจากกองทัพเพื่อไปเป็นนักบินพาณิชย์ให้กับสายการบินบรานิฟฟ์ อินเตอร์เนชันแนล แอร์เวย์ส (Braniff International Airways) เป็นเวลา 25 เดือน ก่อนจะตัดสินใจกลับเข้ารับราชการในเหล่านาวิกโยธินอีกครั้งในเดือนมกราคม ค.ศ. 1981

การก้าวสู่ตำแหน่งผู้บัญชาการระดับสูง

เอมอสมีบทบาทสำคัญในการนำหน่วยบินเข้าสู่ยุคใหม่ โดยเขาเป็นผู้บัญชาการฝูงบินขับไล่โจมตีที่ 312 (VMFA-312) ซึ่งเป็นฝูงบินแรกของนาวิกโยธินที่ใช้เครื่องบิน F/A-18 Hornet แบบที่นั่งเดียวสำหรับการโจมตีเวลากลางคืน

ในด้านการบริหารระดับสูง เขาเคยดำรงตำแหน่งรองผู้บัญชาการกองกำลังโจมตีทางเรือของนาโต (NATO) ในยุโรปตอนใต้ ณ เมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี และทำหน้าที่เป็นเสนาธิการของกองกำลังเฉพาะกิจร่วมสหรัฐฯ Noble Anvil ในระหว่างการปฏิบัติการทางอากาศเหนือยูโกสลาเวียและโคโซโว

บทบาทในสงครามอิรักและตำแหน่งระดับสูง

ในปี ค.ศ. 2002 เอมอสได้รับยศพลตรีและเข้าบัญชาการกองพลบินนาวิกโยธินที่ 3 (3rd Marine Aircraft Wing) โดยนำกำลังพลกว่า 15,000 นายเข้าสู่การรบในสงครามอิรักระหว่างปี ค.ศ. 2003 ถึง 2004 ภายใต้ปฏิบัติการอิรักฟรีดอม (Operations Iraqi Freedom I และ II)

ต่อมาเขาได้รับยศพลโทและบัญชาการกองกำลังส่งเสริมการรบนาวิกโยธินที่ 2 (II Marine Expeditionary Force) และดำรงตำแหน่งรองผู้บัญชาการด้านการพัฒนาการรบและการบูรณาการ ณ เมืองควอนติโก รัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งรับผิดชอบด้านการฝึกอบรมและการกำหนดความต้องการด้านยุทโธปกรณ์ของนาวิกโยธินทั้งหมด

การดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธินสหรัฐฯ

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 เอมอสได้รับยศพลเอกและดำรงตำแหน่งรองผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธินสหรัฐฯ (Assistant Commandant of the Marine Corps) คนที่ 31 ก่อนจะได้รับการเสนอชื่อโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม โรเบิร์ต เกตส์ และได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดีบารัค โอบามา ให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธินสหรัฐฯ (Commandant of the Marine Corps) คนที่ 35 เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2010

การขึ้นดำรงตำแหน่งของเขาถือเป็นเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากเขาเป็นนักบินนาวิกโยธินคนแรกที่ได้รับตำแหน่งสูงสุดของเหล่านาวิกโยธิน และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 ที่รองผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธินฯ ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นผู้บัญชาการฯ โดยตรง

ในระหว่างการดำรงตำแหน่ง เอมอสได้กำกับดูแลการสิ้นสุดภารกิจการรบของเหล่านาวิกโยธินในประเทศอัฟกานิสถาน และบริหารจัดการกองทัพในช่วงที่มีการปรับลดงบประมาณอย่างเข้มงวด ก่อนจะเกษียณอายุราชการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014