แจน โอซัลลิแวน นักการเมืองหญิงผู้ทรงอิทธิพลแห่งพรรคแรงงานไอร์แลนด์

แจน โอซัลลิแวน (Jan O'Sullivan; เกิด 6 ธันวาคม ค.ศ. 1950) เป็นอดีตนักการเมืองชาวไอร์แลนด์ สังกัดพรรคแรงงาน (Labour Party) ผู้มีบทบาทสำคัญในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและทักษะ (Minister for Education and Skills) ระหว่างปี ค.ศ. 2014 ถึง 2016 และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการ (Minister of State) ในช่วงปี ค.ศ. 2011 ถึง 2014 นอกจากนี้เธอยังเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (Teachta Dála หรือ TD) ของเขตเลือกตั้งเมืองลิเมอริก (Limerick City) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 ถึง 2020 และเขตเลือกตั้งลิเมอริกตะวันออก (Limerick East) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 ถึง 2011

ชีวิตส่วนตัวและการศึกษา

โอซัลลิแวนเกิดที่เมืองโคลนลารา (Clonlara) เคาน์ตี้แคลร์ ในปี ค.ศ. 1950 เธอสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยตรีニตี้ ดับลิน (Trinity College Dublin) และได้รับประกาศนียบัตรระดับสูงด้านการศึกษา (Higher Diploma in Education) จากวิทยาลัยมหาวิทยาลัยคอร์ก (University College Cork) หลังจากทำงานเป็นครูในช่วงสั้นๆ เธอได้เดินทางไปศึกษาด้านการสอนแบบมอนเตสซอรี่ (Montessori) ในประเทศแคนาดา

เมื่อเดินทางกลับมายังไอร์แลนด์ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 โอซัลลิแวนได้มีส่วนร่วมในการบริหารคลินิกวางแผนครอบครัวในเมืองลิเมอริก ซึ่งเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันอย่างรุนแรงในสังคมไอร์แลนด์ยุคนั้น ในด้านชีวิตครอบครัว เธอเป็นสมาชิกของคริสตจักรแห่งไอร์แลนด์ (Church of Ireland) และสมรสกับพอล โอซัลลิแวน แพทย์ทั่วไปชาวคาทอลิก โดยมีบุตรด้วยกันหนึ่งคนเป็นลูกสาวและหนึ่งคนเป็นลูกชาย

เส้นทางการเมือง

จุดเริ่มต้นกับพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย (ค.ศ. 1982–1990)

ในปี ค.ศ. 1982 โอซัลลิแวนเข้าร่วมพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย (Democratic Socialist Party - DSP) ซึ่งก่อตั้งโดย จิม เคมมี่ (Jim Kemmy) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมืองลิเมอริก เธอตัดสินใจเข้าร่วมพรรคเนื่องจากเห็นด้วยกับจุดยืนของเคมมี่ในเรื่องการต่อต้านชาตินิยมในไอร์แลนด์เหนือ รวมถึงการสนับสนุนการวางแผนครอบครัวและสิทธิในการทำแท้ง ซึ่งทำให้เธอและกลุ่มผู้สนับสนุนถูกเรียกขานว่า "Kemmy's Femmies" เนื่องจากถูกโจมตีโดยคริสตจักรคาทอลิกในขณะนั้น

เธอได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาเมืองลิเมอริกในปี ค.ศ. 1985 และดำรงตำแหน่งสมาชิกคณะกรรมการสุขภาพมิด-เวสเทิร์น (Mid-Western Health Board) ระหว่างปี ค.ศ. 1991 ถึง 2003

การเข้าสู่พรรคแรงงานและบทบาทในสภา (ค.ศ. 1990–2010)

เมื่อพรรค DSP ควบรวมกับพรรคแรงงานในปี ค.ศ. 1990 โอซัลลิแวนได้เป็นหนึ่งในผู้เจรจาการควบรวมครั้งนี้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1993 เธอได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกวุฒิสภา (Seanad) ในกลุ่มคณะกรรมการบริหาร (Administrative Panel) และก้าวขึ้นเป็นผู้นำกลุ่มพรรคแรงงานในวุฒิสภา

ในช่วงปี ค.ศ. 1993 ถึง 1994 เธอได้รับเลือกให้เป็นนายกเทศมนตรีเมืองลิเมอริก (Mayor of Limerick) อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1994 เธอเผชิญกับอุปสรรคทางศาสนา โดยถูกขัดขวางไม่ให้เปิดโรงเรียนคริสเตียนบราเธอร์ส และไม่ได้รับอนุญาตให้อ่านบทเรียนในพิธีมิสซาสำหรับสัปดาห์พลเมืองของลิเมอริก เนื่องจากเธอไม่ได้เป็นชาวคาทอลิก

ในปี ค.ศ. 1998 โอซัลลิแวนชนะการเลือกตั้งซ่อมและกลายเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (TD) หญิงคนแรกจากเคาน์ตี้ลิเมอริกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1921 และได้รับเลือกตั้งซ้ำในปี ค.ศ. 2002, 2007 และ 2011

การดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี (ค.ศ. 2011–2016)

ภายใต้รัฐบาลผสมระหว่างพรรค Fine Gael และพรรคแรงงาน โอซัลลิแวนได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสำคัญดังนี้:

• รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศและการค้า (มีหน้าที่พิเศษด้านการค้าและการพัฒนา) เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2011
• รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสิ่งแวดล้อม ชุมชน และรัฐบาลท้องถิ่น (มีหน้าที่พิเศษด้านที่อยู่อาศัยและการวางแผน) เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2011 โดยเธอมีสถานะเป็น "super junior" ซึ่งสามารถเข้าร่วมประชุมคณะรัฐมนตรีได้
• รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและทักษะ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 โดยเธอได้ผลักดันนโยบายลดการผูกขาดของคริสตจักรในระบบการศึกษา และส่งเสริมการจัดตั้งโรงเรียนที่ไม่ยึดติดกับนิกายศาสนา (multi-denominational schools)

การทำงานในฐานะฝ่ายค้าน (ค.ศ. 2016–2020)

หลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 2016 โอซัลลิแวนยังคงรักษาที่นั่งในสภาได้ และเป็นหนึ่งในสมาชิกพรรคแรงงานเพียงไม่กี่คนที่ยังคงอยู่ในสภาผู้แทนราษฎรในช่วงที่พรรคต้องเผชิญกับความนิยมที่ลดลง ก่อนที่เธอจะสิ้นสุดวาระการทำงานทางการเมืองในปี ค.ศ. 2020