โจเซฟ ฟรานซิส ชี วิศวกรระบบผู้ขับเคลื่อนโครงการอะพอลโล

โจเซฟ ฟรานซิส ชี (Joseph Francis Shea) เป็นวิศวกรการบินและอวกาศและผู้บริหารของ NASA ที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการวางรากฐานทางเทคนิคของโครงการอะพอลโล (Apollo program) เขาเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในวิศวกรระบบ (Systems Engineer) ที่เก่งที่สุดในยุคของเขา โดยมีความสามารถในการบูรณาการโครงการขนาดใหญ่ที่มีความซับซ้อนให้กลายเป็นระบบที่ทำงานร่วมกันได้อย่างสมบูรณ์

จุดเริ่มต้นและการศึกษา

ชีเกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1925 ในย่านบรอนซ์ นครนิวยอร์ก ในครอบครัวชาวไอริชคาทอลิกชนชั้นแรงงาน เขาเริ่มต้นเส้นทางชีวิตด้วยความสนใจในด้านกีฬา โดยหวังจะเป็นนักกีฬามืออาชีพ แต่หลังจากจบการศึกษาระดับมัธยมปลายในวัยเพียง 16 ปี เขาได้เข้าประจำการในกองทัพเรือสหรัฐฯ ซึ่งนำเขาไปสู่เส้นทางการศึกษาทางวิศวกรรม

เขาศึกษาที่วิทยาลัยดาร์ตมัธ, MIT และในที่สุดจบการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านกลศาสตร์วิศวกรรม (Engineering Mechanics) จากมหาวิทยาลัยมิชิแกนในปี ค.ศ. 1955 ในระหว่างที่ศึกษาปริญญาเอก ชีได้ทำงานที่ Bell Labs ควบคู่ไปด้วย ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความเชี่ยวชาญในด้านระบบนำทาง

ความสำเร็จที่ Bell Labs และการก้าวสู่ NASA

หลังจากจบการศึกษา ชีได้ทำงานที่ Bell Labs ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ โดยรับหน้าที่เป็นวิศวกรระบบสำหรับระบบนำทางแบบไฮบริดวิทยุ-เฉื่อยของขีปนาวุธข้ามทวีป Titan I และต่อมาเป็นผู้จัดการโครงการระบบนำทางเฉื่อยของ Titan II ความสำเร็จในการบริหารโครงการให้เสร็จสิ้นตามกำหนดเวลาและงบประมาณทำให้เขากลายเป็นที่ยอมรับในวงการการบินและอวกาศ

ในปี ค.ศ. 1961 NASA ได้เชิญชีเข้ามารับตำแหน่งรองผู้อำนวยการสำนักงานการบินอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุม (Office of Manned Space Flight - OMSF) เนื่องจาก NASA ต้องการผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมระบบเพื่อควบคุมดูแลโครงการอะพอลโลในภาพรวม

บทบาทสำคัญในโครงการอะพอลโล

ชีมีบทบาทสำคัญในการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ที่กำหนดทิศทางของโครงการอะพอลโล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่อง Lunar Orbit Rendezvous (LOR) หรือการนัดพบในวงโคจรดวงจันทร์ ซึ่งเป็นวิธีการที่ช่วยให้ NASA สามารถส่งมนุษย์ไปลงจอดบนดวงจันทร์และกลับมายังโลกได้ทันตามกำหนดเวลาของประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี

ในขณะที่วิศวกรหลายคนรวมถึง เวอร์เนอร์ ฟอน บราวน์ สนับสนุนวิธีการส่งยานลำเดียวลงไป (Direct Ascent) หรือการนัดพบในวงโคจรโลก (Earth Orbit Rendezvous) ชีเป็นหนึ่งในผู้ที่สนับสนุนแนวทาง LOR ซึ่งมีความเสี่ยงสูงกว่าในทางทฤษฎี แต่มีประสิทธิภาพมากกว่าในด้านน้ำหนักและเชื้อเพลิง

ช่วงปลายของอาชีพและการจากไป

ชีมีความเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับการสืบสวนเหตุการณ์โศกนาฏกรรมไฟไหม้ในยานอะพอลโล 1 (Apollo 1 fire) ในปี ค.ศ. 1967 ซึ่งสร้างความเครียดสะสมให้กับเขาอย่างมาก หลังจากนั้นเขาได้ย้ายตำแหน่งและลาออกจาก NASA ในเวลาต่อมา

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 จนถึงปี ค.ศ. 1990 เขาทำงานเป็นผู้จัดการอาวุโสที่บริษัท Raytheon ในรัฐแมสซาชูเซตส์ และต่อมาได้เป็นอาจารย์พิเศษด้านการบินและอวกาศที่ MIT ก่อนจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1999