ลา โบแอม โอเปร่าโศกนาฏกรรมแห่งชีวิตศิลปินไส้แห้ง

ลา โบแอม (La bohème) เป็นโอเปร่าสี่องก์ที่ประพันธ์โดย จาโกโม ปุชชินี (Giacomo Puccini) ระหว่างปี ค.ศ. 1893 ถึง 1895 โดยมีบทโอเปร่า (Libretto) ภาษาอิตาลีที่เขียนโดย ลุยจิ อิลลิกา (Luigi Illica) และ จูเซปเป จาโกซา (Giuseppe Giacosa) ซึ่งดัดแปลงมาจากนวนิยายเรื่อง Scènes de la vie de bohème (1851) ของ อ็องรี มูร์เกร์ (Henri Murger)

เนื้อเรื่องเกิดขึ้นในกรุงปารีส ช่วงประมาณปี ค.ศ. 1830 โดยนำเสนอวิถีชีวิตแบบ "โบฮีเมียน" (Bohemian lifestyle) ของกลุ่มเพื่อนศิลปินผู้ยากไร้และช่างเย็บผ้าสาว ซึ่งสะท้อนถึงความรัก ความฝัน และความทุกข์ยากในสังคมเมือง

ที่มาและการสร้างสรรค์

บทโอเปร่าของ La bohème อ้างอิงจากงานเขียนของ อ็องรี มูร์เกร์ ซึ่งเป็นชุดเรื่องสั้นที่พรรณนาถึงชีวิตของคนหนุ่มสาวโบฮีเมียนในปารีสช่วงทศวรรษ 1840 แม้ว่าต้นฉบับจะเป็นเพียงการรวบรวมเหตุการณ์สั้นๆ ที่ไม่มีโครงเรื่องหลักที่ชัดเจน แต่ปุชชินีและคณะผู้เขียนบทได้ปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นเรื่องราวความรักที่เข้มข้นระหว่าง โรดอลโฟ (Rodolfo) และ มีมี (Mimì) ซึ่งจบลงด้วยความตายของเธอ

ในการดัดแปลงนี้ มีการรวมตัวละครสองตัวจากนวนิยาย คือ มีมี และ ฟรองซีน (Francine) ให้กลายเป็นตัวละครเดียว เพื่อสร้างความกระชับและเพิ่มพลังทางอารมณ์ให้กับเนื้อเรื่อง นอกจากนี้ ในช่วงการประพันธ์ ปุชชินีเคยมีข้อพิพาทกับ รุกเกโร เลออนคาวัลโล (Ruggero Leoncavallo) ซึ่งพยายามเสนอตัวเขียนบทให้ แต่ปุชชินีปฏิเสธเนื่องจากได้เริ่มทำงานในเวอร์ชันของตนเองไปแล้ว ซึ่งต่อมาเลออนคาวัลโลก็ได้สร้างโอเปร่าในชื่อเดียวกันแต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าผลงานของปุชชินี

ประวัติการแสดงและการตอบรับ

La bohème เปิดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1896 ณ โรงละครเตอาโตร เรจิโอ (Teatro Regio) ในเมืองตูริน โดยมี อาร์ตูโร โตสคานินี (Arturo Toscanini) วัย 28 ปี เป็นผู้อำนวยเพลง (Conductor)

ในช่วงแรก การตอบรับจากผู้ชมและนักวิจารณ์มีความแตกแยกกัน บางส่วนมองว่าเรียบง่ายเกินไป แต่ในเวลาอันรวดเร็ว โอเปร่าเรื่องนี้ก็ได้รับความนิยมอย่างสูงทั่วอิตาลีและขยายไปยังประเทศอื่นๆ เช่น อาร์เจนตินา (มิถุนายน 1896) และสหราชอาณาจักร (เมษายน 1897) จนกลายเป็นหนึ่งในโอเปร่าที่ถูกนำมาแสดงบ่อยที่สุดในโลกจนถึงปัจจุบัน

บันทึกทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญ

ในปี ค.ศ. 1946 ซึ่งเป็นวาระครบรอบ 50 ปีของการเปิดแสดงครั้งแรก อาร์ตูโร โตสคานินี ได้อำนวยเพลงในการแสดงฉลองผ่านทางวิทยุร่วมกับวง NBC Symphony Orchestra ซึ่งการบันทึกเสียงครั้งนี้ถือเป็นบันทึกเสียงเพียงหนึ่งเดียวของโอเปร่าโดยปุชชินีที่อำนวยเพลงโดยผู้อำนวยเพลงคนเดิมที่นำแสดงในรอบปฐมทัศน์