La Java des Bons-Enfants บทเพลงอนาธิปไตยและสถานการณ์นิยม
สรุปใจความสำคัญ
- เพลง La Java des Bons-Enfants เขียนเนื้อร้องโดย Guy Debord และทำนองโดย Francis Lemmonnier ในปี 1974
- เพลงนี้ถูกนำเสนอภายใต้นามแฝงของ Raymond Callemin สมาชิกแก๊ง Bonnot เพื่อเป็นการล้อเลียนตามแนวทางสถานการณ์นิยม
- เนื้อหาของเพลงอ้างอิงถึงเหตุการณ์วางระเบิด Carmaux-Bons Enfants ในช่วงปี 1892–1894
La Java des Bons-Enfants เป็นบทเพลงแนวอนาธิปไตย (Anarchist) และสถานการณ์นิยม (Situationist) ที่เผยแพร่ในปี 1974 โดยมี Guy Debord เป็นผู้เขียนเนื้อร้อง และ Francis Lemmonnier เป็นผู้ประพันธ์ทำนอง เพลงนี้ปรากฏอยู่ในอัลบั้ม Pour en finir avec le travail ('จุดจบของการทำงาน!') ซึ่งวางจำหน่ายโดยค่าย RCA
เบื้องหลังและการอำพรางตัวตน
ในช่วงแรก เพลงนี้ถูกระบุว่าเขียนโดย Raymond Callemin หรือที่รู้จักในชื่อ "Raymond the Science" สมาชิกผู้โด่งดังของแก๊ง Bonnot ซึ่งเป็นการกลั่นแกล้งในเชิงศิลปะตามแบบฉบับของกลุ่มสถานการณ์นิยม อย่างไรก็ตาม ในการออกอัลบั้มฉบับพิมพ์ซ้ำโดย EMP ได้มีการให้เครดิตแก่ผู้เขียนที่แท้จริงคือ Debord และ Lemmonnier
บริบททางประวัติศาสตร์และการเมือง
อุดมการณ์อนาธิปไตยในฝรั่งเศส
ในศตวรรษที่ 19 ลัทธิอนาธิปไตยได้ก่อตัวขึ้นในยุโรปเพื่อต่อต้านการครอบงำทุกรูปแบบ โดยเฉพาะการครอบงำทางเศรษฐกิจจากระบบทุนนิยม และการต่อต้านรัฐซึ่งถูกมองว่าเป็นองค์กรที่สร้างความชอบธรรมให้กับการกดขี่ผ่านตำรวจ กองทัพ และการโฆษณาชวนเชื่อ
ในช่วงปี 1892–1894 ซึ่งเรียกว่า Ère des attentats (ยุคแห่งการลอบโจมตี) อนาธิปไตยบางกลุ่มได้ใช้ความรุนแรงและวิธีการก่อการร้ายเพื่อตอบโต้การปราบปรามจากรัฐฝรั่งเศส หนึ่งในเหตุการณ์สำคัญคือการวางระเบิดที่ Carmaux-Bons Enfants โดย Émile Henry และ Adrienne Chailliey ซึ่งส่งผลให้ตำรวจ 4 นายและพลเรือน 1 รายเสียชีวิต
ความขัดแย้งภายในขบวนการ
ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 Fédération anarchiste (FA) ภายใต้การนำของ Maurice Joyeux มีท่าทีต่อต้านการแทรกซึมของลัทธิมาร์กซิสต์อย่างรุนแรง ซึ่งนำไปสู่ความขัดแย้งกับนักกิจกรรมรุ่นใหม่ รวมถึง Guy Debord ผู้ซึ่งวิจารณ์ว่า FA ถูกบริหารโดย "นักอนาธิปไตยโบราณร้านขายยาสูบ" ที่ยึดติดกับอดีต
Debord เสนอว่าอนาธิปไตยควรปรับตัวให้เข้ากับโลกปัจจุบันและสร้างทฤษฎีใหม่ๆ แม้ว่าทฤษฎีเหล่านั้นจะหยิบยืมมาจากมาร์กซิสต์ก็ตาม ความขัดแย้งนี้ทำให้ Debord แยกตัวออกจาก FA และเคยวิจารณ์อนาธิปไตยในหนังสือ The Society of the Spectacle ว่าเป็นแนวคิดการปฏิวัติที่นามธรรมและเพ้อฝัน แต่ในเวลาต่อมาเขากลับมาฟื้นฟูและนำมรดกของอนาธิปไตยมาใช้ใหม่อีกครั้ง
การสร้างสรรค์บทเพลง
ในปี 1974 Jacques Le Glou ได้ขอให้ Debord เขียนเพลงสองเพลงสำหรับอัลบั้ม Pour en finir avec le travail ซึ่ง Debord ได้เขียนเพลง La Java des Bons-Enfants และ Le Chant des journées de mai (ซึ่งกล่าวถึงบุคคลอย่าง Durruti) โดยทั้งสองเพลงถูกเผยแพร่ภายใต้นามแฝง สำหรับเพลง La Java des Bons-Enfants เขาใช้นามของ Raymond Caillemin (1890–1913)
เนื้อหาของเพลงมีการเชื่อมโยงระหว่างตัวละครสมมติอย่าง Fantômas กับการต่อสู้ทางชนชั้น ซึ่งสะท้อนถึงความตั้งใจของ Debord ที่จะนำเสนอ Fantômas ในฐานะสัญลักษณ์ทางการเมืองและการปฏิวัติ
มรดกและการสืบทอด
บทเพลงนี้ยังคงมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมดนตรีทางเลือก โดยในปี 1988 วงพังก์ Les Kamionërs du Suicide ได้นำเพลงนี้มาคัฟเวอร์ใหม่
คำถามที่พบบ่อย
ใครคือผู้แต่งเพลง La Java des Bons-Enfants ที่แท้จริง?
ผู้แต่งที่แท้จริงคือ Guy Debord (เนื้อร้อง) และ Francis Lemmonnier (ทำนอง) แม้ว่าในช่วงแรกจะใช้นามแฝงว่า Raymond Callemin
เพลงนี้มีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ใด?
เพลงนี้อ้างอิงถึงยุค Ère des attentats (1892–1894) และโดยเฉพาะเหตุการณ์วางระเบิดที่ Carmaux-Bons Enfants โดย Émile Henry และ Adrienne Chailliey
ทำไม Guy Debord ถึงใช้นามแฝงในการเผยแพร่เพลงนี้?
เป็นการใช้กลวิธีแบบสถานการณ์นิยม (Situationist prank) เพื่อเชื่อมโยงผลงานเข้ากับบุคคลในประวัติศาสตร์อนาธิปไตยสายรุนแรงอย่าง Raymond Callemin
