ทะเลสาบมิริม ระบบนิเวศลากูนพรมแดนบราซิลและอุรุกวัย

ทะเลสาบมิริม (ภาษาโปรตุเกส: Lagoa Mirim; ภาษาเสปน: Laguna Merín) เป็นลากูนแบบปากแม่น้ำ (Estuarine Lagoon) ขนาดใหญ่ที่มีลักษณะทางภูมิศาสตร์โดดเด่น โดยทอดตัวยาวครอบคลุมพื้นที่ทางตอนใต้ของรัฐรีอูกรันดีดูซูล ประเทศบราซิล และทางตะวันออกของประเทศอุรุกวัย ทะเลสาบแห่งนี้ถูกแยกออกจากมหาสมุทรแอตแลนติกด้วยคอคอดที่เป็นเนินทรายซึ่งบางส่วนมีสภาพแห้งแล้ง

ลักษณะทางภูมิศาสตร์และขนาด

ทะเลสาบมิริมมีความยาวประมาณ 174 กิโลเมตร และมีความกว้างแปรผันระหว่าง 10 ถึง 35 กิโลเมตร โดยมีพื้นที่รวมประมาณ 3,750 ตารางกิโลเมตร รูปทรงของทะเลสาบมีความไม่สม่ำเสมอมากกว่าเมื่อเทียบกับทะเลสาบดอสปาโตส (Lagoa dos Patos) ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือ

ในด้านการเชื่อมต่อทางน้ำ ทะเลสาบมิริมไม่มีทางออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติกโดยตรง แต่เชื่อมต่อกับทะเลสาบดอสปาโตสผ่านทางช่องแคบเซา กอนซาโล (São Gonçalo Channel) ซึ่งเป็นเส้นทางที่เรือขนาดเล็กสามารถสัญจรได้ จากนั้นน้ำจากทะเลสาบดอสปาโตสจะไหลออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติกผ่านทางริโอ กรานดี (Rio Grande) ซึ่งเป็นช่องแคบน้ำขึ้นน้ำลงที่มีความยาวประมาณ 39 กิโลเมตร ทำหน้าที่เป็นทางเข้าสู่แหล่งน้ำภายในที่ใช้ในการเดินเรือและท่าเรือขนาดเล็กหลายแห่ง

ระบบน้ำและแหล่งน้ำไหลเข้า

ทะเลสาบมิริมและทะเลสาบดอสปาโตสเกิดจากแอ่งยุบตัวโบราณบริเวณชายฝั่ง ซึ่งถูกปิดกั้นด้วยหาดทรายที่ก่อตัวขึ้นจากการกระทำร่วมกันของลมและกระแสน้ำในมหาสมุทร ระดับน้ำในลากูนอยู่ในระดับเดียวกับมหาสมุทร แต่มีลักษณะเป็นน้ำกร่อยเพียงระยะทางสั้นๆ จากทางออกริโอ กรานดี เนื่องจากได้รับอิทธิพลจากน้ำขึ้นน้ำลง

แหล่งน้ำสำคัญที่ไหลลงสู่ทะเลสาบมิริม ได้แก่:

• แม่น้ำจาโกวรัง/ยากวารอน (Jaguarão/Yaguarón): ไหลลงสู่ทะเลสาบและเป็นส่วนหนึ่งของเส้นแบ่งพรมแดนระหว่างบราซิลและอุรุกวัย โดยสามารถเดินเรือได้เป็นระยะทาง 42 กิโลเมตร ผ่านเมืองคู่แฝดจาโกวรัง (บราซิล) และริโอ บรังโก (อุรุกวัย)
• แม่น้ำตากวารี (Tacuarí) และแม่น้ำเซโบยาตี (Cebollatí): ไหลลงสู่ทะเลสาบจากฝั่งประเทศอุรุกวัย

ทั้งนี้ ปริมาณน้ำที่ไหลเข้าสู่ทะเลสาบมิริมจากฝั่งอุรุกวัยมีจำนวนมากกว่าฝั่งบราซิล

ความสำคัญทางนิเวศวิทยา

ทางทิศตะวันออกของทะเลสาบมิริม ในบริเวณแถบดินแคบๆ ที่กั้นระหว่างทะเลสาบกับมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นที่ตั้งของสถานีนิเวศวิทยาไทม์ (Taim Ecological Station) ซึ่งเป็นพื้นที่อนุรักษ์ที่มีความสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพในภูมิภาคนี้