สนามบินเทศบาลแลนซิง ประวัติศาสตร์และศูนย์กลางการบินในอิลลินอยส์
สรุปใจความสำคัญ
- โรงเก็บเครื่องบินฟอร์ด (Ford Hangar) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในปี 1985
- ออกแบบโดยสถาปนิก อัลเบิร์ต คาห์น โดยใช้โครงสร้างแบบยื่นเพื่อลดเสาค้ำยันภายใน
- เป็นฐานปฏิบัติการของเรือเหาะที่ใช้ในงานถ่ายทอดสดกีฬาในชิคาโก
สนามบินเทศบาลแลนซิง (ICAO: KIGQ, FAA LID: IGQ) เป็นสนามบินสาธารณะที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมืองชิคาโก ประมาณ 21 ไมล์ (34 กิโลเมตร) ในหมู่บ้านแลนซิง เคาน์ตี้คุก รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา สนามบินแห่งนี้มีเจ้าของคือหมู่บ้านแลนซิง โดยในอดีตก่อนที่จะถูกซื้อกิจการโดยหมู่บ้าน สนามบินแห่งนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ สนามบินชิคาโก-แฮมมอนด์ (Chicago-Hammond Airport)

บทบาทและความสำคัญในปัจจุบัน
ในปี 2025 สนามบินได้จ้างที่ปรึกษาเพื่อสร้างความเชื่อมโยงระหว่างชุมชนกับการบิน ประวัติศาสตร์ของสนามบิน และกิจกรรมอื่นๆ โดยมีเป้าหมายเพื่อขยายความสามารถในการจัดกิจกรรมที่หลากหลาย เช่น การแสดงทางอากาศ (Air Shows) และการทัศนศึกษา นอกจากนี้ สนามบินยังได้รับรางวัล "สนามบินบรรเทาความแออัดแห่งปี" (Reliever Airport of the Year) จากกระทรวงคมนาคมของรัฐอิลลินอยส์ในปีเดียวกัน
ปัจจุบันสนามบินแห่งนี้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนการบินหลายแห่ง และเป็นศูนย์กลางสำหรับนักบินฝึกหัด

ประวัติศาสตร์และโรงเก็บเครื่องบินฟอร์ด
หนึ่งในจุดเด่นทางประวัติศาสตร์ของสนามบินคือ โรงเก็บเครื่องบินฟอร์ด (Ford Hangar) ซึ่งเริ่มสร้างในปี 1926 และเสร็จสมบูรณ์ในเดือนมกราคม 1927 อาคารหลังนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ (National Register of Historic Places) ในปี 1985
เฮนรี ฟอร์ด (Henry Ford) ได้ซื้อที่ดิน 1,400 เอเคอร์ในแลนซิงเมื่อปี 1923 เพื่อสร้างสนามบินเชื่อมต่อพื้นที่ทางตอนใต้ของชิคาโกกับโรงงานของเขาในดีทรอยต์ โดยโรงเก็บเครื่องบินนี้ถูกออกแบบโดย อัลเบิร์ต คาห์น (Albert Kahn) สถาปนิกหลักของฟอร์ด ซึ่งได้นำนวัตกรรมใหม่ๆ มาใช้ เช่น:
- โครงสร้างแบบยื่น (Cantilevered Construction): ทำให้ภายในอาคารเปิดโล่งโดยไม่ต้องมีเสาค้ำยัน และช่วยลดแรงกดดันจากลม
- ประตูเลื่อนที่ใช้งานง่าย: ประตูทางทิศเหนือและทิศใต้ถูกออกแบบให้คนเพียงคนเดียวสามารถเลื่อนเปิดได้สะดวกไม่ว่าสภาพอากาศจะเป็นอย่างไร
- การใช้แสงธรรมชาติ: มีการติดตั้งหน้าต่างขนาดใหญ่ 5 บาน (ขนาด 15 x 18 ฟุต) ทำให้แสงธรรมชาติเข้าถึงพื้นที่ประมาณ 40% ของพื้นโรงเก็บเครื่องบิน
อย่างไรก็ตาม ความฝันของฟอร์ดในการผลิตเครื่องบิน Tri-Motor ต้องหยุดชะงักลงเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) เขาหยุดผลิตเครื่องบินในปี 1932 และปล่อยเช่าที่ดินและโรงเก็บเครื่องบิน จนกระทั่งหมู่บ้านแลนซิงได้เข้าซื้อกิจการในปี 1976 เพื่อให้ได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาลกลาง
สิ่งอำนวยความสะดวกและอากาศยาน
สนามบินเทศบาลแลนซิงครอบคลุมพื้นที่ 650 เอเคอร์ ประกอบด้วยทางวิ่ง (Runway) ยางมะตอย 2 เส้น ได้แก่:
| ทางวิ่ง | ขนาด (ฟุต) | ขนาด (เมตร) |
|---|---|---|
| 9/27 | 3,395 x 75 | 1,035 x 23 |
| 18/36 | 4,002 x 75 | 1,220 x 23 |
นอกจากนี้ สนามบินยังเป็นฐานปฏิบัติการของเรือเหาะ (Blimp base) ซึ่งรับผิดชอบการปล่อยเรือเหาะประมาณ 1 ใน 4 ของจำนวนทั้งหมดที่ใช้ถ่ายทอดสดเหตุการณ์กีฬาในชิคาโก และมีแผนที่จะขยายทางวิ่งหลักในเดือนสิงหาคม 2023 เพื่อรองรับเครื่องบินที่หลากหลายมากขึ้น
สถิติการดำเนินงาน (สิ้นสุดมิถุนายน 2020)
- การปฏิบัติการของอากาศยานรวม 60,000 ครั้ง (เฉลี่ย 164 ครั้งต่อวัน)
- การบินทั่วไป (General Aviation) 91% และแท็กซี่อากาศ (Air Taxi) 9%
- อากาศยานที่ประจำการ 53 ลำ (เครื่องบินเครื่องยนต์เดี่ยว 44 ลำ, เครื่องยนต์คู่ 2 ลำ, เฮลิคอปเตอร์ 5 ลำ, เครื่องร่อน 1 ลำ และเครื่องบิน ultralight 1 ลำ)
คำถามที่พบบ่อย
สนามบินเทศบาลแลนซิงตั้งอยู่ที่ไหน?
ตั้งอยู่ในหมู่บ้านแลนซิง เคาน์ตี้คุก รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ห่างจากชิคาโกไปทางใต้ประมาณ 21 ไมล์
โรงเก็บเครื่องบินฟอร์ดมีความสำคัญอย่างไร?
เป็นอาคารประวัติศาสตร์ที่สร้างขึ้นภายใต้การกำกับของเฮนรี ฟอร์ด เพื่อผลิตและจัดแสดงเครื่องบิน Ford Tri-Motor และเป็นตัวอย่างของนวัตกรรมการออกแบบสถาปัตยกรรมในยุคแรก
สนามบินแห่งนี้มีบทบาทอย่างไรในปัจจุบัน?
เป็นศูนย์กลางสำหรับโรงเรียนการบิน นักบินฝึกหัด และได้รับการยกย่องเป็นสนามบินบรรเทาความแออัดแห่งปีโดยกระทรวงคมนาคมของรัฐอิลลินอยส์


