การก่อการร้ายปีกซ้าย อุดมการณ์ ประวัติศาสตร์ และผลกระทบ

การก่อการร้ายปีกซ้าย คือรูปแบบหนึ่งของความรุนแรงทางการเมืองที่ขับเคลื่อนด้วยอุดมการณ์ฝ่ายซ้ายจัด โดยมีเป้าหมายหลักเพื่อล้มล้างระบบทุนนิยมในปัจจุบัน และแทนที่ด้วยสังคมแบบคอมมิวนิสต์, มาร์กซิสต์, อนาธิปไตย หรือสังคมนิยม การก่อการร้ายในรูปแบบนี้อาจเกิดขึ้นได้ทั้งในประเทศทุนนิยมและภายในรัฐสังคมนิยมเอง ในกรณีที่กลุ่มผู้ก่อการร้ายมองว่ารัฐบาลปัจจุบันไม่ได้ดำเนินตามอุดมการณ์ที่แท้จริง

อุดมการณ์เบื้องหลังความรุนแรง

กลุ่มก่อการร้ายปีกซ้ายได้รับอิทธิพลจากกระแสความคิดที่หลากหลาย เช่น ลัทธิมาร์กซ์ (Marxism), ลัทธิมาร์กซ์-เลนิน (Marxism-Leninism) และ ลัทธิเหมา (Maoism) หนึ่งในกลุ่มที่มีอิทธิพลอย่างมากคือ Narodnaya Volya องค์กรปฏิวัติสังคมนิยมในจักรวรรดิรัสเซียช่วงศตวรรษที่ 19 ซึ่งได้สังหารซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 ในปี 1881 และได้พัฒนาแนวคิด "การโฆษณาชวนเชื่อด้วยการกระทำ" (Propaganda of the deed) ซึ่งกลายเป็นต้นแบบให้แก่กลุ่มก่อการร้ายปีกซ้ายในยุคต่อมา

ความแตกต่างระหว่างการก่อการร้ายปีกซ้ายและชาตินิยม

นักวิชาการระบุว่า ในขณะที่การก่อการร้ายปีกซ้ายขับเคลื่อนด้วยอุดมการณ์ทางการเมือง แต่การก่อการร้ายแบบชาตินิยมแยกตัวจะขับเคลื่อนด้วยเชื้อชาติและชาติพันธุ์ โดยเป้าหมายของการปฏิวัติในแบบปีกซ้ายมักจะเป็นสิ่งที่ "ต่อรองไม่ได้" ซึ่งต่างจากกลุ่มชาตินิยมที่อาจยอมประนีประนอมเพื่อบรรลุเป้าหมายบางประการ อย่างไรก็ตาม มีหลายกลุ่มที่ผสมผสานทั้งสองอย่างเข้าด้วยกัน เช่น กลุ่ม ETA ในบาสก์ หรือ IRA ในไอร์แลนด์ ที่นำอุดมการณ์คอมมิวนิสต์มาใช้ในการต่อสู้เพื่อเอกราช

ประวัติศาสตร์และการแพร่ขยาย

การก่อการร้ายปีกซ้ายมีรากฐานมาจากการก่อการร้ายแบบอนาธิปไตยในศตวรรษที่ 19 และ 20 แต่มีความชัดเจนและรุนแรงขึ้นในช่วง สงครามเย็น หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยเฉพาะในช่วงปี 1968 ที่เกิดความไม่สงบทางการเมืองไปทั่วโลก

กลุ่มที่สำคัญในภูมิภาคต่างๆ

• ยุโรปตะวันตก: เช่น กลุ่ม Red Army Faction (RAF) ในเยอรมนีตะวันตก, Red Brigades (BR) ในอิตาลี และ 17 November (17N) ในกรีซ
• เอเชีย: เช่น กองทัพแดงญี่ปุ่น (Japanese Red Army) และกลุ่มพยัคฆ์ทมิฬอีลาม (LTTE) ในศรีลังกา (ซึ่งต่อมาเน้นไปทางชาตินิยม)
• ลาตินอเมริกา: เช่น กลุ่ม Sandinistas ในนิการากัว และ Shining Path ในเปรู

กลุ่มเหล่านี้ส่วนใหญ่มีความเคลื่อนไหวสูงสุดในช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980 และเริ่มลดบทบาทลงหรือสลายตัวไปในช่วงกลางทศวรรษ 1990

ยุทธวิธีและเป้าหมาย

โดยทั่วไป กลุ่มก่อการร้ายปีกซ้ายมักหลีกเลี่ยงการโจมตีพลเรือนแบบไม่เลือกหน้า เนื่องจากขัดกับอุดมการณ์ที่อ้างว่าตนเป็น "ผู้ปกป้องชนชั้นแรงงาน" และเพื่อไม่ให้สูญเสียการสนับสนุนจากมวลชน อย่างไรก็ตาม มีข้อถกเถียงในหมู่นักวิจัยว่าในทางปฏิบัติ ความรุนแรงของปีกซ้ายอาจไม่ได้มีความจำเพาะเจาะจงไปมากกว่าปีกขวาเสมอไป