สถาบันวิจัยลอนดอน (London Research Institute)

สถาบันวิจัยลอนดอน (London Research Institute หรือ LRI) เป็นสถานวิจัยทางชีววิทยาที่มุ่งเน้นการศึกษาชีววิทยาพื้นฐานของโรคมะเร็ง โดยมีบทบาทสำคัญในการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ระดับโลกและเป็นแหล่งบ่มเพาะนักวิจัยรางวัลโนเบลหลายท่าน ก่อนที่จะควบรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันฟรานซิส คริก (Francis Crick Institute) ในปี พ.ศ. 2558

ประวัติและการก่อตั้ง

สถาบัน LRI มีต้นกำเนิดมาจากหน่วยงานวิจัยหลักของกองทุนวิจัยมะเร็งอิมพีเรียล (Imperial Cancer Research Fund - ICRF) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2445 โดยเป็นองค์กรการกุศลเฉพาะทางด้านการวิจัยมะเร็งแห่งแรกในสหราชอาณาจักร

ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 กองทุน ICRF ได้ควบรวมกับโครงการวิจัยมะเร็ง (Cancer Research Campaign) เพื่อก่อตั้งเป็น Cancer Research UK ซึ่งทำให้ LRI กลายเป็นสถาบันที่ได้รับเงินทุนสนับสนุนหลักที่ใหญ่ที่สุดในเครือข่ายของ Cancer Research UK ในขณะนั้น

ก่อนการควบรวมกับสถาบันฟรานซิส คริก LRI ประกอบด้วยกลุ่มวิจัย 46 กลุ่ม ซึ่งกระจายตัวอยู่ในสองสถานที่หลัก ได้แก่:

• ห้องปฏิบัติการลินคอล์นส อินน์ ฟิลด์ส (Lincoln's Inn Fields - LIF): ตั้งอยู่ใจกลางกรุงลอนดอน
• ห้องปฏิบัติการแคลร์ ฮอลล์ (Clare Hall - CH): ตั้งอยู่ที่เซาท์ มิมส์ (South Mimms) ในเขตเฮิร์ตฟอร์ดเชียร์ ชานเมืองลอนดอน

ความเชี่ยวชาญและผลงานทางวิทยาศาสตร์

LRI มีชื่อเสียงในระดับสากลด้านการวิจัยมะเร็ง โดยมีหัวข้อการวิจัยหลักที่สำคัญ ได้แก่ การส่งสัญญาณของเซลล์ (Signal Transduction) ซึ่งครอบคลุมชีววิทยาของเนื้อเยื่อ อวัยวะ และชีววิทยาของเซลล์ระดับโมเลกุล รวมถึงความสมบูรณ์ของจีโนม (Genome Integrity) ซึ่งเน้นการศึกษาวัฏจักรเซลล์ โครโมโซม และการซ่อมแซม DNA

การค้นพบที่สำคัญ ณ ห้องปฏิบัติการลินคอล์นส อินน์ ฟิลด์ส

ห้องปฏิบัติการแห่งนี้เป็นสถานที่เกิดการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญหลายประการ เช่น:

• การค้นพบยีน p53 ซึ่งเป็นยีนกดมะเร็งที่สำคัญ
• การระบุความเชื่อมโยงระหว่างปัจจัยการเจริญเติบโต (Growth Factors) และยีนก่อมะเร็ง (Oncogenes)
• การระบุสารคู่เหมือน (Homologues) ของตัวควบคุมวัฏจักรเซลล์ cdc2 ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
• การระบุยีน SRY ซึ่งเป็นยีนกำหนดเพศ

ในด้านบุคลากร ดร. เรนาโต ดุลเบกโก (Renato Dulbecco) รองผู้อำนวยการวิจัยในขณะนั้น ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี พ.ศ. 2518 จากงานวิจัยเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างไวรัสก่อมะเร็ง DNA และเซลล์ และในปี พ.ศ. 2544 ดร. พอล เนิร์ส (Paul Nurse) หัวหน้ากลุ่มวิจัยที่นี่ได้รับรางวัลโนเบลจากการศึกษาวัฏจักรเซลล์

การค้นพบที่สำคัญ ณ ห้องปฏิบัติการแคลร์ ฮอลล์

ห้องปฏิบัติการแคลร์ ฮอลล์ เปิดดำเนินการอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2529 โดยมี ดร. จอห์น ดิฟฟลีย์ (John Diffley) เป็นผู้อำนวยการทางวิทยาศาสตร์ และภายใต้การนำของผู้อำนวยการ โทมัส ลินดาห์ล (Tomas Lindahl) สถานที่แห่งนี้ได้กลายเป็นศูนย์กลางชั้นนำในการศึกษาการซ่อมแซม DNA, การรวมตัวใหม่ (Recombination), การจำลองตัวเองของ DNA (Replication), การควบคุมวัฏจักรเซลล์ และการถอดรหัสพันธุกรรม (Transcription)

ความสำเร็จที่โดดเด่นของแคลร์ ฮอลล์ คือการที่นักวิจัยได้รับรางวัลโนเบลถึงสองท่าน ได้แก่:

• ดร. ทิม ฮันต์ (Tim Hunt) ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี พ.ศ. 2544 ร่วมกับ ดร. พอล เนิร์ส
• โทมัส ลินดาห์ล ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี พ.ศ. 2558 จากผลงานด้านการซ่อมแซม DNA

การปิดตัวและการเปลี่ยนแปลง

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2558 LRI ได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันฟรานซิส คริก (Francis Crick Institute) อย่างเป็นทางการ โดยเริ่มย้ายการวิจัยไปยังอาคารใหม่ในย่านโซเมอร์ส ทาวน์ (Somers Town) ในช่วงปี พ.ศ. 2558 ถึง 2559 และปิดตัวลงอย่างสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2560 หลังจากดำเนินงานวิจัยมาอย่างยาวนานถึง 115 ปี

หลังการปิดตัว อาคารลินคอล์นส อินน์ ฟิลด์ส ถูกขายให้กับวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์ลอนดอน (London School of Economics - LSE) และถูกรื้อถอนในปี พ.ศ. 2561 เพื่อสร้างอาคารมาร์แชลล์ (Marshall Building) ส่วนสิ่งอำนวยความสะดวกด้านสัตว์ทดลองที่แคลร์ ฮอลล์ ถูกขายให้กับวิทยาลัยลอนดอน (UCL) ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2561