ทำความรู้จักกับเขตมาเธปุระ รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย
สรุปใจความสำคัญ
- เขตมาเธปุระได้รับสถานะเป็นเขตรายได้เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1981
- เป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตหัวรถจักรไฟฟ้า WAG-12 ที่ทรงพลังที่สุดในอินเดีย
- ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาไมธิลีและภาษาฮินดี
เขตมาเธปุระเป็นหนึ่งใน 38 เขตของรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย โดยมีเมืองมาเธปุระเป็นศูนย์กลางการบริหารจัดการของเขตนี้ และเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคโคสิ (Kosi division)

ประวัติศาสตร์
เขตมาเธปุระตั้งอยู่ในภูมิภาคย่อยโคสิ-ซีมันชัล ของภูมิภาคไมธิลาในรัฐพิหาร ประชากรส่วนใหญ่ที่นี่พูดภาษาไมธิลี (Maithili)
หลักฐานทางประวัติศาสตร์ระบุว่ามาเธปุระเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเมารยะ ซึ่งยืนยันได้จากเสาหินของพระเจ้าอโศกมหาราชที่อูดา-คิชุงกันจ์ (Uda-kishunganj)
ในช่วงยุคอาณานิคมของอังกฤษ เขตมาเธปุระถูกครอบงำโดยเหล่าซามินดาร์ (Zamindars) ตระกูลยาเดฟแห่งคฤหาสน์มูร์โฮ ซึ่งเป็นเจ้าที่ดินรายใหญ่ที่สุดในเขตนี้
สำหรับการจัดตั้งเขตในปัจจุบัน มาเธปุระถูกแยกออกมาจากเขตสาฮาร์สา และได้รับสถานะเป็นเขตรายได้เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 ก่อนหน้านั้นมาเธปุระเคยเป็นอำเภอย่อยภายใต้เขตภากัลปุระตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1845
ภูมิศาสตร์และสภาพอากาศ
เขตมาเธปุระมีพื้นที่ประมาณ 1,788 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มแม่น้ำโคสิ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐพิหาร โดยมีอาณาเขตติดต่อกับเขตอารารียาและสุเปาลทางทิศเหนือ, เขตคาการียาและภากัลปุระทางทิศใต้, เขตปุรเนียทางทิศตะวันออก และเขตสาฮาร์สาทางทิศตะวันตก
ในด้านการปกครอง เขตนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอย่อย คือ มาเธปุระ และ อูดาคิชุงกันจ์ ประกอบด้วย 13 บล็อก (Blocks) และ 434 หมู่บ้านรายได้
สภาพอากาศ
อุณหภูมิสูงสุดในเขตนี้จะอยู่ที่ประมาณ 35 ถึง 45 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิต่ำสุดจะอยู่ที่ 7 ถึง 9 องศาเซลเซียส โดยมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยอยู่ที่ 1,300 มิลลิเมตรต่อปี
เศรษฐกิจและอุตสาหกรรม
ในปี ค.ศ. 2006 กระทรวงปัญจยตีราชได้ระบุว่ามาเธปุระเป็นหนึ่งใน 250 เขตที่ล้าหลังที่สุดของประเทศ (จากทั้งหมด 640 เขต) และเป็นหนึ่งใน 36 เขตในรัฐพิหารที่ได้รับเงินสนับสนุนจากโครงการกองทุนสนับสนุนภูมิภาคล้าหลัง (BRGF)
อย่างไรก็ตาม มีความก้าวหน้าทางอุตสาหกรรมที่สำคัญคือ การจัดตั้งโรงงานผลิตหัวรถจักรไฟฟ้าโดยการรถไฟอินเดีย ร่วมทุนกับบริษัท Alstom SA จากประเทศฝรั่งเศส ซึ่งโรงงานแห่งนี้มีความโดดเด่นในการผลิตหัวรถจักร WAG-12 ซึ่งเป็นหัวรถจักรที่ทรงพลังที่สุดในอินเดีย
ประชากรและวัฒนธรรม
จากการสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2011 เขตมาเธปุระมีประชากรประมาณ 2,001,762 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,116 คนต่อตารางกิโลเมตร อัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ 53.78%
ในด้านภาษา ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาไมธิลี (38.43%), ภาษาฮินดี (37.15%) และภาษาอูรดู (5.71%) นอกจากนี้ ประมาณ 25% ของประชากรทั้งหมดอยู่ในวรรณะยาเดฟ
การศึกษาและสาธารณสุข
มีโรงเรียนรัฐบาล 834 แห่งที่ให้การศึกษาในเขตนี้ และมีมหาวิทยาลัย Bhupendra Narayan Mandal University ตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางเขตมาเธปุระ ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาที่สำคัญของพื้นที่
ในด้านสาธารณสุข มีการให้บริการผ่านโรงพยาบาลทั้งภาครัฐและเอกชน เช่น โรงพยาบาล Sadar และโรงพยาบาลคริสเตียนมาเธปุระ

บุคคลสำคัญ
- ราศ บิหารี ลาล มันดัล: ซามินดาร์แห่งคฤหาสน์มูร์โฮ
- กมเลศวรี ประสาท ยาเดฟ: นักการเมือง
- บี.พี. มันดัล: อดีตมุขมนตรีคนที่ 7 ของรัฐพิหาร และประธานคณะกรรมการชั้นวรรณะล้าหลังชุดที่สอง (หรือที่รู้จักกันในชื่อ คณะกรรมการมันดัล)
คำถามที่พบบ่อย
เขตมาเธปุระตั้งอยู่ที่ไหน?
เขตมาเธปุระตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย และเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคโคสิ
ภาษาหลักที่ใช้ในเขตมาเธปุระคืออะไร?
ภาษาหลักคือภาษาไมธิลี (Maithili) และภาษาฮินดี (Hindi)
โรงงานอุตสาหกรรมที่สำคัญในเขตมาเธปุระคืออะไร?
โรงงานผลิตหัวรถจักรไฟฟ้าที่ร่วมทุนระหว่างการรถไฟอินเดียและบริษัท Alstom SA จากฝรั่งเศส
