สติงเกอร์ทางดนตรีและเครื่องกระทบ

ในบริบทของเครื่องกระทบ สติง (Sting) คือลำดับการตีกลองช่วงสั้นๆ ที่มือกลองใช้เพื่อเน้นย้ำหรือสร้างจุดเด่นให้กับเหตุการณ์บางอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเน้นมุกตลก (Punchline) ซึ่งมักพบเห็นได้บ่อยในการแสดงคาบาเรต์ (Cabaret) และการแสดงสไตล์ละครสัตว์

ลักษณะและการเขียนแทนเสียง

เสียงของสติงมักถูกเขียนแทนด้วยคำเลียนเสียงธรรมชาติในภาษาอังกฤษ เช่น "ba dum tsh", "ba-dum cha", "ba-dum ching" หรือ "ba dum tiss" ในขณะที่ภาษาอังกฤษแบบบริติชอาจใช้คำว่า "boom boom" เช่นในวลีติดปากของตัวละคร Basil Brush ในรายการโทรทัศน์สำหรับเด็ก

นอกจากนี้ หากเป็นการใช้เครื่องดนตรีทั้งวงออร์เคสตราเพื่อสร้างเสียงเน้นย้ำ อาจมีการใช้คำอุทานว่า "ta da!" เพื่อระบุถึงการบรรเลงแบบรัวเครื่องดนตรี (Flourish) ในลักษณะของสติง

เทคนิคการบรรเลงและองค์ประกอบ

สติงประกอบด้วยเทคนิคการตีเครื่องกระทบที่หลากหลาย โดยรูปแบบที่พบบ่อย ได้แก่ การรัวกลองช่วงสั้นๆ (Short roll) ตามด้วยการตีฉาบ (Crash or Splash cymbal) และกระเดื่องกลอง (Kick drum) หรืออาจใช้การตีแบบแฟลม (Flam) หรือริมช็อต (Rimshot)

ริมช็อต (Rimshot) คือเทคนิคการตีที่ไม้กลองกระทบทั้งขอบกลองและหน้ากลองพร้อมกันเพื่อให้เกิดเสียงเน้นที่ดังและคมชัด ซึ่งริมช็อตเป็นเพียงส่วนประกอบหนึ่งของสติง และในบางรูปแบบของสติงอาจไม่มีการใช้เทคนิคนี้เลย

การใช้ในงานแพร่ภาพกระจายเสียง

ในวงการแพร่ภาพกระจายเสียง (Broadcasting) คำว่า สติงเกอร์ (Sting) มีความหมายกว้างขึ้น โดยหมายถึงลำดับดนตรีสั้นๆ ที่ใช้เพื่อคั่นหรือเน้นย้ำช่วงต่างๆ ของรายการ เช่น การใช้ดนตรีสั้นๆ เพื่อนำเข้าสู่ช่วงพักโฆษณาในรายการข่าวทางโทรทัศน์ ซึ่งสติงเกอร์ประเภทนี้มักใช้เครื่องดนตรีทั้งวงออร์เคสตราแทนที่จะเป็นเพียงเครื่องกระทบ และในสื่อโทรทัศน์มักจะมาคู่กับภาพกราฟิกเคลื่อนไหวสั้นๆ