← กลับไปยังบทความทั้งหมด

สภาที่ปรึกษาด้านความพิการแห่งชาติสหรัฐอเมริกา

สรุปใจความสำคัญ

  • เป็นหน่วยงานอิสระของรัฐบาลสหรัฐฯ ที่ให้คำปรึกษาด้านนโยบายความพิการแก่รัฐบาลและเอกชน
  • เป็นผู้ร่างกฎหมายฉบับแรกของพระราชบัญญัติคนพิการชาวอเมริกัน (ADA) ซึ่งเป็นกฎหมายสิทธิคนพิการที่สำคัญที่สุดฉบับหนึ่งของโลก
  • สมาชิกส่วนใหญ่ของสภาต้องเป็นผู้มีความพิการ เพื่อให้มั่นใจว่านโยบายถูกขับเคลื่อนโดยผู้ได้รับผลกระทบโดยตรง

สภาที่ปรึกษาด้านความพิการแห่งชาติ (National Council on Disability หรือ NCD) เป็นหน่วยงานอิสระของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ทำหน้าที่เป็นองค์กรที่ปรึกษาด้านนโยบายความพิการให้แก่รัฐบาลทุกระดับ รวมถึงหน่วยงานในภาคเอกชน โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.

โครงสร้างและการบริหารงาน

NCD ดำเนินงานในฐานะหน่วยงานอิสระ โดยมีโครงสร้างสมาชิกประกอบด้วย:

  • ผู้ได้รับแต่งตั้งจากประธานาธิบดี: จำนวน 5 ท่าน
  • ผู้ได้รับแต่งตั้งจากรัฐสภา: จำนวน 4 ท่าน (ประกอบด้วยผู้นำเสียงข้างมากและเสียงข้างน้อยของวุฒิสภา และประธานสภาผู้แทนราษฎรพร้อมกับผู้นำเสียงข้างน้อยของสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งแต่ละท่านจะแต่งตั้งสมาชิกได้ 1 คน)
  • ผู้อำนวยการบริหาร: ซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยประธานสภา
  • เจ้าหน้าที่วิชาชีพ: ทำงานเต็มเวลาเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของสภา

ประธานสภาจะได้รับการคัดเลือกโดยประธานาธิบดีจากบรรดาสมาชิกที่ได้รับการแต่งตั้ง

ประวัติและการก่อตั้ง

NCD ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1978 ภายใต้ชื่อเดิมว่า สภาแห่งชาติว่าด้วยผู้ทุพพลภาพ (National Council on the Handicapped) โดยจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการบริการเบ็ดเสร็จและการแก้ไขเพิ่มเติมด้านความพิการปี 1978 ซึ่งเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพปี 1973

ในช่วงแรก NCD ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานที่ปรึกษาของกระทรวงสาธารณสุข การศึกษา และสวัสดิการ ต่อมาในปี ค.ศ. 1979 ได้ถูกโอนย้ายไปสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ และจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1984 จึงได้กลายเป็นหน่วยงานอิสระอย่างเต็มตัวตามการแก้ไขพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพปี 1984

บทบาทในการสร้างกฎหมาย ADA

ในปี ค.ศ. 1986 NCD ได้เผยแพร่รายงานชื่อ "Toward Independence: An Assessment of Federal Laws and Programs Affecting Persons with Disabilities" ซึ่งเป็นการประเมินกฎหมายและโครงการของรัฐบาลกลางที่ส่งผลกระทบต่อคนพิการ จากรายงานฉบับนี้ NCD ได้ร่างกฎหมายฉบับแรกของ พระราชบัญญัติคนพิการชาวอเมริกัน (Americans with Disabilities Act หรือ ADA) ซึ่งถูกนำเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาในปี ค.ศ. 1988

ต่อมาในวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 ชื่อของหน่วยงานได้ถูกเปลี่ยนเป็น "สภาที่ปรึกษาด้านความพิการแห่งชาติ" (National Council on Disability) ตามพระราชบัญญัติการแก้ไขทางเทคนิคของโครงการผู้ทุพพลภาพปี 1988

คุณสมบัติของสมาชิก

สมาชิกของ NCD จะต้องเป็นบุคคลที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญอย่างสูงในด้านนโยบายความพิการ ซึ่งรวมถึง:

  • บุคคลที่มีความพิการ
  • บิดามารดาหรือผู้ปกครองของบุคคลที่มีความพิการ
  • ผู้นำด้านนโยบายความพิการ
  • ผู้เชี่ยวชาญในสาขาที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตและเสรีภาพของคนพิการในสหรัฐฯ

สภามุ่งเน้นให้สมาชิกมีความหลากหลาย โดยครอบคลุมทั้งตัวแทนจากองค์กรระดับชาติ ผู้ให้บริการและผู้บริหารด้านการบริการคนพิการ นักวิจัยทางการแพทย์และวิทยาศาสตร์ รวมถึงตัวแทนจากภาคธุรกิจและองค์กรแรงงาน โดยกำหนดให้สมาชิกส่วนใหญ่ต้องเป็นผู้มีความพิการ และต้องมีความหลากหลายทางกลุ่มน้อย ชุมชน และชาติพันธุ์

ตราสัญลักษณ์ของสภาที่ปรึกษาด้านความพิการแห่งชาติสหรัฐอเมริกา
ตราสัญลักษณ์อย่างเป็นทางการของ National Council on Disability (NCD)

คำถามที่พบบ่อย

NCD คืออะไร?

NCD หรือ National Council on Disability คือสภาที่ปรึกษาด้านความพิการแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นหน่วยงานอิสระที่ทำหน้าที่ให้คำปรึกษาแก่ประธานาธิบดี รัฐสภา และหน่วยงานรัฐบาลกลางเกี่ยวกับนโยบายและประเด็นที่ส่งผลกระทบต่อคนพิการ

บทบาทที่สำคัญที่สุดของ NCD ในประวัติศาสตร์คืออะไร?

บทบาทที่โดดเด่นที่สุดคือการร่างกฎหมายฉบับแรกของพระราชบัญญัติคนพิการชาวอเมริกัน (ADA) ในปี ค.ศ. 1988 ซึ่งนำไปสู่การคุ้มครองสิทธิและการเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกของคนพิการในสหรัฐฯ

ใครเป็นสมาชิกของสภา NCD?

สมาชิกประกอบด้วยผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดีและผู้นำในรัฐสภา โดยส่วนใหญ่ต้องเป็นคนพิการ หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญ ผู้ปกครอง หรือผู้นำด้านนโยบายความพิการ

NCD แตกต่างจากหน่วยงานรัฐบาลทั่วไปอย่างไร?

NCD เป็นหน่วยงานอิสระ (Independent Agency) ซึ่งหมายความว่าไม่ได้สังกัดกระทรวงใดกระทรวงหนึ่ง ทำให้สามารถให้คำปรึกษาและวิจารณ์นโยบายได้อย่างเป็นกลางและเป็นอิสระมากขึ้น