สภาที่ปรึกษาด้านความพิการแห่งชาติสหรัฐอเมริกา
สรุปใจความสำคัญ
- เป็นหน่วยงานอิสระของรัฐบาลสหรัฐฯ ที่ให้คำปรึกษาด้านนโยบายความพิการแก่รัฐบาลและเอกชน
- เป็นผู้ร่างกฎหมายฉบับแรกของพระราชบัญญัติคนพิการชาวอเมริกัน (ADA) ซึ่งเป็นกฎหมายสิทธิคนพิการที่สำคัญที่สุดฉบับหนึ่งของโลก
- สมาชิกส่วนใหญ่ของสภาต้องเป็นผู้มีความพิการ เพื่อให้มั่นใจว่านโยบายถูกขับเคลื่อนโดยผู้ได้รับผลกระทบโดยตรง
สภาที่ปรึกษาด้านความพิการแห่งชาติ (National Council on Disability หรือ NCD) เป็นหน่วยงานอิสระของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ทำหน้าที่เป็นองค์กรที่ปรึกษาด้านนโยบายความพิการให้แก่รัฐบาลทุกระดับ รวมถึงหน่วยงานในภาคเอกชน โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
โครงสร้างและการบริหารงาน
NCD ดำเนินงานในฐานะหน่วยงานอิสระ โดยมีโครงสร้างสมาชิกประกอบด้วย:
- ผู้ได้รับแต่งตั้งจากประธานาธิบดี: จำนวน 5 ท่าน
- ผู้ได้รับแต่งตั้งจากรัฐสภา: จำนวน 4 ท่าน (ประกอบด้วยผู้นำเสียงข้างมากและเสียงข้างน้อยของวุฒิสภา และประธานสภาผู้แทนราษฎรพร้อมกับผู้นำเสียงข้างน้อยของสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งแต่ละท่านจะแต่งตั้งสมาชิกได้ 1 คน)
- ผู้อำนวยการบริหาร: ซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยประธานสภา
- เจ้าหน้าที่วิชาชีพ: ทำงานเต็มเวลาเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของสภา
ประธานสภาจะได้รับการคัดเลือกโดยประธานาธิบดีจากบรรดาสมาชิกที่ได้รับการแต่งตั้ง
ประวัติและการก่อตั้ง
NCD ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1978 ภายใต้ชื่อเดิมว่า สภาแห่งชาติว่าด้วยผู้ทุพพลภาพ (National Council on the Handicapped) โดยจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการบริการเบ็ดเสร็จและการแก้ไขเพิ่มเติมด้านความพิการปี 1978 ซึ่งเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพปี 1973
ในช่วงแรก NCD ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานที่ปรึกษาของกระทรวงสาธารณสุข การศึกษา และสวัสดิการ ต่อมาในปี ค.ศ. 1979 ได้ถูกโอนย้ายไปสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ และจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1984 จึงได้กลายเป็นหน่วยงานอิสระอย่างเต็มตัวตามการแก้ไขพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพปี 1984
บทบาทในการสร้างกฎหมาย ADA
ในปี ค.ศ. 1986 NCD ได้เผยแพร่รายงานชื่อ "Toward Independence: An Assessment of Federal Laws and Programs Affecting Persons with Disabilities" ซึ่งเป็นการประเมินกฎหมายและโครงการของรัฐบาลกลางที่ส่งผลกระทบต่อคนพิการ จากรายงานฉบับนี้ NCD ได้ร่างกฎหมายฉบับแรกของ พระราชบัญญัติคนพิการชาวอเมริกัน (Americans with Disabilities Act หรือ ADA) ซึ่งถูกนำเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาในปี ค.ศ. 1988
ต่อมาในวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 ชื่อของหน่วยงานได้ถูกเปลี่ยนเป็น "สภาที่ปรึกษาด้านความพิการแห่งชาติ" (National Council on Disability) ตามพระราชบัญญัติการแก้ไขทางเทคนิคของโครงการผู้ทุพพลภาพปี 1988
คุณสมบัติของสมาชิก
สมาชิกของ NCD จะต้องเป็นบุคคลที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญอย่างสูงในด้านนโยบายความพิการ ซึ่งรวมถึง:
- บุคคลที่มีความพิการ
- บิดามารดาหรือผู้ปกครองของบุคคลที่มีความพิการ
- ผู้นำด้านนโยบายความพิการ
- ผู้เชี่ยวชาญในสาขาที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตและเสรีภาพของคนพิการในสหรัฐฯ
สภามุ่งเน้นให้สมาชิกมีความหลากหลาย โดยครอบคลุมทั้งตัวแทนจากองค์กรระดับชาติ ผู้ให้บริการและผู้บริหารด้านการบริการคนพิการ นักวิจัยทางการแพทย์และวิทยาศาสตร์ รวมถึงตัวแทนจากภาคธุรกิจและองค์กรแรงงาน โดยกำหนดให้สมาชิกส่วนใหญ่ต้องเป็นผู้มีความพิการ และต้องมีความหลากหลายทางกลุ่มน้อย ชุมชน และชาติพันธุ์

คำถามที่พบบ่อย
NCD คืออะไร?
NCD หรือ National Council on Disability คือสภาที่ปรึกษาด้านความพิการแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นหน่วยงานอิสระที่ทำหน้าที่ให้คำปรึกษาแก่ประธานาธิบดี รัฐสภา และหน่วยงานรัฐบาลกลางเกี่ยวกับนโยบายและประเด็นที่ส่งผลกระทบต่อคนพิการ
บทบาทที่สำคัญที่สุดของ NCD ในประวัติศาสตร์คืออะไร?
บทบาทที่โดดเด่นที่สุดคือการร่างกฎหมายฉบับแรกของพระราชบัญญัติคนพิการชาวอเมริกัน (ADA) ในปี ค.ศ. 1988 ซึ่งนำไปสู่การคุ้มครองสิทธิและการเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกของคนพิการในสหรัฐฯ
ใครเป็นสมาชิกของสภา NCD?
สมาชิกประกอบด้วยผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดีและผู้นำในรัฐสภา โดยส่วนใหญ่ต้องเป็นคนพิการ หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญ ผู้ปกครอง หรือผู้นำด้านนโยบายความพิการ
NCD แตกต่างจากหน่วยงานรัฐบาลทั่วไปอย่างไร?
NCD เป็นหน่วยงานอิสระ (Independent Agency) ซึ่งหมายความว่าไม่ได้สังกัดกระทรวงใดกระทรวงหนึ่ง ทำให้สามารถให้คำปรึกษาและวิจารณ์นโยบายได้อย่างเป็นกลางและเป็นอิสระมากขึ้น