มูลนิธิประวัติศาสตร์กองทัพเรือสหรัฐฯ

มูลนิธิประวัติศาสตร์กองทัพเรือสหรัฐฯ (Naval Historical Foundation) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1926 และยุติการดำเนินงานในปี ค.ศ. 2022 โดยมีพันธกิจหลักในการอนุรักษ์และส่งเสริมประวัติศาสตร์ทางเรือของสหรัฐอเมริกา ผ่านการสนับสนุนโครงการและสถาบันประวัติศาสตร์ทางทะเลอย่างเป็นทางการ การตอบสนองความต้องการของสาธารณชนในการเข้าถึงข้อมูลประวัติศาสตร์กองทัพเรือ และการสะสมวัตถุโบราณที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ โดยมีสำนักงานตั้งอยู่ที่วอชิงตันเนวี่ ยาร์ด (Washington Navy Yard) ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.

จุดเริ่มต้นและการก่อตั้ง

หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เกิดกระแสต่อต้านการใช้จ่ายงบประมาณด้านกองทัพเรือในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากความเชื่อที่ว่าการแข่งขันสะสมอาวุธทางเรือระหว่างสหราชอาณาจักรและจักรวรรดิเยอรมันเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่สงครามในปี 1914 สถานการณ์นี้เด่นชัดขึ้นเมื่อประธานาธิบดี วอร์เรน จี. ฮาร์ดิง (Warren G. Harding) จัดการประชุมควบคุมอาวุธทางเรือที่วอชิงตัน (Washington Naval Conference) ระหว่างปี 1921 ถึง 1922 ซึ่งนำไปสู่สนธิสัญญาวอชิงตันที่จำกัดการสร้างเรือรบขนาดใหญ่

นาวาเอก ดัดลีย์ ดับเบิลยู. น็อกซ์ (Captain Dudley W. Knox) ผู้สนับสนุนอำนาจทางทะเลของสหรัฐฯ เล็งเห็นว่าการเผยแพร่ประวัติศาสตร์กองทัพเรือจะช่วยกระตุ้นความสนใจของประชาชนให้เห็นความสำคัญของการมีกองทัพเรือที่เข้มแข็ง น็อกซ์สังเกตว่าข้อมูลประวัติศาสตร์จำนวนมากถูกเก็บไว้ในหอจดหมายเหตุที่เข้าถึงได้ยาก และสมาคมประวัติศาสตร์กองทัพเรือในนิวยอร์กเริ่มเสื่อมถอยลง เขาจึงเสนอให้จัดตั้งองค์กรใหม่เพื่อรวบรวมและเผยแพร่ข้อมูลเหล่านี้

การจัดตั้งและปีแรกของการดำเนินงาน

มูลนิธิประวัติศาสตร์กองทัพเรือสหรัฐฯ ได้รับการจดทะเบียนเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1926 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวม จัดหา และอนุรักษ์ต้นฉบับ เอกสารโบราณ หนังสือ รูปภาพ และสิ่งของอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์และประเพณีของกองทัพเรือสหรัฐฯ และการเดินเรือพาณิชย์ เพื่อประโยชน์ทางการศึกษาและวรรณกรรม

ในการประชุมครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 1926 พลเรือเอกเกษียณอายุ ออสติน เอ็ม. ไนท์ (Rear Admiral Austin M. Knight) ได้รับเลือกให้เป็นประธานคนแรก โดยได้รับเงินบริจาคเริ่มต้นจำนวน 1,000 ดอลลาร์สหรัฐจากสถาบันกองทัพเรือสหรัฐฯ (United States Naval Institute) เพื่อจัดตั้งกองทุนดำเนินงาน สมาชิกของมูลนิธิในช่วงแรกประกอบด้วยบุคคลสำคัญ เช่น พลเรือเอก วิลเลียม เอส. ซิมส์ (Vice Admiral William S. Sims) และ แฟรงคลิน ดี. รูสเวลต์ (Franklin D. Roosevelt) ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารเรือ

การขยายตัวและผลงานสำคัญ

ในปี 1932 มูลนิธิได้เริ่มโครงการสิ่งพิมพ์ โดยเล่มแรกคือ The Early History of the U.S. Revenue Cutter Service (1789-1849) ซึ่งนำเสนอประวัติของหน่วยเรือตรวจการณ์รายได้สหรัฐฯ ซึ่งเป็นหนึ่งในหน่วยงานต้นกำเนิดของหน่วยยามฝั่งสหรัฐฯ (United States Coast Guard) ในปัจจุบัน

ความพยายามในการสร้างพิพิธภัณฑ์

ภายใต้การนำของพลเรือเอก วิลเลียม แอล. ร็อดเจอร์ส (Vice Admiral William L. Rodgers) ประธานคนที่สอง มูลนิธิได้พยายามยื่นคำร้องต่อสถาบันสมิธโซเนียน (Smithsonian Institution) เพื่อขอจัดตั้งพิพิธภัณฑ์กองทัพเรือแห่งชาติบน National Mall ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. อย่างไรก็ตาม คำร้องนี้ถูกปฏิเสธ และความฝันในการสร้างพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ต้องชะงักลงเนื่องจากวิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression)

ต่อมาในทศวรรษ 1940 และ 1950 ภายใต้การนำของพลเรือเอก โจเซฟ สเตราส์ (Admiral Joseph Strauss) และจอมพลเรือ เออร์เนสต์ เจ. คิง (Fleet Admiral Ernest J. King) โดยได้รับการสนับสนุนจากจอมพลเรือ เชสเตอร์ นิมิตซ์ (Fleet Admiral Chester Nimitz) มูลนิธิได้ระดมทุนอย่างจริงจังจนสามารถเปิด พิพิธภัณฑ์ทหารเรือทรักซ์ตัน-เดคาเตอร์ (Truxtun-Decatur Naval Museum) ได้ในวันที่ 18 พฤษภาคม 1950 ณ อาคารโรงเก็บรถม้าของบ้านเดคาเตอร์ (Decatur House) ตรงข้ามกับทำเนียบขาว พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เปิดให้บริการเป็นเวลาสามทศวรรษ โดยมีการจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับคอมโมดอร์ โทมัส ทรักซ์ตัน และสตีเฟน เดคาเตอร์ รวมถึงการจัดชุดการบรรยายด้านประวัติศาสตร์กองทัพเรือร่วมกับสถาบันสมิธโซเนียนจนถึงปี 1967

การจัดการเอกสารและหอจดหมายเหตุ

ในช่วงที่จอมพลเรือ วิลเลียม ดี. ลีฮี (Fleet Admiral William D. Leahy) ดำรงตำแหน่งประธาน มูลนิธิได้จัดการกับปัญหาการจัดเก็บเอกสารต้นฉบับจำนวนมากที่เดิมถูกเก็บไว้ในโกดังที่ฟอร์ตวอชิงตัน รัฐแมริแลนด์ โดยลีฮีได้บรรลุข้อตกลงกับหอสมุดรัฐสภา (Library of Congress) เพื่อให้เป็นผู้ดูแลและจัดเก็บเอกสารต้นฉบับของมูลนิธิ เพื่อให้มั่นใจว่าเอกสารทางประวัติศาสตร์เหล่านี้จะได้รับการอนุรักษ์อย่างถูกต้องและเปิดให้มีการศึกษาค้นคว้า