NB Power รัฐวิสาหกิจไฟฟ้าหลักแห่งรัฐนิวบรันสวิก

NB Power (ภาษาฝรั่งเศส: Énergie NB) หรือชื่อเต็มคือ New Brunswick Power Corporation เป็นรัฐวิสาหกิจ (Crown corporation) ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาลรัฐนิวบรันสวิก ประเทศแคนาดา ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานหลักในการบริหารจัดการระบบไฟฟ้าแบบครบวงจร (Vertically-integrated utility) ซึ่งครอบคลุมตั้งแต่การผลิตไฟฟ้า การส่งไฟฟ้า และการจำหน่ายไฟฟ้าให้แก่ผู้ใช้บริการ

NB Power ให้บริการไฟฟ้าแก่ผู้บริโภคทั้งในภาคครัวเรือนและภาคอุตสาหกรรมเกือบทั้งหมดในรัฐนิวบรันสวิก ยกเว้นในบางพื้นที่ที่มีหน่วยงานไฟฟ้าท้องถิ่นดูแล ได้แก่ เมืองเซนต์จอห์น (Saint John Energy), เมืองเอ็ดมันด์สตัน (Energy Edmundston) และเมืองเพิร์ท-แอนโดเวอร์ (Perth-Andover Electric Light Commission)

ประวัติการก่อตั้งและการพัฒนา

อุตสาหกรรมไฟฟ้าในรัฐนิวบรันสวิกเริ่มต้นในช่วงทศวรรษ 1880 โดยเริ่มจากโรงไฟฟ้าเอกชนขนาดเล็กในเมืองเซนต์จอห์น, เฟรเดอริกตัน และมอนก์ตัน อย่างไรก็ตาม ในช่วง 30 ปีต่อมา การขยายตัวของบริษัทไฟฟ้ากว่า 20 แห่งส่งผลให้มาตรฐานการบริการและอัตราค่าไฟฟ้ามีความแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละพื้นที่

การจัดตั้งคณะกรรมการไฟฟ้า (1920–1945)

เพื่อแก้ไขปัญหาความเหลื่อมล้ำและส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจ นายกรัฐมนตรีวอลเตอร์ อี. ฟอสเตอร์ (Walter E. Foster) จึงเสนอให้จัดตั้งบริษัทไฟฟ้าที่เป็นของรัฐ โดยมีการก่อตั้ง New Brunswick Electric Power Commission (NBEPC) ขึ้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1920 ภายใต้กระทรวงโยธาธิการ (Ministry of Public Works)

ในช่วงแรก NBEPC ได้ลงทุนสร้างเขื่อนผลิตไฟฟ้าพลังน้ำที่มัสควอช (Musquash) ด้วยงบประมาณ 2 ล้านดอลลาร์แคนาดา และสร้างสายส่งไฟฟ้าแรงสูงระยะทาง 142 กิโลเมตร เพื่อจ่ายไฟให้เมืองเซนต์จอห์น, มอนก์ตัน และซัสเซกซ์ แม้ว่าเขื่อนมัสควอชจะพังทลายลงจากน้ำท่วมใหญ่ในปี ค.ศ. 1923 แต่หน่วยงานได้เดินหน้าพัฒนาโครงการอื่นต่อ เช่น การสร้างโรงไฟฟ้าที่แกรนด์ฟอลส์ (Grand Falls) ในปี ค.ศ. 1926 และโรงไฟฟ้าถ่านหินแกรนด์เลก (Grand Lake Generating Station) ในปี ค.ศ. 1931 เพื่อรองรับความต้องการใช้ไฟฟ้าที่เพิ่มสูงขึ้น

การขยายตัวหลังสงครามโลกครั้งที่สอง

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ความต้องการใช้ไฟฟ้าเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนเกิดการปันส่วนไฟฟ้าในช่วงปลายทศวรรษ 1940 นำไปสู่การสร้างเขื่อนผลิตไฟฟ้าพลังน้ำขนาดใหญ่สองแห่งคือ โทบิก (Tobique) ในปี ค.ศ. 1953 และบีชวูด (Beechwood) ในปี ค.ศ. 1955 ต่อมาในปี ค.ศ. 1968 ได้มีการเปิดใช้งานเขื่อนแมกแทคควัก (Mactaquac) ซึ่งเป็นโรงไฟฟ้าพลังน้ำที่ใหญ่ที่สุดในรัฐ

นอกเหนือจากพลังงานน้ำ NB Power ยังได้หันไปใช้เชื้อเพลิงน้ำมันเพื่อสร้างโรงไฟฟ้าเพิ่มเติม เช่น โรงไฟฟ้าคอร์เทนีย์เบย์ (Courtenay Bay) ในปี ค.ศ. 1960, โรงไฟฟ้าดัลฮูซี (Dalhousie) ในปี ค.ศ. 1969 และโรงไฟฟ้าโคลสันโคลฟ (Coleson Cove) ในปี ค.ศ. 1977 เพื่อรองรับการเติบโตของความต้องการใช้ไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้นถึง 12% ต่อปีในช่วงปี ค.ศ. 1960–1975

การเปลี่ยนผ่านสู่พลังงานนิวเคลียร์

วิกฤตการณ์น้ำมันในปี ค.ศ. 1973 ส่งผลให้ราคาเชื้อเพลิงพุ่งสูงขึ้นและทำให้การดำเนินงานของโรงไฟฟ้าพลังความร้อนมีค่าใช้จ่ายสูงขึ้น รัฐบาลรัฐนิวบรันสวิกภายใต้การนำของนายริชาร์ด แฮตฟิลด์ (Richard Hatfield) จึงตัดสินใจแสวงหาแหล่งพลังงานที่มีความเสถียรด้านราคามากกว่า

ด้วยการสนับสนุนด้านเงินกู้จากรัฐบาลกลางแคนาดา จึงมีการก่อสร้าง โรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์พอยต์เลพรู (Point Lepreau Nuclear Generating Station) ซึ่งมีการประกาศตัดสินใจสร้างเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 เพื่อลดการพึ่งพาน้ำมันและสร้างความมั่นคงทางพลังงานในระยะยาวให้กับรัฐนิวบรันสวิก