เส้นทางรถไฟนิวเฮเวน–สปริงฟิลด์
สรุปใจความสำคัญ
- เปิดให้บริการครั้งแรกในปี 1844 โดยบริษัท Hartford and New Haven Railroad
- เป็นส่วนหนึ่งของ 'เส้นทางสายใน' (Inland Route) ที่เชื่อมต่อระหว่างนิวยอร์กและบอสตัน
- ปัจจุบันเป็นเจ้าของและดำเนินงานโดย Amtrak และให้บริการร่วมกับ CT Rail Hartford Line
- เคยถูกลดระดับจากทางคู่เป็นทางเดี่ยวในช่วงทศวรรษ 1980 ก่อนจะได้รับการปรับปรุงกลับเป็นทางคู่เกือบตลอดสายในปี 2018
เส้นทางรถไฟนิวเฮเวน–สปริงฟิลด์ (New Haven–Springfield Line) เป็นเส้นทางรถไฟที่ดำเนินงานและเป็นเจ้าของโดย Amtrak เชื่อมต่อระหว่างเมืองนิวเฮเวน รัฐคอนเนตทิคัต ไปยังเมืองสปริงฟิลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยเส้นทางนี้ทำหน้าที่ให้บริการในพื้นที่ที่เรียกว่า "ระเบียงความรู้" (Knowledge Corridor) และเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางแยกจากระเบียงตะวันออกเฉียงเหนือ (Northeast Corridor) ทางตอนเหนือของสถานี New Haven State Street

การให้บริการในปัจจุบัน
เส้นทางนี้รองรับการเดินรถหลายประเภท เพื่ออำนวยความสะดวกในการเดินทางระหว่างรัฐและภายในรัฐ ดังนี้:
- Northeast Regional: ให้บริการรถไฟประมาณ 7 เที่ยวต่อวันในรูปแบบไป-กลับ บางขบวนเชื่อมต่อไปยังวอชิงตัน ดี.ซี. และบางขบวนให้บริการเป็นรถรับส่ง (Shuttle) ที่สิ้นสุดที่นิวเฮเวน นอกจากนี้ในวันหยุดสุดสัปดาห์ยังมีขบวนที่เดินทางไปยังโรน็อก รัฐเวอร์จิเนีย
- Vermonter: ขบวนรถไฟรายวันที่เริ่มต้นจากวอชิงตัน ดี.ซี. ผ่านสปริงฟิลด์ และสิ้นสุดที่เมืองเซนต์อัลบันส์ รัฐเวอร์มอนต์
- CT Rail Hartford Line: บริการรถไฟชานเมืองที่เปิดตัวเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2018 เพื่อเพิ่มความสะดวกในการเดินทางภายในรัฐคอนเนตทิคัต
เส้นทางนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของ "เส้นทางสายใน" (Inland Route) ที่เชื่อมต่อบอสตันและนิวยอร์กผ่านเมืองฮาร์ตฟอร์ด, สปริงฟิลด์ และวูสเตอร์ ซึ่งแตกต่างจาก "เส้นทางสายชายฝั่ง" (Shore Line) ที่วิ่งเลียบชายฝั่งคอนเนตทิคัตและผ่านรัฐโรดไอแลนด์
ประวัติการก่อสร้างและการดำเนินงาน
เส้นทางนี้ถูกสร้างขึ้นโดยบริษัท Hartford and New Haven Railroad และเปิดให้บริการถึงเมืองสปริงฟิลด์ในปี 1844 ซึ่งในขณะนั้นถือเป็นเส้นทางรถไฟสายแรกที่เชื่อมต่อระหว่างบอสตันและนิวเฮเวน โดยผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางต่อไปยังนิวยอร์กจะต้องใช้บริการเรือกลไฟในลองไอส์แลนด์ซาวด์
ต่อมาในปี 1872 บริษัท Hartford and New Haven ได้ควบรวมเข้ากับ New York, New Haven and Hartford Railroad (NYNH&H) ซึ่งยังคงให้บริการระหว่างนิวยอร์กและสปริงฟิลด์อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งในช่วงทศวรรษ 1940 ซึ่งเป็นยุคที่มีผู้โดยสารสูงสุด มีการเดินรถระหว่างนิวยอร์กและบอสตันผ่านเส้นทางสายในนี้ รวมถึงขบวนรถนอนข้ามคืน

การเปลี่ยนแปลงภายใต้การดูแลของ Amtrak
เมื่อ Amtrak เริ่มดำเนินงานในวันที่ 1 พฤษภาคม 1971 ได้รับช่วงต่อการให้บริการในเส้นทางนี้ และต่อมาในวันที่ 1 เมษายน 1976 Amtrak ได้เข้าซื้อกิจการเส้นทางนิวเฮเวน–สปริงฟิลด์จาก Conrail พร้อมกับส่วนใหญ่ของระเบียงตะวันออกเฉียงเหนือ
ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานที่สูงและการแข่งขันจากทางหลวงด่วนที่สร้างขึ้นใหม่ Amtrak ได้ตัดสินใจรื้อถอนรางรถไฟออกเป็นระยะทาง 25 ไมล์ (40 กม.) เปลี่ยนจากทางคู่เป็นทางเดี่ยวพร้อมจุดหลีก ทำให้ระยะทางส่วนใหญ่ของเส้นทางกลายเป็นทางเดี่ยว
การพัฒนาและปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐาน
ในปี 2004 รัฐสภาสหรัฐฯ ได้บรรจุเส้นทางนิวเฮเวน–สปริงฟิลด์ เข้าเป็นส่วนหนึ่งของระเบียงนิวอิงแลนด์ตอนเหนือ (Northern New England Corridor) ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบระเบียงที่ได้รับการกำหนดให้มีศักยภาพในการพัฒนารถไฟความเร็วสูง
เพื่อให้รองรับบริการ CT Rail Hartford Line ที่เปิดตัวในปี 2018 ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานหลายส่วน รวมถึงการสร้างทางคู่ทดแทนส่วนที่ถูกรื้อถอนไปในอดีต โดยเมื่อวันที่ 25 กันยายน 2018 ได้มีการเชื่อมต่อทางคู่ช่วงฮาร์ตฟอร์ดถึงวินเซอร์ ทำให้เหลือช่วงที่เป็นทางเดี่ยวไม่ถึง 12 ไมล์ (19 กม.) ซึ่งการปรับปรุงนี้มุ่งเน้นไปที่การเพิ่มความเชื่อถือได้ในการเดินรถมากกว่าการเพิ่มจำนวนเที่ยววิ่ง
คำถามที่พบบ่อย
เส้นทางรถไฟนิวเฮเวน–สปริงฟิลด์ แตกต่างจากเส้นทาง Shore Line อย่างไร?
เส้นทางนิวเฮเวน–สปริงฟิลด์เป็น 'เส้นทางสายใน' (Inland Route) ที่วิ่งผ่านเมืองฮาร์ตฟอร์ดและสปริงฟิลด์ ในขณะที่เส้นทาง Shore Line จะวิ่งเลียบชายฝั่งคอนเนตทิคัตและผ่านรัฐโรดไอแลนด์
มีรถไฟขบวนใดบ้างที่ให้บริการบนเส้นทางนี้?
บริการหลักประกอบด้วย Northeast Regional, Vermonter และบริการรถไฟชานเมือง CT Rail Hartford Line
เส้นทางนี้รองรับรถไฟความเร็วสูงหรือไม่?
ปัจจุบันยังไม่ใช่รถไฟความเร็วสูง แต่ถูกกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของ Northern New England Corridor ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพในการพัฒนาสู่บริการรถไฟความเร็วสูงในอนาคต
