เกาะนอร์ฟอล์ก: ประวัติศาสตร์และธรรมชาติอันน่าทึ่งของดินแดนห่างไกล

เกาะนอร์ฟอล์กเป็นดินแดนภายนอกของออสเตรเลีย ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก ระหว่างนิวซีแลนด์และนิวแคลิโดเนีย โดยอยู่ห่างจาก Evans Head ของออสเตรเลียไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1,412 กิโลเมตร และห่างจากเกาะลอร์ดโฮว์ประมาณ 900 กิโลเมตร ร่วมกับเกาะฟิลลิปและเกาะนีเพียน ทั้งสามเกาะนี้รวมกันเป็นดินแดนเกาะนอร์ฟอล์ก

ประวัติศาสตร์การตั้งถิ่นฐาน

หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าชาวโพลีนีเชียนตะวันออกเป็นกลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานบนเกาะแห่งนี้ในช่วงศตวรรษที่ 13 หรือ 14 โดยอาจมาจากหมู่เกาะเคอร์มาเดคหรือเกาะเหนือของนิวซีแลนด์ อย่างไรก็ตาม การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ได้สิ้นสุดลงหลายร้อยปีก่อนที่ชาวยุโรปจะเดินทางมาถึงในปลายศตวรรษที่ 18

การค้นพบโดยชาวยุโรปและการตั้งถิ่นฐานครั้งแรก

กัปตันเจมส์ คุก (Captain James Cook) เป็นชาวยุโรปคนแรกที่พบและขึ้นฝั่งบนเกาะนอร์ฟอล์กเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 1774 ในระหว่างการเดินทางครั้งที่สองไปยังมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ เขาตั้งชื่อเกาะตามดัชเชสแห่งนอร์ฟอล์ก (Mary Howard) โดยในระยะแรก เกาะแห่งนี้ถูกมองว่าเป็นแหล่งทรัพยากรที่มีค่า โดยเฉพาะป่านิวซีแลนด์ที่สามารถนำมาใช้ทำเชือกสำหรับเรือใบได้

ยุคอาณานิคมและสถานกักกันนักโทษ

เกาะนอร์ฟอล์กเคยทำหน้าที่เป็นสถานกักกันนักโทษของบริเตนใหญ่ ตั้งแต่ 6 มีนาคม 1788 จนถึง 5 พฤษภาคม 1855 โดยมีการเว้นว่างในช่วงปี 1814 ถึง 1825 ซึ่งในช่วงหลังนี้เกาะถูกทิ้งร้าง

ในช่วงการตั้งถิ่นฐานครั้งที่สอง (ปี 1824–1856) รัฐบาลบริเตนได้สั่งให้ใช้เกาะแห่งนี้เป็นสถานที่ส่งนักโทษที่ "เลวร้ายที่สุด" เนื่องจากความห่างไกลของเกาะถูกนำมาใช้เป็นข้อดีในการกักขังนักโทษที่ดื้อรั้น

สัญลักษณ์และธรรมชาติ

ต้นสนนอร์ฟอล์ก (Norfolk Island pine) ซึ่งเป็นพืชพื้นเมืองของเกาะ เป็นสัญลักษณ์สำคัญของเกาะและปรากฏอยู่บนธงชาติของเกาะด้วย ต้นสนชนิดนี้เป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญและเป็นไม้มงคลที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก รวมถึงในออสเตรเลีย