บริษัทโอไฮโอ การเก็งกำไรที่ดินและการขยายตัวของอาณานิคมอังกฤษในอเมริกาเหนือ

บริษัทโอไฮโอ (Ohio Company) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ บริษัทโอไฮโอแห่งเวอร์จิเนีย (Ohio Company of Virginia) เป็นบริษัทเก็งกำไรที่ดินที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป้าหมายในการให้ชาวเวอร์จิเนียเข้าไปตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ลุ่มแม่น้ำโอไฮโอ (ซึ่งปัจจุบันคือรัฐโอไฮโอของสหรัฐอเมริกา) และเพื่อทำการค้ากับชาวอเมริกันพื้นเมือง

บริษัทได้รับสิทธิครอบครองที่ดินจากรัฐบาลอังกฤษและมีการทำสนธิสัญญากับกลุ่มชนเผ่าพื้นเมือง อย่างไรก็ตาม พื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ทับซ้อนที่ฝรั่งเศสอ้างสิทธิ์ครอบครองเช่นกัน ความขัดแย้งในการอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนนี้กลายเป็นปัจจัยสำคัญที่กระตุ้นให้เกิดสงครามฝรั่งเศสและอินเดียน (French and Indian War)

การก่อตั้งและสมาชิก

นักสำรวจชาวเวอร์จิเนียเล็งเห็นถึงศักยภาพของภูมิภาคโอไฮโอในการสร้างอาณานิคม และต้องการสกัดกั้นการขยายตัวของฝรั่งเศสเข้าสู่ดินแดนทางตะวันตก ในปี ค.ศ. 1748 โทมัส ลี (Thomas Lee) พร้อมด้วยลอว์เรนซ์ และ ออกัสติน วอชิงตัน (พี่ชายต่างมารดาของจอร์จ วอชิงตัน) ได้ร่วมกันก่อตั้งบริษัทโอไฮโอขึ้นเพื่อเป็นตัวแทนผลประโยชน์ด้านการสำรวจและการค้าของเหล่านักลงทุนชาวเวอร์จิเนีย

สมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งและนักลงทุนที่สำคัญ ได้แก่:

• โรเบิร์ต ดินวิดดี (Robert Dinwiddie) ผู้ว่าการอาณานิคมเวอร์จิเนีย
• จอร์จ วอชิงตัน (George Washington)
• จอร์จ เมสัน (George Mason) ผู้ซึ่งต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเหรัญญิกของบริษัทเป็นเวลา 40 ปี จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1792
• ตระกูลเมอร์เซอร์ (Mercer) และตระกูลลี (Lee) ซึ่งเป็นผู้มีอิทธิพลในเวอร์จิเนีย

ในปี ค.ศ. 1749 กษัตริย์จอร์จที่ 2 แห่งอังกฤษทรงพระราชทานที่ดินจำนวน 500,000 เอเคอร์ในลุ่มแม่น้ำโอไฮโอ ระหว่างแม่น้ำคานาวา (Kanawha River) และแม่น้ำโมโนนกาฮีลา (Monongahela River) ให้แก่บริษัท โดยมีเงื่อนไขว่าบริษัทต้องให้ครอบครัวผู้ตั้งถิ่นฐาน 100 ครอบครัวย้ายเข้าไปอยู่ในพื้นที่ภายใน 7 ปี และต้องสร้างป้อมปราการพร้อมจัดตั้งกองกำลังป้องกันด้วยค่าใช้จ่ายของบริษัทเอง เพื่อแลกกับการยกเว้นภาษีและค่าเช่าที่ดินเป็นเวลา 10 ปี

การสำรวจและการบุกเบิกเส้นทาง

ระหว่างปี ค.ศ. 1748–1750 บริษัทโอไฮโอได้จ้าง โทมัส เครแซป (Thomas Cresap) ให้สร้างสถานีการค้าตามแนวแม่น้ำโปโตแมค และให้บุกเบิกเส้นทางผ่านเทือกเขาแอปพาเลเชียนไปยังแม่น้ำโมโนนกาฮีลา ซึ่งเส้นทางนี้กลายเป็นหนึ่งในจุดข้ามเทือกเขาที่สำคัญที่สุดในยุคนั้น

นอกจากนี้ บริษัทยังได้จ้าง คริสโตเฟอร์ กิสต์ (Christopher Gist) นักสำรวจและผู้เชี่ยวชาญด้านป่าไม้ ให้สำรวจลุ่มแม่น้ำโอไฮโอเพื่อระบุพื้นที่ที่เหมาะสมแก่การตั้งถิ่นฐาน รายงานของกิสต์ทำให้บริษัทสามารถเริ่มขายที่ดินในพื้นที่ที่ปัจจุบันคือรัฐเพนซิลเวเนียตะวันตกและรัฐเวสต์เวอร์จิเนียได้

ความขัดแย้งและการนำไปสู่สงคราม

ความพยายามในการตั้งถิ่นฐานของบริษัทโอไฮโอเผชิญกับอุปสรรคจากความขัดแย้งด้านกรรมสิทธิ์ที่ดิน 3 ฝ่าย:

1. เวอร์จิเนีย: อ้างสิทธิ์เหนือพื้นที่ผ่านผู้ว่าการดินวิดดี รวมถึงบริเวณจุดบรรจบของแม่น้ำโมโนนกาฮีลา (ปัจจุบันคือเมืองพิตต์สเบิร์ก)
2. เพนซิลเวเนีย: อ้างสิทธิ์ในพื้นที่เดียวกันตามกฎบัตรการก่อตั้งอาณานิคม
3. ฝรั่งเศส: อ้างสิทธิ์เหนือดินแดนทั้งหมดที่ระบายน้ำลงสู่แม่น้ำมิสซิสซิปปี ซึ่งรวมถึงลุ่มแม่น้ำโอไฮโอด้วย

ฝรั่งเศสได้ส่งทหารเข้ายึดครองพื้นที่และสร้างป้อมดูเกน (Fort Duquesne) เพื่อสกัดกั้นชาวอังกฤษ ผู้ว่าการดินวิดดีจึงตอบโต้ด้วยการส่งหน่วยทหารภายใต้การนำของ จอร์จ วอชิงตัน เข้าสู่ภูมิภาคดังกล่าว ซึ่งเหตุการณ์นี้ได้กลายเป็นชนวนเหตุสำคัญที่นำไปสู่การปะทุของ สงครามฝรั่งเศสและอินเดียน ในเวลาต่อมา