ทริโปลิเทเนียภายใต้การปกครองของออตโตมัน ประวัติศาสตร์และอำนาจ

ทริโปลิเทเนียภายใต้การปกครองของออตโตมัน หรือที่รู้จักในชื่อ Regency of Tripoli เป็นดินแดนที่ถูกปกครองโดยจักรวรรดิออตโตมันอย่างเป็นทางการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1551 จนถึงปี ค.ศ. 1912 พื้นที่นี้ครอบคลุมส่วนเหนือของประเทศลิเบียในปัจจุบัน ซึ่งประกอบด้วยภูมิภาคทริโปลิเทเนียและไซเรไนกา

การก่อตั้งและการปกครองในช่วงแรก

ในระยะแรก ทริโปลิเทเนียถูกจัดตั้งเป็นจังหวัดของออตโตมัน โดยมี ปาชา (Pasha) หรือผู้ว่าราชการที่ได้รับการแต่งตั้งจากกรุงคอนสแตนติโนเปิลเป็นผู้ปกครอง อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติ ดินแดนนี้มีอำนาจปกครองตนเองสูงเนื่องจากอิทธิพลของกองทหาร Janissaries ในท้องถิ่น

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1711 ถึง 1835 ราชวงศ์คารามานลี (Karamanli dynasty) ได้ปกครองจังหวัดนี้ในรูปแบบราชาธิปไตยสืบตระกูลโดยพฤตินัย แม้ว่าจะยังคงอยู่ภายใต้การยอมรับอำนาจสูงสุดของออตโตมันในนามก็ตาม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1835 จักรวรรดิออตโตมันได้กลับมาควบคุมพื้นที่นี้โดยตรงอีกครั้ง จนกระทั่งถูกอิตาลีผนวกดินแดนในปี ค.ศ. 1912

ประวัติศาสตร์การพิชิตและการขยายอำนาจ

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 ชายฝั่งลิเบียขาดอำนาจส่วนกลางและกลายเป็นแหล่งกบดานของโจรสลัด สเปนได้เข้ายึดครองทริโปลีในปี ค.ศ. 1510 แต่ต่อมาได้มอบเมืองนี้ให้กับอัศวินแห่งเซนต์จอห์น (Knights of St John) ในปี ค.ศ. 1530

จนกระทั่งปี ค.ศ. 1551 ทริโปลีถูกล้อมและพิชิตโดยพลเรือเอกผู้โด่งดังของออตโตมัน คือ Sinan Pasha และ Turgut Reis ซึ่งทำให้ทริโปลีกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน โดย Turgut Reis ได้รับการแต่งตั้งเป็นเบย์ (Bey) และต่อมาเป็นปาชาของทริโปลี

บทบาทของโจรสลัดบาร์บารี

เช่นเดียวกับในตูนิสและแอลเจียร์ ทริโปลีเป็นฐานปฏิบัติการสำคัญของโจรสลัดแอฟริกาเหนือ หรือ Barbary corsairs ซึ่งสร้างรายได้มหาศาลให้กับเมืองทริโปลีผ่านการปล้นสะดมและการเรียกค่าไถ่

ภายใต้การปกครองของออตโตมัน แอฟริกาเหนือ (Maghreb) ถูกแบ่งออกเป็นสามจังหวัด ได้แก่ แอลเจียร์ ตูนิส และทริโปลี โดยมีกองทหาร Janissaries เป็นผู้ควบคุมการเก็บภาษีและมีอำนาจเหนือปาชา จนทำให้บทบาทของปาชาในเวลาต่อมากลายเป็นเพียงตำแหน่งทางพิธีการเท่านั้น

ราชวงศ์คารามานลีและสงครามบาร์บารี

ในศตวรรษที่ 18 อำนาจของออตโตมันในแอฟริกาเหนือเริ่มเสื่อมถอยลง ในปี ค.ศ. 1711 Ahmed Karamanli นายทหารม้าออตโตมันได้ยึดอำนาจและก่อตั้งราชวงศ์คารามานลี ซึ่งปกครองยาวนานถึง 124 ปี

ในช่วงนี้เกิดความขัดแย้งกับสหรัฐอเมริกาใน สงครามบาร์บารีครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1801-1805) หลังจากปาชา Yusuf Karamanli เรียกร้องเงินบรรณาการเพิ่มจากสหรัฐฯ เพื่อคุ้มครองการค้าและป้องกันการจับกุมลูกเรือโดยโจรสลัด ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของทริโปลิเทเนียต่อกองทัพเรือสหรัฐฯ