ประวัติศาสตร์ดนตรีฉบับออกซ์ฟอร์ด

ประวัติศาสตร์ดนตรีฉบับออกซ์ฟอร์ด (Oxford History of Music หรือ OHM) เป็นชุดหนังสือประวัติศาสตร์ดนตรีคลาสสิกตะวันตกแบบบรรยายที่ตีพิมพ์ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด (Oxford University Press) ชุดหนังสือนี้มีความสำคัญในฐานะที่เป็นหนึ่งในความพยายามครั้งแรกๆ ในภาษาอังกฤษที่ใช้การเขียนแบบร่วมมือกันระหว่างนักวิชาการหลายท่าน แทนที่จะใช้ผู้เขียนเพียงคนเดียว ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมในสมัยก่อน

ประวัติและความเป็นมา

ก่อนศตวรรษที่ 20 หนังสือประวัติศาสตร์ดนตรีมักเขียนโดยผู้เขียนเพียงคนเดียว เช่น งานของ Charles Burney หรือ Jean-Jacques Rousseau อย่างไรก็ตาม เมื่อข้อมูลทางดนตรีมีปริมาณมากขึ้น การรวบรวมข้อมูลโดยบุคคลเดียวจึงทำได้ยากขึ้น OHM จึงถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นประวัติศาสตร์ดนตรีแบบบรรยายที่ต่อเนื่องกัน แทนที่จะเป็นเพียงตำราเรียนแยกส่วน โดยมุ่งเน้นไปที่ดนตรีคลาสสิกของยุโรป เริ่มตั้งแต่ดนตรีแบบพหุเสียง (Polyphony) ในยุคกลาง

ชุดหนังสือนี้ได้รับการแก้ไขและจัดระเบียบโดย วิลเลียม เฮนรี แฮโดว์ (William Henry Hadow) นักดนตรีวิทยาและคีตกวีผู้มีบทบาทสำคัญในการปฏิรูปการศึกษาวิชาดนตรีในสมัยนั้น แนวทางการเขียนของแฮโดว์เน้นความถูกต้องทางเทคนิคและความละเอียดอ่อนทางวัฒนธรรม

การตีพิมพ์และเนื้อหาในแต่ละเล่ม

OHM ตีพิมพ์ครั้งแรกระหว่างปี ค.ศ. 1901 ถึง 1934 โดยแบ่งเป็นเล่มหลัก 7 เล่ม และเล่มบทนำ 1 เล่ม ดังนี้:

• เล่ม 1 และ 2: เขียนโดย Harry Ellis Wooldridge ครอบคลุมดนตรียุคกลาง (The Polyphonic Period) ตีพิมพ์ในปี 1901 และ 1905
• เล่ม 3: เขียนโดย Hubert Parry ครอบคลุมดนตรีศตวรรษที่ 17 (ตีพิมพ์ปี 1902)
• เล่ม 4: เขียนโดย J. A. Fuller Maitland ครอบคลุมยุคของบาคและแฮนเดิล หรือดนตรีบาโรกตอนปลาย (ตีพิมพ์ปี 1902)
• เล่ม 5: เขียนโดย William Henry Hadow ครอบคลุมยุคเวียนนา (The Viennese Period) (ตีพิมพ์ปี 1904)
• เล่ม 6: เขียนโดย Edward Dannreuther ครอบคลุมดนตรียุคโรแมนติก (ตีพิมพ์ปี 1905) โดยได้รับการแก้ไขเพิ่มเติมโดยแฮโดว์และฟูลเลอร์ เมตแลนด์ หลังจากที่แดนรูเธอร์เสียชีวิต
• เล่ม 7: เพิ่มเติมในปี 1940 โดย H. C. Colles ครอบคลุมเรื่องซิมโฟนีและละครดนตรี ระหว่างปี 1850–1900

นอกจากนี้ ในปี 1929 เซอร์ เพอร์ซีย์ บัค (Sir Percy Buck) ได้แก้ไขเล่ม 1 และ 2 พร้อมทั้งจัดทำเล่มบทนำ (Introductory Volume) ซึ่งรวบรวมบทความจากนักวิชาการหลายท่าน ครอบคลุมหัวข้อตั้งแต่ดนตรีกรีซโบราณ ดนตรีฮีบรู ไปจนถึงประวัติเครื่องดนตรีและระบบบันทึกโน้ต

การตอบรับและวิวัฒนาการ

ในยุคแรก OHM ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในชุมชนดนตรีคลาสสิก โดยเฉพาะสองเล่มแรก โดยนักวิจารณ์บางท่านระบุว่านี่คือการสำรวจดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป เนื้อหาบางส่วนเริ่มล้าสมัย ทำให้มีการปรับปรุงชุดหนังสือในเวลาต่อมา

วิวัฒนาการของชุดหนังสือประวัติศาสตร์ดนตรีของออกซ์ฟอร์ดมีดังนี้:

1. Oxford History of Music (OHM): ฉบับดั้งเดิม (1901–1934)
2. The New Oxford History of Music (NOHM): ฉบับปรับปรุงใหม่ ตีพิมพ์ระหว่างปี 1957–1990 โดยมี Jack Westrup เป็นบรรณาธิการในช่วงแรก
3. The Oxford History of Western Music (OHWM): ฉบับล่าสุดตีพิมพ์ในปี 2005 เขียนโดย Richard Taruskin เพียงผู้เดียว