สำนักพิมพ์ดนตรีช็อตต์ ประวัติศาสตร์และการเผยแพร่ดนตรีระดับโลก

สำนักพิมพ์ดนตรีช็อตต์ (เยอรมัน: Schott Musik) เป็นหนึ่งในสำนักพิมพ์ดนตรีที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศเยอรมนี และเป็นสำนักพิมพ์ดนตรีที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองของโลกที่ยังคงดำเนินกิจการอยู่ในปัจจุบัน รองจากสำนักพิมพ์ Breitkopf & Härtel โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองไมนซ์ (Mainz) ประเทศเยอรมนี

การก่อตั้งและยุคเริ่มต้น

สำนักพิมพ์แห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1770 โดย เบิร์นฮาร์ด ช็อตต์ (Bernhard Schott) ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่ลุดวิก ฟัน เบโทเฟน เกิดพอดี ในช่วงเริ่มต้นนั้น เมืองไมนซ์เป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่รุ่งเรืองและมีคณะนักร้องประสานเสียงประจำราชสำนักที่คึกคัก ในปี ค.ศ. 1780 เบิร์นฮาร์ด ช็อตต์ ได้รับสิทธิพิเศษในการผูกขาดการพิมพ์ (privilegium exclusivum) และได้รับตำแหน่งผู้แกะสลักดนตรีประจำราชสำนัก ซึ่งทำให้เขามีสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวในการพิมพ์และจำหน่ายผลงานดนตรีภายในเขตการปกครองของไมนซ์

ช็อตต์เป็นหนึ่งในสำนักพิมพ์รายแรกๆ ที่นำเทคนิคการพิมพ์หิน (Lithography) มาใช้ ส่งผลให้สามารถผลิตและเผยแพร่โน้ตเพลงในวงกว้างได้อย่างรวดเร็ว แม้ในช่วงที่เมืองไมนซ์ถูกปกครองโดยฝรั่งเศสและต้องเผชิญกับภาษีที่สูง แต่ความนิยมในดนตรีฝรั่งเศสในขณะนั้นกลับช่วยให้สำนักพิมพ์เติบโตและขยายตัวออกสู่ระดับนานาชาติ โดยมีการเปิดสาขาในเมืองสำคัญทางดนตรี เช่น แอนต์เวิร์ป (ค.ศ. 1823), บรัสเซลส์ (ค.ศ. 1839), ไลป์ซิก, ลอนดอน, ปารีส และเวียนนา

ผลงานสำคัญและการร่วมงานกับคีตกวีระดับโลก

ในยุคแรก สำนักพิมพ์ช็อตต์มุ่งเน้นผลงานจากโรงเรียนดนตรีมันไฮม์ (Mannheim School) เช่น คาร์ล สตามิตซ์ และจอร์จ โจเซฟ โวเกลอร์ รวมถึงการพิมพ์โน้ตเพลงเปียโนและฉบับพิมพ์ครั้งแรกของโอเปร่าเรื่อง Don Giovanni และ Die Entführung aus dem Serail ของโมซาร์ท นอกจากนี้ยังได้ตีพิมพ์ผลงานชิ้นสำคัญในช่วงปลายของเบโทเฟน เช่น ซิมโฟนีหมายเลข 9, Missa solemnis และสตริงควอเต็ตสองชุดสุดท้าย

ความสัมพันธ์กับริชาร์ด วากเนอร์

ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 สำนักพิมพ์เริ่มหันมาให้ความสำคัญกับดนตรีเยอรมันมากขึ้น โดยในปี ค.ศ. 1859 ฟรานซ์ ช็อตต์ (หลานชายของเบิร์นฮาร์ด) ได้บรรลุข้อตกลงความร่วมมือพิเศษกับ ริชาร์ด วากเนอร์ ทำให้ช็อตต์ได้ตีพิมพ์ผลงานชิ้นเอกอย่าง Die Meistersinger von Nürnberg, ชุด Der Ring des Nibelungen และ Parsifal อย่างไรก็ตาม การร่วมงานกับวากเนอร์สร้างภาระทางการเงินอย่างมหาศาลให้กับสำนักพิมพ์ จนฟรานซ์ ช็อตต์ ถึงกับเคยเขียนจดหมายถึงวากเนอร์ว่าไม่มีสำนักพิมพ์ใดสามารถตอบสนองความต้องการของเขาได้ นอกจากผู้ที่มีฐานะร่ำรวยมหาศาลอย่างกษัตริย์ลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรีย

การบริหารในยุคต่อมาและดนตรีสมัยใหม่

เนื่องจากไม่มีทายาทสืบทอดโดยตรง ตระกูลช็อตต์จึงแต่งตั้ง ลุดวิก สเตรกเกอร์ (Ludwig Strecker) ให้เป็นผู้สืบทอดกิจการในปี ค.ศ. 1874 และบริหารงานต่อมาโดยบุตรชายของเขาคือ ลุดวิก สเตรกเกอร์ จูเนียร์ และ วิลลี สเตรกเกอร์

ในศตวรรษที่ 20 สำนักพิมพ์ได้ริเริ่มโครงการ Music of Our Time ซึ่งมุ่งเน้นดนตรีร่วมสมัย โดยเริ่มจากการตีพิมพ์ผลงานของ อิกอร์ สตราวินสกี ซึ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตระกูลสเตรกเกอร์ ทำให้ช็อตต์กลายเป็นศูนย์กลางของการเผยแพร่ดนตรีคลาสสิกสมัยใหม่

โครงสร้างธุรกิจในปัจจุบัน

ปัจจุบัน กลุ่มบริษัทช็อตต์มิวสิกเป็นหนึ่งในสำนักพิมพ์ดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป โดยมีลักษณะการดำเนินงานดังนี้:

• แคตตาล็อกผลงาน: มีผลงานจำหน่ายประมาณ 31,000 รายการ และผลงานสำหรับเช่ามากกว่า 10,000 รายการ ครอบคลุมตั้งแต่ฉบับสมบูรณ์ งานแสดงบนเวที งานคอนเสิร์ต ไปจนถึงสื่อมัลติมีเดีย
• บริษัทในเครือ: รวมสำนักพิมพ์อย่าง Panton, Ars-Viva, Ernst Eulenburg และ Hohner-Verlag รวมถึงค่ายเพลง Wergo (สำหรับดนตรีสมัยใหม่) และ Intuition (สำหรับดนตรีแจ๊ส)
• การกระจายสินค้า: มีบริษัท mds (music distributors services GmbH) ซึ่งเป็นองค์กรกระจายสินค้าดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ให้บริการกระจายโน้ตเพลงและสื่อบันทึกเสียงให้กับสำนักพิมพ์กว่า 60 แห่ง
• เครือข่ายระดับโลก: มีสำนักงานใน 10 ประเทศ และพนักงานประมาณ 270 คน โดยมีศูนย์กลางหลักอยู่ที่เมืองไมนซ์, ลอนดอน, นิวยอร์ก และโตเกียว