สรุปฤดูกาลพายุไต้ฝุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิก ปี 1986

ฤดูกาลพายุไต้ฝุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิกปี 1986 เป็นปีที่มีกิจกรรมของพายุสูงกว่าค่าเฉลี่ย โดยมีพายุที่มีชื่อเรียก 29 ลูก, พายุไต้ฝุ่น 19 ลูก และพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น 3 ลูก แม้ว่าโดยปกติพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือจะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงธันวาคม แต่ในปีนี้พายุมีการก่อตัวขึ้นตลอดทั้งปี

สรุปภาพรวมของฤดูกาล

ในปี 1986 มีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นทั้งหมด 32 ลูก ในช่วงเวลา 11 เดือน โดยในจำนวนนี้ 30 ลูกได้พัฒนาเป็นพายุโซนร้อน และ 19 ลูกพัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น ซึ่งใน 3 ลูกนั้นมีความรุนแรงถึงระดับซูเปอร์ไต้ฝุ่น

เดือนสิงหาคมเป็นเดือนที่วุ่นวายที่สุดของฤดูกาล โดยมีพายุเกิดขึ้นถึง 6 ลูก นอกจากนี้ยังมีพายุ 8 ลูกที่เคลื่อนผ่านประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งส่งผลกระทบต่อหลายพื้นที่อย่างรุนแรง

สถิติที่สำคัญ

• จำนวนพายุทั้งหมด: 32 ลูก (ดีเปรสชันเขตร้อน)
• พายุที่มีชื่อเรียก: 29-30 ลูก
• พายุไต้ฝุ่น: 19 ลูก
• พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น: 3 ลูก
• เดือนที่เกิดพายุมากที่สุด: สิงหาคม

ระบบพายุที่สำคัญ

พายุไต้ฝุ่นจูดี้ (Judy / Akang)

พายุจูดี้ก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 25 มกราคม และพัฒนาเป็นพายุโซนร้อนในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ก่อนจะทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ โดยเคลื่อนตัวในเส้นทางโค้งทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ ก่อนจะอ่อนกำลังลงและสลายตัวไปในวันที่ 6 กุมภาพันธ์

พายุไต้ฝุ่นเคน (Ken / Bising)

พายุเคนก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน ทางตอนใต้ของเกาะกวม และพัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันที่ 27 เมษายน โดยมีความรุนแรงสูงสุดในวันที่ 28 เมษายน ก่อนจะอ่อนกำลังลงเนื่องจากแรงเฉือนของลมในระดับบนและสลายตัวไปในวันที่ 3 พฤษภาคม

ซูเปอร์ไต้ฝุ่นโลลา (Lola)

ซูเปอร์ไต้ฝุ่นโลลาเป็นหนึ่งในพายุที่รุนแรงที่สุดในฤดูกาลนี้ โดยก่อตัวขึ้นในเดือนพฤษภาคมและสร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับเกาะโพนเปย (Pohnpei) จนรัฐบาลสหรัฐฯ ประกาศให้เป็นพื้นที่ประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่ในวันที่ 3 มิถุนายน

พายุโซนร้อนแมค (Mac / Klaring)

พายุโซนร้อนแมคก่อตัวขึ้นในช่วงปลายเดือนพฤษภาคมและเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ