สวนสาธารณะปาปาโก พื้นที่ธรรมชาติและประวัติศาสตร์แห่งแอริโซนา

สวนสาธารณะปาปาโก (Papago Park) เป็นสวนสาธารณะระดับเทศบาลที่ครอบคลุมพื้นที่ของสองเมือง ได้แก่ เมืองฟีนิกซ์ (Phoenix) และเมืองเทมพี (Tempe) ในรัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา สวนแห่งนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน "จุดแห่งความภาคภูมิใจของฟีนิกซ์" (Phoenix Point of Pride) เนื่องจากมีความสำคัญทั้งในด้านธรรมชาติวิทยาและประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น

ลักษณะทางภูมิศาสตร์และธรรมชาติ

สวนสาธารณะปาปาโกมีลักษณะเป็นพื้นที่ทะเลทรายที่เป็นเนินเขา โดยแบ่งพื้นที่การดูแลออกเป็นสองส่วน คือส่วนที่อยู่ในเขตเมืองฟีนิกซ์ซึ่งมีพื้นที่ประมาณ 1,200 เอเคอร์ และส่วนที่อยู่ในเขตเมืองเทมพี (ซึ่งเรียกว่า สวนสาธารณะปาปาโกเทมพี หรือ Tempe Papago Park) มีพื้นที่ประมาณ 296 เอเคอร์

จุดเด่นที่สำคัญของสวนแห่งนี้คือการก่อตัวทางธรณีวิทยาของหินทรายสีแดง (Red Sandstone) ซึ่งก่อตัวขึ้นเมื่อประมาณ 6 ถึง 15 ล้านปีก่อน หนึ่งในแลนด์มาร์คที่สำคัญที่สุดคือ Hole-in-the-Rock ซึ่งเป็นช่องหินที่เกิดจากการกัดเซาะตามธรรมชาติ (Tafoni) มีหลักฐานบ่งชี้ว่าชาวโฮโฮคัม (Hohokam) ซึ่งเป็นชนเผ่าพื้นเมืองโบราณในพื้นที่ฟีนิกซ์ อาจใช้ช่องหินเหล่านี้ในการสังเกตตำแหน่งดวงอาทิตย์เพื่อกำหนดวันครีษมายันและเหมายัน (Solstices)

นอกจากนี้ ภายในสวนยังมีพืชพรรณทะเลทรายที่หลากหลาย โดยเฉพาะต้นกระบองเพชรซากัวโร (Saguaro) ขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทะเลทรายโซโนรา

สถานที่สำคัญและสิ่งอำนวยความสะดวก

สวนสาธารณะปาปาโกเป็นศูนย์รวมของสถานที่ท่องเที่ยวและนันทนาการหลายแห่ง ได้แก่:

• สวนพฤกษศาสตร์ทะเลทราย (Desert Botanical Garden): แหล่งรวบรวมพืชพรรณจากทะเลทรายทั่วโลก
• สวนสัตว์ฟีนิกซ์ (Phoenix Zoo): สวนสัตว์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บนพื้นที่เดิมของโรงเพาะฟักปลา
• ศูนย์มรดกแอริโซนา (Arizona Heritage Center): พิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงประวัติศาสตร์ของรัฐ
• สุสานของฮันท์ (Hunt's Tomb): สุสานรูปทรงพีระมิดสีขาวของ จอร์จ ดับเบิลยู. พี. ฮันท์ ผู้ว่าการรัฐแอริโซนาคนแรก ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนในทะเบียนสถานที่ทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ (National Register of Historic Places)
• สิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ: เส้นทางเดินป่า ทางจักรยาน พื้นที่ปิกนิก ทะเลสาบขนาดเล็ก และสนามกอล์ฟ Rolling Hills

ประวัติความเป็นมา

ยุคเริ่มต้นและการเปลี่ยนแปลงสถานะ

ในปี ค.ศ. 1879 พื้นที่แห่งนี้เคยถูกกำหนดให้เป็นเขตสงวนสำหรับชนเผ่ามาริโคปา (Maricopa) และปิมา (Pima) ต่อมาในปี ค.ศ. 1914 ได้ถูกประกาศให้เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติปาปาโก-ซากัวโร (Papago–Saguaro National Monument) อย่างไรก็ตาม สภาคองเกรสได้ยกเลิกสถานะดังกล่าวในปี ค.ศ. 1930 เนื่องจากพิจารณาว่าพื้นที่นี้ไม่เหมาะสมที่จะเป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติ และได้แบ่งพื้นที่ให้กับรัฐแอริโซนา เมืองเทมพี และสมาคมผู้ใช้น้ำ (ต่อมาคือ Salt River Project)

บทบาทในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

ในช่วงปี ค.ศ. 1942 ถึง 1944 สวนสาธารณะปาปาโกเคยเป็นที่ตั้งของค่ายเชลยศึก (POW camp) ซึ่งรองรับเชลยได้สูงสุดถึง 3,100 คน เหตุการณ์ที่โดดเด่นที่สุดคือ "การแหกคุกครั้งใหญ่ที่ปาปาโก" (The Great Papago Escape) ในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1944 เมื่อเชลยศึก 25 คน รวมถึงผู้บัญชาการเรือดำน้ำเยอรมัน เยอร์เกน วัตเทนเบิร์ก (Jürgen Wattenberg) ได้ขุดอุโมงค์ยาว 178 ฟุตเพื่อหลบหนีออกสู่ทะเลทรายแอริโซนา แต่ส่วนใหญ่ต้องยอมจำนนในเวลาต่อมาเนื่องจากไม่คุ้นเคยกับสภาพภูมิอากาศและภูมิประเทศที่โหดร้าย

การพัฒนาสู่สวนสาธารณะสมัยใหม่

หลังสงคราม พื้นที่ค่ายเชลยศึกได้ถูกใช้เป็นโรงพยาบาลทหารผ่านศึก (VA hospital) ระหว่างปี ค.ศ. 1947 ถึง 1951 และต่อมาเป็นสถานปฏิบัติการของกองหนุนทัพบก ในปี ค.ศ. 1959 รัฐแอริโซนาได้ขายพื้นที่ส่วนที่เป็นของรัฐให้กับเมืองฟีนิกซ์ และในปี ค.ศ. 1962 เมืองฟีนิกซ์ได้ให้เช่าพื้นที่โรงเพาะฟักปลาเดิมแก่สมาคมสวนสัตว์แอริโซนาเพื่อก่อตั้งสวนสัตว์ฟีนิกซ์ขึ้น