พอล เฮนรี่ แลงก์ นักดนตรีวิทยาและนักวิจารณ์ดนตรีผู้ทรงอิทธิพล

พอล เฮนรี่ แลงก์ (28 สิงหาคม 1901 – 21 กันยายน 1991) เป็นนักดนตรีวิทยาและนักวิจารณ์ดนตรีชาวฮังการี-อเมริกัน ผู้มีบทบาทสำคัญในการวางรากฐานและพัฒนาวิชาดนตรีวิทยาในสหรัฐอเมริกา

ประวัติและการศึกษา

แลงก์เกิดในชื่อ Pál Láng ที่กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เขาได้รับการศึกษาในโรงเรียนคาทอลิก และในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 1 เขาถูกเกณฑ์ทหารเข้าสู่กองทัพออสเตรีย-ฮังการี และถูกส่งไปยังแนวหน้าในอิตาลี

หลังสงครามสิ้นสุดลง เขาได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยบูดาเปสต์และสถาบันดนตรีบูดาเปสต์ ภายใต้การดูแลของ โซลตาน โคดาย (Zoltán Kodály) และ เออร์โน โดนยาญี (Erno Dohnanyi) โดยโคดายได้มอบหมายให้เขาเรียนการเป่าบาสซูน (Bassoon) เพิ่มเติม เนื่องจากเขาเล่นเปียโนได้เพียงอย่างเดียว

หลังจากจบการศึกษาในปี 1922 เขาได้ทำงานเป็นผู้ช่วยวาทยกรที่โรงละครโอเปร่าบูดาเปสต์ แต่ด้วยคำแนะนำของโคดายและ เบลา บาร์ต็อก (Béla Bartók) เขาจึงเริ่มศึกษาต่อด้านดนตรีวิทยาในฝรั่งเศสและเยอรมนี โดยเริ่มที่มหาวิทยาลัยไฮเดลเบิร์ก และต่อมาที่มหาวิทยาลัยซอร์บอนน์ในปารีส

เส้นทางอาชีพในสหรัฐอเมริกา

ในปี 1928 แลงก์ย้ายมายังสหรัฐอเมริกาในฐานะนักวิชาการรุ่นเยาว์ของมูลนิธิร็อกกี้เฟลเลอร์ แม้ในช่วงแรกเขาจะพูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย แต่เขาก็สามารถเรียนรู้ภาษาได้อย่างรวดเร็วผ่านการเข้าชั้นเรียนและภาพยนตร์

เขาได้สอนหนังสือที่วิทยาลัยวาสซาร์ (Vassar College) และวิทยาลัยเวลส์ (Wells College) ก่อนจะได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยคอร์เนลในปี 1934 จากนั้นเขาได้เข้าร่วมคณะดนตรีของ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย (Columbia University) ในปี 1934 ซึ่งถือเป็นตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านดนตรีวิทยาคนแรกในอเมริกา

การพัฒนาวิชาดนตรีวิทยา

แลงก์มีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาวิชาดนตรีวิทยาในสหรัฐฯ โดยเขาได้เพิ่มหลักสูตร เช่น สุนทรียศาสตร์ของดนตรี และขยายแผนกดนตรีวิทยาให้กว้างขวางขึ้น นอกจากนี้ ในปี 1940 เขายังเป็นผู้ประสานงานให้มหาวิทยาลัยโคลัมเบียจ้าง เบลา บาร์ต็อก ในฐานะนักดนตรีชาติพันธุ์วิทยา (Ethnomusicologist)

ผลงานเขียนและบทวิจารณ์

แลงก์เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากบทความและหนังสือที่ท้าทายและกระตุ้นความคิดเกี่ยวกับแนวโน้มดนตรีร่วมสมัยและประวัติศาสตร์ดนตรี เขาเป็นหัวหน้าบรรณาธิการวิจารณ์ดนตรีของ New York Herald Tribune ระหว่างปี 1954 ถึง 1964 และเป็นบรรณาธิการของ The Musical Quarterly ตั้งแต่ปี 1945 ถึง 1973

ผลงานที่โด่งดังที่สุดของเขาคือหนังสือ Music in Western Civilization (1941) ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นแบบอย่างของงานวิชาการและสไตล์การเขียนที่ยอดเยี่ยม นอกจากนี้เขายังเขียนหนังสือเกี่ยวกับ จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล และร่วมมือกับ ออตโต เบตต์มัน ในการจัดทำ A Pictorial History of Music

ชีวิตส่วนตัว

ในปี 1936 แลงก์แต่งงานกับ แอนน์ เพชู (Anne Pecheux) ซึ่งเป็นศิษย์เก่าจากบาร์นาร์ดคอลเลจและเป็นอดีตนักเรียนในวิชาประวัติศาสตร์ดนตรีของเขา ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 4 คน

พอล เฮนรี่ แลงก์ เสียชีวิตที่เลควิลล์ รัฐคอนเนตทิคัต ในวัย 90 ปี