Peter Brunt นักประวัติศาสตร์โบราณผู้ทรงอิทธิพลแห่งออกซฟอร์ด

Peter Astbury Brunt FBA (23 มิถุนายน 1917 – 5 พฤศจิกายน 2005) เป็นนักวิชาการและนักประวัติศาสตร์โบราณชาวอังกฤษ ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะศาสตราจารย์เก้าอี้ Camden Professor of Ancient History ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ระหว่างปี 1970 ถึง 1982 ตลอดอาชีพการทำงานของเขา Brunt ได้ถ่ายทอดความรู้ในสถาบันชั้นนำหลายแห่ง ทั้งมหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูวส์, Oriel College, Gonville and Caius College และ Brasenose College

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

Brunt เกิดที่เมืองคูลส์ดอน เซอร์รีย์ เป็นบุตรของศาสนาจารย์ Samuel Brunt และ Gladys Eileen Brunt เขาจบการศึกษาจากโรงเรียน Ipswich School และได้รับทุนการศึกษาเข้าเรียนที่ Oriel College มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในปี 1935

ในตอนแรกเขาเลือกเรียนประวัติศาสตร์สมัยใหม่เนื่องจากไม่มั่นใจในทักษะภาษากรีกโบราณของตนเอง แต่ต่อมาเขาได้เปลี่ยนมาเรียนวิชาคลาสสิก (Classics) และสามารถทำคะแนนได้ในระดับ First Class ทั้งในวิชา Mods (1937) และ Greats (1939) ซึ่งส่งผลให้เขาได้รับทุน Craven Fellowship ในปี 1939

ประสบการณ์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

เส้นทางวิชาการของเขาต้องหยุดชะงักลงเนื่องจากการปะทุของสงครามโลกครั้งที่สอง แม้เขาจะอาสาสมัครเข้ากองทัพแต่ปัญหาเรื่องเท้าแบนทำให้เขาไม่สามารถรับราชการทหารได้ เขาจึงเข้าทำงานเป็นข้าราชการในกระทรวงการขนส่งทางเรือ (Ministry of Shipping) และต่อมาคือกระทรวงการขนส่งสงคราม (Ministry of War Transport)

หน้าที่หลักของเขาเกี่ยวข้องกับการจัดการเรือของฝรั่งเศสและแก้ไขปัญหาทางกฎหมายและทางการทูตที่ตามมา นอกจากนี้ ในยามค่ำคืนเขายังทำหน้าที่ดับเพลิงในหน่วยป้องกันการโจมตีทางอากาศ (Air Raid Precautions) ประสบการณ์เหล่านี้ช่วยให้เขาพัฒนาทักษะด้านการบริหารจัดการอย่างมาก

เส้นทางอาชีพทางวิชาการ

หลังสิ้นสุดสงครามในปี 1946 Brunt กลับมาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในฐานะนักวิชาการระดับบัณฑิตศึกษาของ Magdalen College และเริ่มทำวิจัยเกี่ยวกับอิทธิพลของลัทธิสโตอิก (Stoicism) ในกรุงโรม รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างผู้ปกครองและผู้ถูกปกครองในจักรวรรดิโรมัน

บทบาทในสถาบันต่างๆ

• มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูวส์: เริ่มต้นอาชีพอาจารย์สอนประวัติศาสตร์โบราณในปี 1947
• Oriel College, Oxford: กลับมาเป็น Fellow และติวเตอร์ด้านประวัติศาสตร์โบราณในปี 1951 โดยเน้นศึกษาเรื่องทาสในสมัยโบราณ และเป็นคณบดี (Dean) ของวิทยาลัยระหว่างปี 1959-1964
• Gonville and Caius College, Cambridge: ดำรงตำแหน่ง Bursar ระหว่างปี 1968-1970 ซึ่งเป็นช่วงที่เขาเขียนหนังสือสำคัญสองเล่ม
• Brasenose College, Oxford: เข้ารับตำแหน่ง Camden Professor of Ancient History ในปี 1970 และเป็น Professorial Fellow

ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือหนังสือ Italian Manpower, 225 BC-AD 14 (1971) ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์โรมันที่ล้ำสมัยที่สุดเล่มหนึ่งที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษหลังสงครามโลกครั้งที่สอง

ชีวิตบั้นปลายและมรดกทางวิชาการ

Brunt เกษียณอายุราชการก่อนกำหนดในปี 1982 เนื่องจากปัญหาสุขภาพ แต่เขายังคงทำงานวิจัยต่อไปและตีพิมพ์หนังสืออีกสามเล่มที่ครอบคลุมเรื่องสาธารณรัฐโรมัน จักรวรรดิโรมัน และกรีกโบราณ

เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2005 ด้วยโรคมะเร็งหลอดอาหาร โดยปฏิเสธการรักษาและใช้เวลาช่วงสุดท้ายที่ Sobell House Hospice ในออกซฟอร์ด

ผลงานเขียนที่สำคัญ