กองกำลังพิทักษ์ชาติฟิลิปปินส์

กองกำลังพิทักษ์ชาติฟิลิปปินส์ (Philippine National Guard) คือกองกำลังอาสาสมัครที่จัดตั้งขึ้นโดยสมัชชาฟิลิปปินส์ในปี ค.ศ. 1917 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ความช่วยเหลือแก่สหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งในขณะนั้นฟิลิปปินส์อยู่ภายใต้การปกครองของสหรัฐอเมริกา

การก่อตั้งและบทบาทในสงครามโลกครั้งที่ 1

ภายใต้การนำของมานูเอล เควซอน (Manuel Quezon) ประธานวุฒิสภาในขณะนั้น ฝ่ายนิติบัญญัติของฟิลิปปินส์ได้เสนอความช่วยเหลือทางทหารแก่สหรัฐอเมริกาเพื่อเข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยกองกำลังนี้ถูกวางแผนให้ปฏิบัติการภายใต้การบังคับบัญชาของพลเอก จอห์น เพอร์ชิง (General John Pershing) ในยุโรป

กองกำลังพิทักษ์ชาติฟิลิปปินส์มีกำลังพลรวมประมาณ 25,000 นาย โดยใช้งบประมาณในการจัดตั้งหน่วยต่ำกว่า 3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการเตรียมการอย่างเต็มที่ แต่หน่วยนี้ไม่เคยได้ปฏิบัติการรบจริง เนื่องจากได้รับการบรรจุเข้าสู่การบริการของรัฐบาลกลาง (federal service) ในวันสงบศึก (Armistice Day) พอดี ทำให้กองกำลังทั้งหมดไม่ได้เดินทางออกจากหมู่เกาะฟิลิปปินส์เพื่อไปยังสมรภูมิในยุโรป

การปฏิบัติการทางอากาศ

ภายในโครงสร้างของกองกำลังพิทักษ์ชาติฟิลิปปินส์ มีการรวมหน่วยงานบางส่วนของกองบริการทางอากาศแห่งกองทัพสหรัฐฯ (United States Army Air Service) เข้าไว้ด้วย โดยบุคลากรที่ได้รับเลือกจะถูกส่งไปฝึกอบรมที่โรงเรียนการบินเคอร์ทิส (Curtiss School of Aviation) และฝึกบินด้วยเครื่องบินรุ่นเคอร์ทิส เจนนี (Curtiss Jenny)

การยุบหน่วย

ภายหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 กองกำลังพิทักษ์ชาติฟิลิปปินส์ทั้งหมดถูกสั่งให้หยุดปฏิบัติการ และถูกยุบหน่วยอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1921 โดยนายทหารของหน่วยถูกย้ายไปอยู่ในบัญชีรายชื่อกองหนุน ทั้งนี้ รัฐบาลท้องถิ่น (Insular Government) มีค่าใช้จ่ายรวมในการดำเนินงานเกือบ 4.8 ล้านเปโซ