เทศบาลเมืองแปงกูร์

แปงกูร์ (ภาษาฝรั่งเศส: Pincourt) เป็นเทศบาลที่ตั้งอยู่บนเกาะอีล-แปร์โร (Île Perrot) ทางทิศตะวันตกของเกาะมอนทรีออล ในจังหวัดควิเบก ประเทศแคนาดา จากข้อมูลการสำมะโนประชากรของแคนาดาในปี 2021 เมืองนี้มีประชากรทั้งสิ้น 14,751 คน

แปงกูร์แบ่งปันพื้นที่บนเกาะร่วมกับอีกสามเทศบาล ได้แก่ น็อทร์-ดาม-เดอ-ลีล-แปร์โร (Notre-Dame-de-l'Île-Perrot), แตร์ราส โวเดรย (Terrasse Vaudreuil) และลีล-แปร์โร (L'Île-Perrot) โดยมีแม่น้ำออตตาวา (Ottawa River) ไหลผ่านทางทิศตะวันตกซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างเมืองแปงกูร์และเมืองโวเดรย-ดอริยง (Vaudreuil-Dorion)

ประวัติศาสตร์

การตั้งถิ่นฐานในพื้นที่นี้เริ่มต้นขึ้นในปี 1754 เมื่อฌ็อง-บาติสต์ เลดุค (Jean-Baptiste Leduc) เจ้าเมืองคนที่ 5 ของเกาะอีล-แปร์โร (ดำรงตำแหน่งระหว่างปี 1751 ถึง 1785) เริ่มมอบสิทธิการครอบครองที่ดิน ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 มีการมอบสิทธิครอบครองที่ดินจำนวน 22 แห่ง และเริ่มมีการขายที่ดินริมแม่น้ำออตตาวาให้กับกลุ่มพ่อค้าและช่างฝีมือ เช่น ช่างตีเหล็ก ช่างทำถังไม้ ช่างทำรองเท้า ช่างทอผ้า และเจ้าของโรงเตี๊ยม

ในปี 1855 การก่อสร้างทางรถไฟแกรนด์ทรังก์ (Grand Trunk Railway) บนเกาะอีล-แปร์โร ส่งผลให้หมู่บ้านมีการเติบโตอย่างมีนัยสำคัญ ต่อมาในปี 1890 ได้มีการจัดตั้งศาสนสถานขึ้น เนื่องจากชาวเมืองมองว่าโบสถ์ประจำเขตแพริชของน็อทร์-ดาม-เดอ-ลีล-แปร์โรอยู่ไกลเกินไป

เทศบาลหมู่บ้านแปงกูร์ถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1950 โดยแยกตัวออกมาจากเทศบาลแพริชของน็อทร์-ดาม-เดอ-ลีล-แปร์โร ชื่อ "แปงกูร์" (Pincourt) มีการกล่าวถึงครั้งแรกในปี 1776 โดยหมายถึงป่าสนต้นเตี้ย (ภาษาฝรั่งเศส: pins courts) ทางทิศตะวันตกของเกาะอีล-แปร์โร ซึ่งใช้เป็นจุดสังเกตสำหรับนักเดินทางในสมัยก่อน ทั้งนี้ชื่อเมืองถูกนำมาใช้เรียกอย่างเป็นทางการตามชื่อที่ทำการไปรษณีย์ที่จัดตั้งขึ้นในปี 1932

ในปี 1959 แปงกูร์ได้เปลี่ยนสถานะจากเทศบาลหมู่บ้านเป็นเมือง (ville) และได้กลายเป็นย่านชานเมืองที่พักอาศัยซึ่งเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงทศวรรษ 1960 จากการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์หลายแห่ง

ประชากรศาสตร์

จากการสำมะโนประชากรปี 2021 โดย Statistics Canada เมืองแปงกูร์มีประชากร 14,751 คน อาศัยอยู่ในบ้านพักส่วนตัว 5,640 หลัง จากทั้งหมด 5,786 หลัง ซึ่งเพิ่มขึ้น 1.3% จากประชากร 14,558 คนในปี 2016 เมืองมีพื้นที่ดิน 7.1 ตารางกิโลเมตร ส่งผลให้มีความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 2,077.6 คนต่อตารางกิโลเมตร

การบริหารส่วนท้องถิ่น

รายนามนายกเทศมนตรีในอดีตและปัจจุบันของเมืองแปงกูร์:

• ดารี ฮูโนลต์ (Darie Huneault) ค.ศ. 1950–1955
• โรลอง ลัวแซล (Roland Loiselle) ค.ศ. 1955–1958
• วาเลนติโน ดัมโบรซิโอ (Valentino D'Ambrosio) ค.ศ. 1958–1967
• พอล-เอมีล มาร์เทล (Paul-Émile Martel) ค.ศ. 1967–1970
• ฌาเนตต์ เบอร์ลีย์ (Jeannette Burley) ค.ศ. 1970–1974
• โรมูอัล เซเนชาล (Romual Sénéchal) ค.ศ. 1974–1982
• ลอร์น บราวน์ (Lorne Brown) ค.ศ. 1982–1986
• มิเชล แคนดึยบา (Michel Kandyba) ค.ศ. 1986–2009
• อีวาน คาร์ดินัล (Yvan Cardinal) ค.ศ. 2009–2021
• โคลด โกโม (Claude Comeau) ค.ศ. 2021–ปัจจุบัน

การคมนาคม

ทางหลวงหมายเลข 20 ของควิเบกตัดผ่านทางตอนเหนือของเมืองแปงกูร์ โดยสามารถเข้าถึงได้ผ่านถนนบูเลอวาร์ด คาร์ดินัล เลเฌร์ (Boulevard Cardinal Léger) ซึ่งเป็นทางออกเหนือระดับดินเพียงแห่งเดียวในส่วนของทางหลวงช่วงจากทางหลวงหมายเลข 30 ไปจนถึงเกาะมอนทรีออล นอกจากนี้ยังมีจุดเชื่อมต่อทางหลวงอีกแห่งหนึ่งที่ถนนบูเลอวาร์ด เดอ ลีล (Boulevard de l'Île)

ทางทิศตะวันตกของเมืองมีสะพานทัชเชอโร (Taschereau Bridge) ซึ่งข้ามแม่น้ำออตตาวาเพื่อเชื่อมต่อไปยังเมืองโวเดรย-ดอริยง

ในด้านการขนส่งสาธารณะ มีบริการรถบัสรับส่งในช่วงเวลาเร่งด่วนดำเนินการโดย CIT La Presqu'Île ซึ่งเชื่อมต่อไปยังสถานีรถไฟแปงกูร์-แตร์ราส-โวเดรย ในเส้นทางรถไฟชานเมืองโวเดรย-ฮัดสัน (Vaudreuil-Hudson commuter train line) รวมถึงมีรถบัสเชื่อมต่อไปยังเมืองโวเดรย-ดอริยง, แซงต์-แอนน์-เดอ-เบลลวู และจุดหมายปลายทางอื่น ๆ ในเขต West-Island

การศึกษา

ระบบการศึกษาในเมืองแปงกูร์แบ่งออกเป็นสองภาคส่วนหลัก:

• โรงเรียนภาคภาษาฝรั่งเศส: ดำเนินการโดย Commission Scolaire des Trois-Lacs ประกอบด้วยโรงเรียนมัธยม Chêne-Bleu และโรงเรียนประถม Notre-Dame-de-Lorette (บางพื้นที่อยู่ในเขตบริการของโรงเรียน Virginie-Roy ในลีล-แปร์โร)
• โรงเรียนภาคภาษาอังกฤษ: ดำเนินการโดย Lester B. Pearson School Board ประกอบด้วยโรงเรียนประถม Edgewater และโรงเรียนประถม St. Patrick