วารสาร ควอเตอร์ลี รีวิว (Quarterly Review)
สรุปใจความสำคัญ
- ก่อตั้งในปี 1809 โดยสำนักพิมพ์ John Murray เพื่อคานอำนาจทางความคิดกับวารสาร Edinburgh Review
- มีบทบาทสำคัญในการวิจารณ์วรรณกรรมและขับเคลื่อนแนวคิดอนุรักษนิยมสายเสรีนิยมในอังกฤษ
- เป็นที่รู้จักจากการวิจารณ์ผลงานของ John Keats และกลุ่มกวี Cockney School อย่างรุนแรง
- ยุติการตีพิมพ์ในปี 1967 หลังจากดำเนินกิจการมานานกว่า 150 ปี
ควอเตอร์ลี รีวิว (Quarterly Review) เป็นวารสารรายไตรมาสที่เน้นด้านวรรณกรรมและการเมืองของอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1809 โดยสำนักพิมพ์ John Murray ในกรุงลอนดอน วารสารฉบับนี้มีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางทางความคิดและรสนิยมทางวรรณกรรมในยุคศตวรรษที่ 19 ก่อนจะยุติการตีพิมพ์ลงในปี ค.ศ. 1967 ทั้งนี้ในฉบับที่ตีพิมพ์ซ้ำสำหรับตลาดสหรัฐอเมริกาโดย Leonard Scott ได้มีการใช้ชื่อว่า The London Quarterly Review
จุดเริ่มต้นและแนวคิดทางการเมือง
ในช่วงแรกของการก่อตั้ง Quarterly Review ถูกสร้างขึ้นเพื่อคานอำนาจและต่อต้านอิทธิพลทางความคิดของวารสาร Edinburgh Review ซึ่งมีแนวคิดแตกต่างกัน โดยมี William Gifford เป็นบรรณาธิการคนแรก ซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดย George Canning รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในขณะนั้น (และต่อมาได้เป็นนายกรัฐมนตรี)
ในยุคของ Gifford วารสารดำเนินแนวทางแบบ Liberal-Conservative (อนุรักษนิยมสายเสรีนิยม) ตามแนวทางของ Canning แม้จะมีความไม่สม่ำเสมอในบางประเด็น โดยมีจุดยืนดังนี้:
- คัดค้าน: การปฏิรูปทางการเมืองขนานใหญ่
- สนับสนุน: การยกเลิกทาสอย่างค่อยเป็นค่อยไป, การปฏิรูปกฎหมายในระดับปานกลาง, การปฏิบัติต่ออาชญากรและผู้ป่วยทางจิตอย่างมีมนุษยธรรม และการเปิดเสรีทางการค้า
อย่างไรก็ตาม ในประเด็นเรื่องการปลดปล่อยชาวคาทอลิก (Catholic emancipation) วารสารไม่ได้แสดงจุดยืนที่ชัดเจน เนื่องจากนักเขียนหลักอย่าง Sir Walter Scott และ Robert Southey มีความเห็นคัดค้านในเรื่องนี้
ผู้เขียนและบทวิจารณ์ที่อื้อฉาว
วารสารฉบับนี้ดึงดูดนักเขียนและบุคคลสำคัญในยุคนั้นมากมาย เช่น John Wilson Croker, Sir John Barrow, Robert Southey (กวีประจำราชสำนัก), Sir Walter Scott, Ugo Foscolo, Charles Robert Maturin และ Charles Lamb
ลักษณะเด่นของการวิจารณ์ใน Quarterly Review ช่วงต้นศตวรรษที่ 19 คือการนำการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้องอย่างเข้มข้น และบ่อยครั้งมีการใช้ถ้อยคำวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง โดยเฉพาะกับนักเขียนที่มีแนวคิดแบบ Unitarian หรือกลุ่มหัวก้าวหน้า (Radical) ตัวอย่างที่สำคัญ ได้แก่:
- John Keats: ในปี 1817 John Wilson Croker ได้เขียนวิจารณ์ผลงาน Endymion ของ Keats อย่างรุนแรง โดยโจมตีความเชื่อมโยงของเขากับ Leigh Hunt และกลุ่มกวี "Cockney School" ซึ่ง Percy Bysshe Shelley เชื่อว่าบทวิจารณ์นี้มีส่วนทำให้ Keats ที่กำลังป่วยหนักต้องเสียชีวิตลง
- ตระกูล Shelley: ทั้ง Mary Wollstonecraft Shelley และ Percy Bysshe Shelley ต่างตกเป็นเป้าของการวิจารณ์อย่างเผ็ดร้อน
- Lady Morgan: นักเขียนชาวไอริชที่ถูกวิจารณ์อย่างรุนแรงเช่นกัน
นอกจากนี้ยังมีกรณีที่น่าสนใจเมื่อ Sir Walter Scott ได้เขียนวิจารณ์ผลงานของตนเองที่ตีพิมพ์แบบไม่ระบุชื่อเรื่อง Tales of My Landlord โดยสวมบทบาทเป็นนักวิจารณ์ที่เข้มงวดเพื่อเบี่ยงเบนความสงสัยว่าเขาเป็นผู้เขียน ในขณะเดียวกันเขาก็เป็นผู้เขียนบทวิจารณ์เชิงบวกให้กับนวนิยายเรื่อง Emma ของ Jane Austen
รายนามบรรณาธิการในศตวรรษที่ 19
| บรรณาธิการ | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง |
|---|---|
| William Gifford | กุมภาพันธ์ 1809 – ธันวาคม 1824 |
| John Taylor Coleridge | มีนาคม 1825 – ธันวาคม 1825 |
| John Gibson Lockhart | มีนาคม 1826 – มิถุนายน 1853 |
| Whitwell Elwin | กันยายน 1853 – กรกฎาคม 1860 |
| William Macpherson | ตุลาคม 1860 – มกราคม 1867 |
| William Smith | เมษายน 1867 – กรกฎาคม 1893 |
| John Murray IV | ตุลาคม 1893 – มกราคม 1894 |
| Rowland Edmund Prothero | เมษายน 1894 – มกราคม 1899 |
| George Walter Prothero | เมษายน 1899 – ตุลาคม 1900 |
คำถามที่พบบ่อย
Quarterly Review ก่อตั้งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ใด?
ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นกระบอกเสียงทางวรรณกรรมและการเมือง และเพื่อคานอำนาจทางความคิดกับวารสาร Edinburgh Review ซึ่งมีแนวคิดทางการเมืองที่แตกต่างกัน
ทำไมบทวิจารณ์ของ Quarterly Review ในยุคแรกจึงถูกมองว่ารุนแรง?
เนื่องจากการวิจารณ์ในยุคนั้นมีความเกี่ยวข้องกับการเมืองอย่างสูง นักเขียนที่มีแนวคิดหัวก้าวหน้าหรือกลุ่ม Radical มักถูกโจมตีอย่างรุนแรงเพื่อเป็นการตอบโต้ทางอุดมการณ์
ใครคือบรรณาธิการคนแรกของวารสารนี้?
William Gifford โดยได้รับการแต่งตั้งจาก George Canning ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในขณะนั้น