อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันรังสี ค.ศ. 1960

อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันรังสี ค.ศ. 1960 (Radiation Protection Convention, 1960) เป็นความตกลงระหว่างประเทศที่จัดทำขึ้นโดยองค์การแรงงานระหว่างประเทศ (International Labour Organization หรือ ILO) โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อกำหนดมาตรฐานขั้นต่ำในการคุ้มครองผู้ปฏิบัติงานจากการได้รับรังสีชนิดก่อไอออน (Ionising Radiation) ในระหว่างการทำงาน

ขอบเขตและวัตถุประสงค์

ตามข้อกำหนดในมาตรา 2 ของอนุสัญญานี้ ระบุว่าให้ใช้บังคับกับทุกกิจกรรมที่ทำให้ผู้ปฏิบัติงานต้องสัมผัสหรือได้รับรังสีชนิดก่อไอออนในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ โดยมีเป้าหมายสำคัญคือการจำกัดการได้รับรังสีของผู้ปฏิบัติงานให้อยู่ในระดับที่ต่ำที่สุดเท่าที่จะสามารถป้องกันได้ (Lowest protectable level) ตามที่ระบุไว้ในมาตรา 5

ข้อกำหนดด้านการคุ้มครองและสุขภาพ

อนุสัญญาฉบับนี้ได้กำหนดมาตรการป้องกันที่สำคัญ ดังนี้:

• การจำกัดอายุผู้ปฏิบัติงาน: มาตรา 6 ของอนุสัญญาห้ามมิให้บุคคลที่มีอายุต่ำกว่า 16 ปี เข้าทำงานในลักษณะที่ก่อให้เกิดการได้รับรังสีชนิดก่อไอออน
• การตรวจสุขภาพ: มาตรา 12 กำหนดให้ผู้ปฏิบัติงานต้องเข้ารับการตรวจทางการแพทย์ในระยะเวลาที่เหมาะสม
• หน้าที่ของนายจ้าง: มาตรา 13 ระบุว่านายจ้างต้องดำเนินการแก้ไขหรือปรับปรุงตามข้อค้นพบทางเทคนิคและคำแนะนำทางการแพทย์ เพื่อให้เกิดความปลอดภัยสูงสุดแก่ผู้ปฏิบัติงาน

การให้สัตยาบัน

นับจนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 มีประเทศสมาชิกที่ให้สัตยาบันในอนุสัญญาฉบับนี้แล้วจำนวน 50 ประเทศ