เมืองเรดเดียร์ รัฐแอลเบอร์ตา

เมืองเรดเดียร์ (Red Deer) เป็นเมืองสำคัญในรัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเรดเดียร์ (Red Deer River) และตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองแคลกะรี (Calgary) และเมืองเอ็ดมันตัน (Edmonton) ซึ่งเป็นระเบียงเศรษฐกิจที่สำคัญของรัฐ เรดเดียร์เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของรัฐแอลเบอร์ตา รองจากแคลกะรีและเอ็ดมันตัน โดยมีจำนวนประชากรมากกว่าเมืองเลธบริดจ์ (Lethbridge) เล็กน้อย

เมืองนี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริการสำหรับภูมิภาคตอนกลางของรัฐแอลเบอร์ตา โดยมีอุตสาหกรรมหลักที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจ ได้แก่ การดูแลสุขภาพ การค้าปลีก การก่อสร้าง อุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ การบริการด้านโรงแรมและการท่องเที่ยว การผลิต และการศึกษา ตัวเมืองถูกล้อมรอบด้วยเทศมณฑลเรดเดียร์ (Red Deer County) และมีอาณาเขตติดต่อกับเทศมณฑลลาคอมบ์ (Lacombe County)

ประวัติศาสตร์

ก่อนการเข้ามาของชาวยุโรป พื้นที่บริเวณนี้เป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชนพื้นเมือง (First Nations) หลายกลุ่ม ได้แก่ ชาวแบล็กฟุต (Blackfoot), ชาวเพลนส์ครี (Plains Cree) และชาวสโตนีย์ (Stoney) โดยมีเส้นทางเดินเท้าของชนพื้นเมืองที่เชื่อมต่อจากเขตมอนทานา ข้ามแม่น้ำโบว์ใกล้กับเมืองแคลกะรีในปัจจุบัน มุ่งหน้าสู่ป้อมเอ็ดมันตัน (Fort Edmonton) ซึ่งเส้นทางนี้จะตัดข้ามแม่น้ำเรดเดียร์บริเวณที่มีน้ำตื้นและเต็มไปด้วยหิน ซึ่งปัจจุบันเรียกว่า "Old Red Deer Crossing" ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองปัจจุบันไปทางต้นน้ำประมาณ 7 กิโลเมตร

ชาวครีเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า Waskasoo Seepee ซึ่งแปลว่า "แม่น้ำเอลค์" (Elk River) ต่อมาเมื่อชาวยุโรปเดินทางมาถึง ได้เรียกกวางเอลค์ในอเมริกาเหนือว่า "red deer" ตามชื่อกวางสายพันธุ์ที่พบในยูเรเชีย จึงเป็นที่มาของชื่อชุมชนและเมืองในเวลาต่อมา

ในช่วงปี ค.ศ. 1876 และ 1877 ชนพื้นเมืองในพื้นที่ได้เข้าทำสนธิสัญญาฉบับที่ 6 (Treaty 6) และฉบับที่ 7 (Treaty 7) ตามลำดับ หลังจากนั้นเริ่มมีเกษตรกรและผู้เลี้ยงปศุสัตว์เข้ามาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่อันอุดมสมบูรณ์นี้

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1891 เมื่อมีการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำและจัดตั้งพื้นที่เมืองโดยการสนับสนุนของ เลโอนาร์ด กาเอตซ์ (Leonard Gaetz) ซึ่งมอบที่ดินส่วนหนึ่งให้แก่ทางรถไฟสายแคลกะรี-เอ็ดมันตัน (Calgary and Edmonton Railway) ส่งผลให้จุดข้ามแม่น้ำแบบเดิมถูกลดความสำคัญลงและกลายเป็นเมืองเรดเดียร์ที่ทันสมัย

หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เรดเดียร์เติบโตเป็นเมืองทุ่งหญ้าที่มั่งคั่งและเงียบสงบ และในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พื้นที่บางส่วนของเมืองถูกใช้เป็นค่ายฝึกทหารขนาดใหญ่ รวมถึงมีการสร้างสนามบินฝึกหัดสองแห่งทางตอนใต้ของเมืองที่เพนโฮลด์ (Penhold) และโบว์เดน (Bowden)

การขยายตัวอย่างรวดเร็วของเมืองเกิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1940 หลังจากการค้นพบแหล่งน้ำมันดิบจำนวนมากในรัฐแอลเบอร์ตา ทำให้เรดเดียร์กลายเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซ รวมถึงโรงไฟฟ้า Joffre Cogeneration Plant

ภูมิศาสตร์และสภาพอากาศ

เรดเดียร์มีสภาพภูมิอากาศแบบภาคพื้นทวีปชื้น (Humid Continental Climate - Köppen Dfb) และได้รับอิทธิพลจากสภาพอากาศแบบกึ่งแห้งแล้งเนื่องจากตั้งอยู่ในพื้นที่ Palliser's Triangle

• ฤดูร้อน: อากาศอบอุ่นและมีฝนตก โดยมีอากาศเย็นในช่วงกลางคืน
• ฤดูหนาว: ยาวนาน หนาวจัด และแห้งมาก
• สถิติอุณหภูมิ: อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกได้คือ 37.2 องศาเซลเซียส และต่ำสุดคือ -50.6 องศาเซลเซียส (บันทึกเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1924)

ลักษณะภูมิประเทศเป็นแบบ Aspen Parkland ซึ่งประกอบด้วยเนินเขาเตี้ยๆ และป่าต้นแอสเพน

ย่านและพื้นที่สำคัญ

เมืองเรดเดียร์ประกอบด้วยย่านที่พักอาศัยและพื้นที่อุตสาหกรรมจำนวนมาก เช่น ย่านดาวน์ทาวน์ (Downtown), บาวเวอร์ (Bower), คอลเลจพาร์ค (College Park), และพื้นที่นันทนาการอย่าง Bower Ponds รวมถึงเขตอนุรักษ์นก Gaetz Lakes Sanctuary ซึ่งก่อตั้งโดย Elsie Cassels