พระราชบัญญัติการฟื้นฟูผู้กระทำความผิด 1974 (ROA 1974)

พระราชบัญญัติการฟื้นฟูผู้กระทำความผิด 1974 (Rehabilitation of Offenders Act 1974 หรือ ROA 1974) เป็นกฎหมายของสหราชอาณาจักรที่อนุญาตให้การตัดสินลงโทษทางอาญาบางประเภทถูกละเลยหรือ "สิ้นสุดลง" (spent) หลังจากผ่านระยะเวลาการฟื้นฟูที่กำหนด ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อให้ผู้กระทำความผิดในอดีตไม่ต้องแบกรับตราบาปในชีวิตตลอดไป และสามารถกลับเข้าสู่สังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ

หลักการทำงานของ ROA 1974

ระยะเวลาการฟื้นฟูจะถูกกำหนดโดยอัตโนมัติจากโทษที่ได้รับ โดยหลังจากระยะเวลานี้ หากไม่มีการกระทำความผิดซ้ำ การตัดสินลงโทษนั้นจะถือว่า "สิ้นสุดลง" (spent) และผู้กระทำความผิดไม่ต้องเปิดเผยข้อมูลนี้ในการสมัครงาน การทำประกันภัย หรือในกระบวนการทางแพ่ง (ยกเว้นในบางกรณีพิเศษ)

นอกจากนี้ กฎหมายฉบับนี้ยังครอบคลุมถึงการตัดสินลงโทษที่เกิดขึ้นนอกสหราชอาณาจักร (ตามมาตรา 1(4) ของพระราชบัญญัติปี 1974) ซึ่งทำให้การตัดสินลงโทษจากต่างประเทศมีสิทธิ์ได้รับความคุ้มครองภายใต้ ROA 1974 เช่นกัน

การปรับปรุงภายใต้กฎหมายปี 2012

ภายใต้พระราชบัญญัติความช่วยเหลือทางกฎหมาย การกำหนดโทษ และการลงโทษของผู้กระทำความผิดปี 2012 (Legal Aid, Sentencing and Punishment of Offenders Act 2012) ได้มีการปรับปรุงระยะเวลาการฟื้นฟูในอังกฤษและเวลส์ให้สั้นลง ดังนี้:

• คำสั่งศาลให้บำเพ็ญประโยชน์ (Community Orders): ระยะเวลาฟื้นฟู 1 ปี
• โทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน: ระยะเวลาฟื้นฟู 2 ปี
• โทษจำคุกมากกว่า 6 เดือน แต่ไม่เกิน 30 เดือน: ระยะเวลาฟื้นฟู 4 ปี
• โทษจำคุกมากกว่า 30 เดือน แต่ไม่เกิน 48 เดือน: ระยะเวลาฟื้นฟู 7 ปี
• โทษจำคุกมากกว่า 4 ปี: จะไม่สิ้นสุดลงและต้องเปิดเผยข้อมูลเสมอ

สำหรับผู้กระทำความผิดที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีในขณะที่ถูกตัดสินลงโทษ ระยะเวลาการฟื้นฟูจะเป็นครึ่งหนึ่งของระยะเวลาของผู้ใหญ่

ข้อยกเว้น (Exemptions)

มีอาชีพและหน่วยงานบางประเภทที่ได้รับการยกเว้นจากพระราชบัญญัตินี้ เพื่อให้มั่นใจว่าผู้สมัครงานในสายงานที่ละเอียดอ่อนสามารถตรวจสอบประวัติอาชญากรรมได้อย่างครบถ้วน อาชีพที่ต้องเปิดเผยประวัติแม้จะเป็นความผิดที่สิ้นสุดลงแล้ว ได้แก่:

• ผู้ที่ทำงานกับเด็กและกลุ่มเปราะบาง เช่น ครู และนักสังคมสงเคราะห์
• ผู้ที่ทำงานในระบบยุติธรรม เช่น ทนายความ, ตำรวจ, เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ และเจ้าหน้าที่คุมประพฤติ
• บุคลากรทางการแพทย์ เช่น แพทย์, ทันตแพทย์, พยาบาล และเภสัชกร
• นักบัญชี และสัตวแพทย์
• เจ้าหน้าที่ของรัฐ (Crown Officers) และพนักงานของ RSPCA หรือ SSPCA ที่มีหน้าที่สังหารสัตว์อย่างมีมนุษยธรรม
• พนักงานขับรถแท็กซี่ และพนักงานขนส่งอื่นๆ
• พนักงานรับใช้ในบ้าน (Butlers) และพนักงานดูแลบ้าน

หน่วยงานที่ได้รับยกเว้น

องค์กรบางแห่งสามารถขอข้อมูลประวัติอาชญากรรมได้แม้จะเป็นความผิดที่สิ้นสุดลงแล้ว ในกรณีต่อไปนี้:

• สมาคมฟุตบอล (The Football Association), ฟุตบอลลีก หรือพรีเมียร์ลีก เพื่อประเมินความเหมาะสมในการเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลความปลอดภัย (steward) ในการแข่งขันฟุตบอล
• หน่วยงานกำกับดูแลด้านการเงิน เช่น Financial Conduct Authority (FCA) และ Prudential Regulation Authority (PRA)
• การประเมินความเหมาะสมของผู้ที่จะรับบุตรบุญธรรม

ข้อควรระวังและข้อจำกัด

ความผิดที่สิ้นสุดลงภายใต้กฎหมายอังกฤษอาจไม่ได้รับการยอมรับในประเทศอื่น เช่น ในการสมัครวีซ่าเข้าสหรัฐอเมริกา ผู้สมัครต้องเปิดเผยประวัติอาชญากรรมทั้งหมด แม้ว่าความผิดนั้นจะสิ้นสุดลงแล้วตามกฎหมายของสหราชอาณาจักรก็ตาม

นอกจากนี้ กฎหมายฉบับนี้ยังกำหนดให้การเข้าถึงบันทึกอาชญากรรมด้วยวิธีการฉ้อโกง ความไม่ซื่อสัตย์ หรือการติดสินบนเป็นความผิดทางอาญา