การเดินทางสวนทาง ทำความเข้าใจการเดินทางจากเมืองสู่ชานเมือง

การเดินทางสวนทาง หรือ Reverse Commute คือรูปแบบการเดินทางไป-กลับ ระหว่างเขตเมืองและเขตชานเมืองที่เกิดขึ้นเป็นประจำ โดยมีลักษณะเด่นคือการเดินทางจากพื้นที่เขตเมือง (Urban Area) มุ่งหน้าสู่พื้นที่ชานเมือง (Suburban Area) ในช่วงเช้า และเดินทางกลับเข้าสู่ตัวเมืองในตอนเย็น ซึ่งเป็นทิศทางที่ตรงกันข้ามกับการเดินทางไปทำงานแบบปกติที่ผู้คนส่วนใหญ่มักอาศัยัยในชานเมืองและเดินทางเข้าสู่ใจกลางเมืองเพื่อทำงาน

ข้อดีและข้อจำกัดของการเดินทางสวนทาง

หนึ่งในข้อดีที่เห็นได้ชัดที่สุดของการเดินทางสวนทางคือ ผู้เดินทางจะเคลื่อนที่ในทิศทางที่ตรงกันข้ามกับกระแสการจราจรหลักในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน ทำให้พบกับปัญหาการจราจรติดขัดน้อยกว่าผู้ที่เดินทางเข้าเมือง

การใช้ประโยชน์จากระบบขนส่งสาธารณะ

การเดินทางรูปแบบนี้ช่วยให้เกิดการใช้ประโยชน์จากขีดความสามารถของระบบขนส่งสาธารณะที่อาจว่างเปล่าในทิศทางสวนทาง เช่น รถไฟหรือรถเมล์ที่ต้องวิ่งกลับไปยังจุดเริ่มต้นเพื่อรับผู้โดยสารในรอบถัดไป อย่างไรก็ตาม ในบางพื้นที่ เช่น รถไฟสาย Long Island Rail Road ในนิวยอร์ก ขีดความสามารถของรางรถไฟอาจจำกัด ทำให้ตัวเลือกในการเดินทางสวนทางมีน้อยลง ส่งผลให้การใช้ระบบขนส่งสาธารณะของผู้เดินทางสวนทางอาจต่ำกว่าผู้เดินทางปกติ

การเปลี่ยนแปลงของรูปแบบการจ้างงาน

ในอดีต แนวคิดเรื่องการเดินทางไปทำงานมักยึดติดกับความเชื่อที่ว่างานส่วนใหญ่อยู่ในเมืองและที่พักอาศัยราคาถูกกว่าอยู่ในชานเมือง แต่ปัจจุบันแนวคิดนี้กำลังเปลี่ยนไป โดยเฉพาะในเมืองใหญ่ของสหรัฐอเมริกา เช่น ลอสแอนเจลิส ซึ่งมีรูปแบบการจ้างงานแบบกระจายตัว (Polycentric Model) ทำให้มีปริมาณรถยนต์มุ่งหน้าสู่ซานตาモニก้าในช่วงเช้ามากกว่ามุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางเมืองลอสแอนเจลิสเสียอีก

ตัวอย่างพื้นที่ที่มีการเดินทางสวนทางสูง

• เขตวอชิงตัน ดี.ซี.: เนื่องจากข้อจำกัดด้านความสูงของอาคารในใจกลางเมืองและค่าเช่าสำนักงานที่สูงลิ่ว บริษัทต่างๆ จึงย้ายไปตั้งสำนักงานในรัฐแมริแลนด์หรือเวอร์จิเนีย ทำให้คนจำนวนมากที่อาศัยในวอชิงตันเดินทางออกไปทำงานในพื้นที่รอบนอก
• พื้นที่อ่าวซานฟรานซิสโก: มีการเดินทางสวนทางอย่างมีนัยสำคัญ โดยพนักงานจำนวนมากอาศัยอยู่ในซานฟรานซิสโกและเดินทางไปทำงานในซิลิคอนวัลเลย์ (Silicon Valley) เช่น เมืองพาโลอัลโต และคูเปอร์ติโน โดยข้อมูลปี 2013 ระบุว่าผู้โดยสารรถไฟ Caltrain ในช่วงเวลาเร่งด่วนมีผู้เดินทางสวนทางถึง 40%