กลุ่มแซคระเมนทาเรียน มุมมองเรื่องศีลมหาสนิทในยุคปฏิรูปศาสนา
สรุปใจความสำคัญ
- ปฏิเสธการเปลี่ยนสาร (Transubstantiation) ของคาทอลิก และสหภาพศีล (Sacramental Union) ของลูเธอร์รัน
- เชื่อในการสถิตอยู่ของพระคริสต์ทางจิตวิญญาณ แต่ปฏิเสธการสถิตอยู่ทางกายภาพในศีลมหาสนิท
- แบ่งเป็นสองกลุ่มหลัก คือกลุ่มของ Martin Bucer (Confessio Tetrapolitana) และกลุ่มของ Huldrych Zwingli
- ในอังกฤษยุคพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ความเชื่อนี้ถูกมองว่าเป็นลัทธิรีดและนำไปสู่การประหารชีวิตผู้มีความเชื่อดังกล่าว
กลุ่มแซคระเมนทาเรียน (Sacramentarians) คือกลุ่มคริสเตียนในช่วงยุคการปฏิรูปศาสนา (Protestant Reformation) ที่มีจุดยืนทางเทววิทยาที่โดดเด่นในการปฏิเสธความเชื่อเรื่อง การเปลี่ยนสาร (Transubstantiation) ของนิกายโรมันคาทอลิก และปฏิเสธ สหภาพศีล (Sacramental Union) หรือความเชื่อในลักษณะ Consubstantiation ของนิกายลูเธอร์รัน

จุดยืนทางเทววิทยา
หัวใจสำคัญของความเชื่อกลุ่มแซคระเมนทาเรียนคือการยอมรับว่าพระคริสต์ทรงสถิตอยู่ด้วยในทาง จิตวิญญาณ ซึ่งผู้ที่มีความศรัทธาสามารถรับรู้และสัมผัสได้ แต่พวกเขาปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงว่าพระคริสต์ทรงสถิตอยู่ในรูปแบบ ทางกายภาพ หรือเป็นเนื้อหนังในขนมปังและเหล้าองุ่นของศีลมหาสนิท
การแบ่งกลุ่มภายใน
กลุ่มแซคระเมนทาเรียนสามารถแบ่งออกเป็นสองสายหลักตามผู้นำทางความคิด ดังนี้:
- กลุ่มผู้ติดตาม Wolfgang Capito, Andreas Karlstadt และ Martin Bucer: กลุ่มนี้ได้นำเสนอ Confessio Tetrapolitana (คำสารภาพความเชื่อของสี่เมือง) ณ การประชุม Diet of Augsburg ซึ่งเป็นตัวแทนจากเมืองสตราสบูร์ก, คอนสแตนซ์, ลินเดา และเมมมิงเกน
- กลุ่มผู้ติดตาม Huldrych Zwingli และ Johannes Oecolampadius: นำโดยนักปฏิรูปชาวสวิสอย่าง ซวิงลี ซึ่งได้นำเสนอคำสารภาพความเชื่อของตนเองในการประชุม Diet of Augsburg เช่นกัน
ผลกระทบและการเปลี่ยนแปลงในอังกฤษ
ในช่วงปลายรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ เกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่างกลุ่มอนุรักษนิยมทางศาสนาที่พยายามกวาดล้างสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า "ลัทธิรีด" (Heresy) ซึ่งรวมถึงการปฏิเสธการสถิตอยู่จริงของพระคริสต์ในศีลมหาสนิท (ซึ่งถูกเรียกว่า "Sacramentarianism" ในบริบทของอังกฤษขณะนั้น)
ความขัดแย้งนี้ส่งผลให้คริสเตียนสายหัวรุนแรง 10 คนถูกประหารชีวิต แม้ว่าผู้หญิงจะมีโอกาสถูกตัดสินโทษน้อยกว่า แต่กรณีของ แอน แอสคิว (Anne Askew) นักเขียนจากตระกูลสำคัญในลินคอล์นเชียร์ ผู้มีความสัมพันธ์กับราชสำนัก ได้ถูกทรมานและเผาทั้งเป็นเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของแผนการทำลายความน่าเชื่อถือของพระราชินีแคทเธอรีน พาร์ ซึ่งถูกสงสัยว่ามีความเชื่อในเชิงลัทธิรีด
บทสรุปและการรวมตัว
หลังจากยึดถือแนวทางของตนเองอยู่ระยะหนึ่ง เมืองทั้งสี่ (ในกลุ่มของ Bucer) ได้ยอมรับ Confession of Augsburg และถูกรวมเข้ากับกลุ่มลูเธอร์รันในเวลาต่อมา ในขณะที่จุดยืนของซวิงลีได้ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของ Helvetic Confession
หมายเหตุทางนิรุกติศาสตร์
ในศตวรรษที่ 19 และ 20 มีการใช้คำว่า "Sacramentarians" ในความหมายที่ตรงกันข้าม โดยถูกนำไปใช้เรียกผู้ที่มีมุมมองแบบสุดโต่งหรือให้ความสำคัญอย่างสูงต่อประสิทธิภาพของศีลศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งแตกต่างจากความหมายดั้งเดิมในยุคปฏิรูปศาสนา
คำถามที่พบบ่อย
กลุ่มแซคระเมนทาเรียนมีความเชื่อเรื่องศีลมหาสนิทแตกต่างจากลูเธอร์รันอย่างไร?
กลุ่มแซคระเมนทาเรียนปฏิเสธความเชื่อเรื่องสหภาพศีล (Sacramental Union) ของลูเธอร์รัน โดยเชื่อว่าพระคริสต์สถิตอยู่ทางจิตวิญญาณเท่านั้น ไม่ได้สถิตอยู่ทางกายภาพในขนมปังและเหล้าองุ่น
ใครคือผู้นำคนสำคัญของกลุ่มแซคระเมนทาเรียน?
ผู้นำคนสำคัญแบ่งเป็นสองสาย คือสายของ Wolfgang Capito, Andreas Karlstadt และ Martin Bucer และสายของ Huldrych Zwingli และ Johannes Oecolampadius
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นกับกลุ่มนี้ในอังกฤษคืออะไร?
ในยุคพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ความเชื่อแบบแซคระเมนทาเรียนถูกมองว่าเป็นลัทธิรีด ส่งผลให้มีการประหารชีวิตคริสเตียนสายหัวรุนแรง และกรณีที่โดดเด่นคือการเผา แอน แอสคิว (Anne Askew) ทั้งเป็น
ในปัจจุบันคำว่า 'Sacramentarians' ถูกนำไปใช้ในความหมายใด?
ในศตวรรษที่ 19 และ 20 คำนี้ถูกนำไปใช้เรียกผู้ที่เชื่อในประสิทธิภาพของศีลศักดิ์สิทธิ์อย่างสูง ซึ่งเป็นความหมายที่กลับด้านกับความหมายดั้งเดิมในยุคปฏิรูปศาสนา

