Samuel von Brukenthal ผู้ว่าการทรานซิลเวเนียและนักสะสมศิลปะ

Samuel Freiherr von Brukenthal (26 กรกฎาคม 1721 – 9 เมษายน 1803) เป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุโรปกลาง โดยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการของแกรนด์พริ้นซิพาลิตีแห่งทรานซิลเวเนีย (Grand Principality of Transylvania) ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ระหว่างวันที่ 6 กรกฎาคม 1774 ถึง 9 มกราคม 1787 นอกจากนี้เขายังเป็นที่ปรึกษาส่วนพระองค์ของจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา อีกด้วย

ชีวิตและการเริ่มต้น

Samuel von Brukenthal เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 1721 ที่เมือง Leschkirch (ปัจจุบันคือ Nocrich) ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเมือง Hermannstadt (ซีบิว) และ Agnetheln (อักนิตา) ครอบครัวเดิมของเขามีนามสกุลว่า Brekner โดยคุณปู่และคุณพ่อของเขาต่างเคยดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาหลวง

ในปี 1724 Michael Brekner บิดาของเขาได้รับบรรดาศักดิ์เป็นขุนนาง และได้รับนามสกุลใหม่ว่า von Brukenthal ส่วนมารดาของเขาคือ Susanna ซึ่งมาจากตระกูลขุนนาง Conrad von Heydendorff

พระราชวังบรูเคนทัลแห่งเมืองซีบิว

หลังจากได้รับเลือกให้เป็นผู้ว่าการทรานซิลเวเนียในปี 1774 Brukenthal ได้เริ่มสร้างพระราชวังในเมือง Hermannstadt (ซีบิว) ในปี 1777 ความท้าทายหลักในการก่อสร้างคือข้อจำกัดของพื้นที่ซึ่งต้องสร้างบนที่ดินสองแปลงที่รื้อถอนแล้ว ซึ่งอยู่ติดกับโบสถ์และเซมินารีของคณะเยซูอิต

ตัวพระราชวังมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าพร้อมลานกลางบ้าน โดยมีทางเข้าหลักอยู่ทางด้านหน้าถนน พระราชวังแห่งนี้ถือเป็นหนึ่งในสมบัติล้ำค่าของศิลปะแบบบาโรกในยุโรปกลาง โดยมีวัตถุประสงค์หลักตั้งแต่เริ่มต้นเพื่อใช้เป็นสถานที่เก็บรักษาและจัดแสดงคอลเลกชันศิลปะและโบราณวัตถุที่มีมูลค่ามหาศาล

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติบรูเคนทัล

ปัจจุบันพระราชวังแห่งนี้เป็นที่ตั้งของ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติบรูเคนทัล (Brukenthal National Museum) ซึ่งก่อตั้งขึ้นจากของสะสมส่วนตัวของเขา และได้เปิดให้สาธารณชนเข้าชมเป็นครั้งแรกในปี 1817

มรดกและผลงานที่หลงเหลือ

นอกเหนือจากพระราชวังในเมืองซีบิวแล้ว Brukenthal ยังทิ้งมรดกอื่นๆ ไว้ดังนี้:

• พระราชวังฤดูร้อนและสวนใน Freck (Avrig)
• พระราชวังใน Untermühlenderf (Sâmbăta de Jos) ซึ่งสร้างขึ้นในสไตล์บาโรกช่วงปี 1750-60 และต่อมาได้กลายเป็นฟาร์มม้า Lipizzaner ขนาดใหญ่โดย Count Johannes von Brukenthal ในปี 1874
• โรงเรียนมัธยม Brukenthal Gymnasium ซึ่งเป็นโรงเรียนเยอรมันที่เก่าแก่ที่สุดในโรมาเนีย (มีการกล่าวถึงครั้งแรกในปี 1380) โดยยังคงใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาหลักในการเรียนการสอนจนถึงปัจจุบัน