เรือลากจูงชั้นโชไกมารุ เรือปืนของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น

เรือลากจูงชั้นโชไกมารุ (照海丸型強力曳船, Shōkai Maru-gata kyōryoku eisen) เป็นเรือปืนของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ปฏิบัติหน้าที่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แม้ว่าทางกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJA) จะระบุประเภทของเรือลำนี้เป็น "เรือลากจูงกำลังสูง" แต่ในความเป็นจริงแล้ว เรือชั้นนี้ไม่มีอุปกรณ์สำหรับลากจูงใดๆ และถูกใช้งานเป็นเรือปืนและเรือคุ้มกันเป็นหลัก

ประวัติการสร้างและลักษณะทั่วไป

เรือชั้นโชไกมารุถูกสร้างขึ้นโดยอู่ต่อเรือ Osaka Iron Works ณ โรงงาน Sakurajima ซึ่งเน้นการออกแบบเพื่อการคุ้มกันและการลาดตระเวนมากกว่าการลากจูงตามชื่อเรียก

เรือในชั้นนี้

• โชไกมารุ (Shōkai Maru): ต่อเรือเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1938 โดยอู่ต่อเรือ Osaka Iron Works โรงงาน Sakurajima อย่างไรก็ตาม ข้อมูลบันทึกเกี่ยวกับเรือลำนี้หลังจากนั้นได้สูญหายไปเป็นจำนวนมากหลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่น
• เอไกมารุ (Eikai Maru): ต่อเรือเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1939 โดยอู่ต่อเรือ Osaka Iron Works โรงงาน Iron Works, Sakurajima โดยมีประวัติการปฏิบัติหน้าที่ที่สำคัญดังนี้:
  • ตุลาคม 1944: ปฏิบัติหน้าที่คุ้มกันกองเรือขนส่ง Harukaze (เส้นทางมะนิลา-เกาสง) ระหว่างวันที่ 20 ถึง 26 ตุลาคม
  • พฤศจิกายน 1944: ปฏิบัติหน้าที่คุ้มกันกองเรือขนส่ง TaKa-206 (เส้นทางจีหลง-นาฮะ) ระหว่างวันที่ 22 ถึง 27 พฤศจิกายน
  • หลังสงคราม: เรือเอไกมารุสามารถรอดชีวิตจากสงครามได้ที่คุชิกาฮามะ และต่อมาได้รับการปรับปรุงให้เป็นเรือโดยสารระยะสั้นโดยอู่ต่อเรือ Mitsubishi Heavy Industries ณ อู่ต่อเรือฮิโรชิมา

การเปลี่ยนสถานะหลังสงคราม

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง เรือเอไกมารุได้มีการเปลี่ยนมือและเปลี่ยนหน้าที่การใช้งานหลายครั้ง ดังนี้:

1. 1 พฤษภาคม 1946: โอนย้ายไปยังการรถไฟแห่งชาติญี่ปุ่น (Japanese National Railways) เพื่อใช้งานเป็นเรือฝึกหัด
2. 1 กันยายน 1948: โอนย้ายไปยังหน่วยงานความปลอดภัยทางทะเลของญี่ปุ่น (Japan Maritime Safety Agency) เพื่อใช้งานเป็นเรือตรวจการณ์ (รหัส PB-31 และต่อมาเปลี่ยนเป็น PS-31)
3. 23 มิถุนายน 1951: ปลดระวางการใช้งานอย่างเป็นทางการ