เขตการปกครองซีเมอูลู

เขตการปกครองซีเมอูลู (อินโดนีเซีย: Kabupaten Simeulue) เป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดในเขตปกครองพิเศษอาเจะห์ ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บนเกาะซีเมอูลู ซึ่งอยู่ห่างจากชายฝั่งตะวันตกของเกาะสุมาตราประมาณ 150 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของเกาะและเกาะบริวารขนาดเล็ก โดยมีพื้นที่รวมประมาณ 1,838.1 ตารางกิโลเมตร

ในด้านประชากร จากการสำมะโนประชากรปี 2010 มีประชากร 80,674 คน และเพิ่มขึ้นเป็น 92,865 คนในปี 2020 โดยมีการประมาณการประชากรในช่วงกลางปี 2025 อยู่ที่ 97,529 คน (แบ่งเป็นเพศชาย 49,920 คน และเพศหญิง 47,609 คน)

การบริหารและการปกครอง

เดิมทีซีเมอูลูเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองอาเจะห์ตะวันตก แต่ได้ถูกแยกตัวออกมาเป็นเขตการปกครองอิสระเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 1999 เพื่อส่งเสริมการพัฒนาพื้นที่บนเกาะ โดยมีเมือง ซินาบัง (Sinabang) ซึ่งตั้งอยู่บริเวณอ่าวทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขต

ปัจจุบันเขตซีเมอูลูแบ่งการปกครองออกเป็น 10 อำเภอ (Kecamatan) โดยมีการจัดตั้งอำเภอเทอูปะห์เตงกะห์ (Teupah Tengah) และอำเภอซีเมอูลูคัต (Simeulue Cut) เพิ่มเติมในปี 2012

ประชากรและวัฒนธรรม

ชาวซีเมอูลูมีความคล้ายคลึงกับผู้คนบนเกาะนีอัสที่อยู่ใกล้เคียง โดยมีการใช้ภาษาท้องถิ่น 3 ภาษา ได้แก่ ภาษาเดวายัน (Devayan), ภาษาซิกูไล (Sigulai) และภาษาลูคอน (Leukon) ซึ่งมีความแตกต่างอย่างชัดเจนจากภาษาที่ใช้ในพื้นที่อาเจะห์แผ่นดินใหญ่ ประชากรส่วนใหญ่ (ร้อยละ 99.7 ในปี 2020) นับถือศาสนาอิสลาม

เนื่องจากตำแหน่งที่ตั้งที่ห่างไกลและความแตกต่างทางภาษา ทำให้ซีเมอูลูไม่ได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลอินโดนีเซียและขบวนการอาเจะห์เสรี (GAM) ที่เกิดขึ้นในอาเจะห์แผ่นดินใหญ่

ภัยพิบัติทางธรรมชาติและการรับมือ

ซีเมอูลูตั้งอยู่ในบริเวณที่มีกิจกรรมทางธรณีวิทยาและแผ่นดินไหวสูง โดยมีเหตุการณ์สำคัญดังนี้:

• เหตุการณ์สึนามิปี 1907: เกิดเหตุการณ์สึนามิครั้งใหญ่ที่คร่าชีวิตผู้คนจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้ที่ลงไปเก็บปลาบนแนวปะการังที่โผล่พ้นน้ำหลังจากน้ำทะเลลดระดับลงอย่างรวดเร็ว เหตุการณ์นี้กลายเป็นตำนานเล่าขานที่เรียกว่า "semong" ซึ่งถูกส่งต่อผ่านประวัติศาสตร์บอกเล่าจากรุ่นสู่รุ่น
• แผ่นดินไหวและสึนามิปี 2004: แม้จะอยู่ใกล้จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวขนาด 9.3 แต่จำนวนผู้เสียชีวิตในซีเมอูลูต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้ เนื่องจากชาวบ้านมีความรู้เรื่อง semong และรีบอพยพขึ้นที่สูงทันทีหลังจากเกิดแผ่นดินไหว
• แผ่นดินไหวปี 2005: เมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2005 เกิดแผ่นดินไหวขนาด 8.7 ส่งผลให้ชายฝั่งตะวันตกของเกาะยกตัวสูงขึ้นอย่างน้อย 6 ฟุต ทำให้แนวปะการังแห้งตาย ในขณะที่ชายฝั่งตะวันออกถูกน้ำท่วมขัง

สิ่งแวดล้อมและธรรมชาติ

พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะได้รับการยอมรับจาก BirdLife International ให้เป็น พื้นที่สำคัญสำหรับนก (Important Bird Area - IBA) เนื่องจากมีป่าบนเนินเขาที่อุดมสมบูรณ์และเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของนกหลากหลายสายพันธุ์