สนามบินสแตนลีย์ ประวัติศาสตร์สนามบินชั่วคราวสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ในฮาวาย

สนามบินสแตนลีย์ (Stanley Army Airfield) เป็นอดีตสนามบินทางทหารที่เคยตั้งอยู่บนเกาะโออาฮู รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา โดยถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นสนามบินชั่วคราวสำหรับเครื่องบินขับไล่ เพื่อเสริมสร้างระบบการป้องกันทางอากาศของเกาะในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

ประวัติและการใช้งาน

ในช่วงเวลาที่ตึงเครียดของสงครามโลกครั้งที่ 2 สนามบินสแตนลีย์ทำหน้าที่เป็นฐานปฏิบัติการที่สำคัญสำหรับเครื่องบินขับไล่ที่คอยลาดตระเวนและป้องกันน่านฟ้าของฮาวายจากการโจมตีของศัตรู โดยมีหน่วยบินจากกองทัพอากาศบกสหรัฐฯ (United States Army Air Corps) เข้ามาประจำการ

หน่วยบินที่เคยประจำการ

เครื่องบินขับไล่รุ่น Curtiss P-40 Warhawk ซึ่งเป็นเครื่องบินขับไล่หลักในยุคนั้น ได้ถูกนำมาประจำการที่สนามบินสแตนลีย์ โดยมีหน่วยบินที่สำคัญดังนี้:

• ฝูงบินขับไล่ที่ 19 จากกลุ่มบินขับไล่ที่ 318 (318th Fighter Group's 19th Fighter Squad)
• ฝูงบินขับไล่ที่ 18 จากกลุ่มบินขับไล่ที่ 15 (15th Fighter Group's 18th Fighter Squad)

สถานะในปัจจุบัน

ปัจจุบัน สนามบินสแตนลีย์ไม่ได้ถูกใช้งานในฐานะสนามบินอีกต่อไป แต่พื้นที่ดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ Schofield Barracks โดยถูกเปลี่ยนให้เป็นลานสวนสนาม (Parade Ground) ซึ่งได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ Frederick C. Weyand อดีตผู้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 25 ของสหรัฐอเมริกา