สถาบันวิจัยดนตรีแห่งรัฐเบอร์ลิน ศูนย์กลางการศึกษาดนตรีระดับโลก

สถาบันวิจัยดนตรีแห่งรัฐ (เยอรมัน: Staatliches Institut für Musikforschung หรือ SIMPK) เป็นหน่วยงานวิจัยทางดนตรีวิทยาในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ซึ่งมุ่งเน้นการศึกษาเครื่องดนตรี ประวัติศาสตร์ดนตรี ทฤษฎีดนตรี และเทคโนโลยีทางดนตรี โดยเป็นหน่วยงานภายใต้มูลนิธิมรดกทางวัฒนธรรมแห่งปรัสเซีย (Prussian Cultural Heritage Foundation) และเป็นผู้ดูแลรักษาพิพิธภัณฑ์เครื่องดนตรีเบอร์ลิน (Berlin Musical Instrument Museum)

ประวัติความเป็นมา

สถาบันแห่งนี้มีรากฐานมาจากสถาบันหลายแห่งในสมัยอาณาจักรปรัสเซีย โดยในปี ค.ศ. 1888 ได้มีการจัดตั้งคอลเลกชันเครื่องดนตรีโบราณที่วิทยาลัยดนตรีแห่งปรัสเซีย (Prussian Royal Academy of Music) ซึ่งได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1919 Curt Sachs ผู้บุกเบิกด้านออร์แกโนโลจี (Organology หรือการศึกษาเครื่องดนตรี) ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการคนแรกของคอลเลกชันนี้

อย่างไรก็ตาม ในช่วงการขึ้นสู่อำนาจของพรรคนาซีในปี ค.ศ. 1933 Curt Sachs ถูกไล่ออกและถูกบังคับให้ลี้ภัย ต่อมาในปี ค.ศ. 1935 ได้มีการก่อตั้งสถาบันวิจัยดนตรีเยอรมันแห่งชาติขึ้นในเบอร์ลิน โดยมี Max Seiffert เป็นผู้นำ ซึ่งรวมเอาวิทยาลัยดนตรีแห่งปรัสเซียและสถาบัน Bückeburg เข้าด้วยกัน

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 สถาบันและพิพิธภัณฑ์ถูกทำลายเกือบทั้งหมด โดยในปี ค.ศ. 1943 เครื่องดนตรีและห้องสมุดถูกเคลื่อนย้ายออกจากเบอร์ลินเพื่อป้องกันการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตร แต่ส่วนใหญ่กลับสูญหายไป โดยในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 สถาบันถูกสั่งปิดตัวลง และเมื่อสงครามสิ้นสุดลง มีเครื่องดนตรีเพียง 700 ชิ้นจากเดิม 4,000 ชิ้นที่รอดชีวิตมาได้

การฟื้นฟูและการก่อตั้งใหม่

หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ่งที่เหลืออยู่ของสถาบันตกอยู่ภายใต้การดูแลของรัฐบาลเมืองเบอร์ลินตะวันตก ซึ่งได้เริ่มกระบวนการฟื้นฟูอย่างพิถีพิถัน โดยเน้นไปที่การรวบรวมเครื่องดนตรีที่มีค่า ซึ่งในปี ค.ศ. 1949 สถาบันได้ย้ายไปอยู่ที่พระราชวังชาร์ลอตเทนบวร์ก (Charlottenburg Palace)

ในปี ค.ศ. 1950 สถาบันได้จัดคอนเสิร์ตดนตรีแชมเบอร์ครั้งแรกโดยใช้เครื่องดนตรีโบราณ เพื่อฉลองครบรอบ 200 ปีการเสียชีวิตของ โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค (Johann Sebastian Bach) ต่อมาในปี ค.ศ. 1962 สถาบันได้ย้ายมาอยู่ภายใต้การบริหารของมูลนิธิมรดกทางวัฒนธรรมแห่งปรัสเซีย และในปี ค.ศ. 1965 ได้มีการจัดตั้งแผนกเสียงและดนตรีวิทยา (Department for Musical Acoustics) ด้วยทุนสนับสนุนจากมูลนิธิ Fritz Thyssen

สถาบันได้วางศิลาฤกษ์สำหรับอาคารปัจจุบันในย่าน Kulturforum ในปี ค.ศ. 1979 และเปิดให้บริการแก่สาธารณชนในปี ค.ศ. 1984

โครงสร้างองค์กร

แผนกที่ 1 พิพิธภัณฑ์เครื่องดนตรี (Musical Instruments Museum)

พิพิธภัณฑ์เครื่องดนตรีเบอร์ลิน หรือ MIM รวบรวมเครื่องดนตรีจากสายดนตรีศิลปะของยุโรปตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ถึง 21 โดยมีเครื่องดนตรีประมาณ 3,200 ชิ้น ซึ่งในจำนวนนี้มีการจัดแสดงถาวร 800 ชิ้น เครื่องดนตรีที่ยังสามารถบรรเลงได้จะถูกนำมาใช้บรรเลงเป็นประจำ และพิพิธภัณฑ์ยังมีเวิร์กช็อปสำหรับการบูรณะเครื่องดนตรีและหอคอนเสิร์ตของตัวเองเพื่อจัดกิจกรรมทางดนตรี

แผนกที่ 2 ทฤษฎีดนตรีและประวัติศาสตร์ดนตรี (Music Theory and Music History)

แผนกนี้ดำเนินโครงการวิจัยขนาดใหญ่ในด้านทฤษฎีดนตรีและประวัติศาสตร์ดนตรีตั้งแต่ยุคโบราณจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ยังดูแลห้องสมุดของสถาบันที่เน้นด้านออร์แกโนโลจีและกลุ่มดนตรีเวียนนาสมัยที่สอง (Second Viennese School) และจัดการข้อมูลดนตรีสำหรับเยอรมนีในโครงการ RILM Abstract of Music Literature รวมถึงการจัดทำฐานข้อมูลแบบโต้ตอบที่เรียกว่า BMS online

แผนกที่ 3 อะคูสติกส์และเทคโนโลยีทางดนตรี (Acoustics and Music technology)

แผนกนี้วิจัยเกี่ยวกับเทคโนโลยีสตูดิโอการบันทึกเสียง และดูแลอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของสถาบัน รวมถึงการแปลงข้อมูลทรัพยากรทั้งหมดให้เป็นรูปแบบดิจิทัล หนึ่งในโครงการสำคัญคือการบันทึกเสียงเครื่องดนตรีโบราณในพิพิธภัณฑ์อย่างเป็นระบบ และสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์เพื่ออธิบายเสียงเหล่านั้น นอกจากนี้ยังทำหน้าที่บันทึกเสียงคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นในพิพิธภัณฑ์ และมีสตูดิโอบันทึกเสียงดิจิทัลคุณภาพสูงสำหรับผลิตแผ่นซีดีมาสเตอร์ภายในสถาบัน