ข้อพิพาทเรื่องการรวมความเชื่อทางศาสนา (Syncretistic Controversy)

ข้อพิพาทเรื่องการรวมความเชื่อทางศาสนา หรือ Syncretistic Controversy เป็นการถกเถียงทางเทววิทยาที่เกิดขึ้นในเยอรมนีช่วงศตวรรษที่ 17 ซึ่งมุ่งเน้นไปที่ความพยายามในการสร้างความสามัคคีและรวมตัวกันของคริสตจักรโปรเตสแตนต์นิกายต่างๆ โดยคำว่า "ซินเครทิซึม" (Syncretism) ในบริบทของศาสนาหมายถึงการที่ระบบความเชื่อสองระบบหรือมากกว่ามาบรรจบกัน หรือการเน้นย้ำถึงความคล้ายคลึงกันเพื่อสร้างจุดร่วม

การถกเถียงและจุดเริ่มต้น

ข้อพิพาทนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อ Georg Calixtus และผู้สนับสนุนของเขาพยายามที่จะหาพื้นฐานร่วมกันเพื่อให้ชาวลูเธอร์รันสามารถมีความสัมพันธ์ที่ดีกับทั้งคริสตจักรปฏิรูป (Reformed Church) และคริสตจักรโรมันคาทอลิก การถกเถียงนี้ถูกนำโดยบุคคลสำคัญสามคน ได้แก่:

• Georg Calixtus: ผู้ผลักดันการรวมความเชื่อ
• Abraham Calov: ผู้สนับสนุนนิกายลูเธอร์รันอย่างเคร่งครัดและคัดค้านการรวมความเชื่อ
• Johannes Musaeus: ผู้ที่มีความเห็นแตกต่างจากทั้ง Calixtus และ Calov

ประเด็นหลักที่ทั้งสามฝ่ายไม่เห็นพ้องกันคือ "หลักข้อเชื่อที่จำเป็นที่สุด" เพื่อที่จะเป็นคริสเตียนที่แท้จริง ซึ่งข้อพิพาทนี้ดำเนินต่อเนื่องยาวนานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1640 ถึง 1686

บทบาทของ Georg Calixtus

Calixtus เป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัย Helmstedt ผู้ซึ่งเคยเดินทางไปทั่วอังกฤษ เนเธอร์แลนด์ อิตาลี และฝรั่งเศส ประสบการณ์จากการเดินทางและการศึกษาทำให้เขามีทัศนคติที่เป็นมิตรต่อกลุ่มศาสนาต่างๆ มากกว่านักเทววิทยาลูเธอร์รันร่วมสมัยคนอื่นๆ

ในขณะที่นักเทววิทยาคนอื่นๆ ยึดมั่นใน "หลักคำสอนที่บริสุทธิ์" (Pure Doctrine) แต่ Calixtus มองว่าหลักคำสอนไม่ใช่สิ่งเดียวที่จำเป็นสำหรับคริสเตียน และไม่ใช่ทุกส่วนของหลักคำสอนที่มีความสำคัญเท่ากัน เขาจึงเสนอให้มีความเป็นเอกภาพในจุดที่ทุกคนเห็นพ้องตรงกัน (Fundamental Minimum) และให้มีเสรีภาพในจุดที่สำคัญน้อยกว่า

ความขัดแย้งทางการเมืองและสถาบัน

ความขัดแย้งนี้ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่เรื่องเทววิทยา แต่ลามไปถึงระดับการเมือง โดย ผู้ปกครองแห่งแซกโซนี (Elector of Saxony) ได้คัดค้านการรวมความเชื่อด้วยเหตุผลทางการเมือง เนื่องจากผู้ปกครองในรัฐอื่นๆ เช่น Palatine และ Brandenburg เป็นชาวปฏิรูป (Reformed) ซึ่งทำให้เขารู้สึกเสียเปรียบ

ในปี ค.ศ. 1650 Abraham Calov ได้เข้าดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่ Wittenberg และได้โจมตีกลุ่มซินเครทิสต์ (Syncretists) อย่างรุนแรง มีการจัดทำ "สูตรคำสั่ง" (Formula) ที่ประณามความเชื่อของนักเทววิทยาจาก Helmstedt ว่าเป็นลัทธิเทียมเท็จถึง 98 ประการ ซึ่งผู้ที่ต้องการอยู่ในนิกายลูเธอร์รันต้องลงนามยอมรับ

ความขัดแย้งใน Hesse-Kassel และ Brandenburg-Prussia

ความพยายามในการรวมความเชื่อยังคงเกิดขึ้นในพื้นที่อื่นๆ เช่น ใน Hesse-Kassel ซึ่ง Landgrave William VI พยายามลดความเกลียดชังระหว่างชาวลูเธอร์รันและชาวปฏิรูป ผ่านการประชุมหารือ (Colloquy) ในปี ค.ศ. 1661 ซึ่งได้ข้อสรุปว่าทั้งสองฝ่ายต่างเป็นส่วนหนึ่งของคริสตจักรเดียวและมีความเชื่อร่วมกันในเรื่องสำคัญ

ใน Brandenburg-Prussia "ผู้ปกครองผู้ยิ่งใหญ่" Frederick William I ได้สั่งห้ามไม่ให้ผู้เทศนาพูดถึงข้อพิพาทระหว่างกลุ่มโปรเตสแตนต์ และมีการออกกฤษฎีกาซินเครทิสติก (Syncretistic Edict) ซึ่งทำให้ผู้ที่ปฏิเสธการลงนามยอมรับกฤษฎีกานี้ถูกปลดจากตำแหน่ง รวมถึง Paul Gerhardt นักแต่งเพลงสวดที่มีชื่อเสียง ซึ่งต้องเผชิญกับความยากลำบากในการดำเนินชีวิตก่อนที่กฤษฎีกาจะถูกยกเลิกในเวลาต่อมา