ท่าทอมะฮอว์กชอป ประวัติศาสตร์และการโต้เถียงเรื่องการเหยียดเชื้อชาติในกีฬา

ท่าทอมะฮอว์กชอป (Tomahawk Chop) หรือที่รู้จักในชื่อ "การร้องเพลงศึก" (War Chant) เป็นท่าทางที่แฟนกีฬาในสหรัฐอเมริกาและอังกฤษนิยมใช้เพื่อแสดงการสนับสนุนทีมกีฬา โดยมีลักษณะการเคลื่อนไหวแขนท่อนล่างไปข้างหน้าและข้างหลังซ้ำๆ พร้อมกับแบมือ เพื่อจำลองการใช้ขวานทอมะฮอว์กสับลงมา ท่าทางนี้มักทำควบคู่ไปกับการส่งเสียงเชียร์ที่มีจังหวะเฉพาะตัว

จุดเริ่มต้นและการแพร่หลาย

ท่าทอมะฮอว์กชอปถูกสังเกตเห็นเป็นครั้งแรกในช่วงฤดูกาลฟุตบอลปี 1984 ของทีม ฟลอริดาสเตต เซมินอลส์ (Florida State Seminoles) โดยเริ่มจากกลุ่มนักศึกษาในสมาคมในสเตเดียม Doak Campbell และได้รับการสนับสนุนจากวงโยธวาทิต Marching Chiefs จนกลายเป็นธรรมเนียมของแฟนทีม FSU ในเวลาต่อมา

หลังจากความสำเร็จของฟลอริดาสเตต ท่าทางนี้ได้ถูกนำไปใช้โดยทีมกีฬาอื่นๆ ทั้งในระดับวิทยาลัยและระดับอาชีพ ดังนี้:

• แคนซัสซิตี้ ชีฟส์ (Kansas City Chiefs): เริ่มใช้ในเดือนพฤศจิกายน 1990 โดยได้รับอิทธิพลจากวงดนตรี Northwest Missouri State ซึ่งนำโดย Al Sergel ศิษย์เก่าของฟลอริดาสเตต โดยในปัจจุบัน (ตั้งแต่ปี 2020) เชียร์ลีดเดอร์ของทีมถูกกำหนดให้ใช้กำปั้นปิดแทนการแบมือเพื่อลดความขัดแย้ง
• แอตแลนตา เบรฟส์ (Atlanta Braves): เริ่มใช้ในปี 1991 โดยมีจุดเริ่มต้นจาก Carolyn King นักเล่นออร์แกนของทีมที่เริ่มบรรเลง "เพลงทอมะฮอว์ก" ก่อนการตีลูก ซึ่งได้รับความนิยมอย่างสูงเมื่อทีมเริ่มประสบความสำเร็จในปีเดียวกัน
• เอ็กซีเทอร์ ชีฟส์ (Exeter Chiefs): ทีมรักบี้จากอังกฤษที่เปลี่ยนชื่อทีมเป็น "Chiefs" ในปี 1999 และเริ่มใช้ท่าทอมะฮอว์กชอปพร้อมเพลงศึกในปี 2010 หลังจากเลื่อนชั้นสู่ Premiership Rugby

ขวานโฟม อุปกรณ์เสริมการเชียร์

สำหรับทีมแอตแลนตา เบรฟส์ ได้มีการผลิต "ขวานโฟม" (Foam Tomahawk) ซึ่งเป็นอุปกรณ์เชียร์ทำจากโฟมยางรูปขวาน เพื่อให้แฟนๆ ใช้ประกอบการทำท่าชอป

ขวานโฟมถูกคิดค้นโดย Paul Braddy พนักงานขายโฟมที่เสนอไอเดียแก่ผู้จัดการฝ่ายสัมปทานของทีม โดยเริ่มผลิตและจำหน่ายในราคาประมาณ 5 ดอลลาร์ต่อชิ้น ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากจน Braddy สามารถลาออกจากงานประจำมาผลิตขวานโฟมเต็มตัว

ข้อโต้เถียงเรื่องการเหยียดเชื้อชาติและวัฒนธรรม

ท่าทอมะฮอว์กชอปเป็นประเด็นขัดแย้งมานานหลายทศวรรษ โดยกลุ่มสิทธิชนพื้นเมืองอเมริกันและองค์กรต่างๆ เช่น Not in Our Honor และ National Congress of American Indians วิจารณ์ว่าท่าทางนี้เป็นการสร้างภาพจำที่ผิดเพี้ยน (Caricature) และเป็นการล้อเลียนวัฒนธรรมของชนพื้นเมืองอเมริกันในเชิงเหยียดเชื้อชาติ

คำวิจารณ์ระบุว่าการนำสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมมาใช้เป็นเพียงความบันเทิงในกีฬาเป็นการลดทอนคุณค่าของความเป็นมนุษย์ (Demeaning) โดยเฉพาะการใช้ขวานโฟมที่ถูกมองว่าเป็นการทำให้เรื่องราวของชนพื้นเมืองกลายเป็นเรื่องตลก

ความเคลื่อนไหวนี้ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในหลายระดับ เช่น การที่แคนซัสซิตี้ ชีฟส์ ปรับเปลี่ยนท่าทางของเชียร์ลีดเดอร์ หรือความพยายามของกลุ่มรณรงค์ที่เรียกร้องให้ทีมกีฬาต่างๆ เปลี่ยนชื่อทีมและยกเลิกการใช้ท่าทางดังกล่าว