คณะตรีเอกภาพ ภาคีผู้ไถ่เชลยแห่งศาสนจักรคาทอลิก

คณะตรีเอกภาพ หรือชื่อทางการคือ ภาคีแห่งพระตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ที่สุดและผู้ถูกคุมขัง (ภาษาละติน: Ordo Sanctissimae Trinitatis et Captivorum; ตัวย่อ: OSsT) เป็นคณะนักบวชแบบขอทาน (Mendicant Order) ของศาสนจักรคาทอลิกสำหรับบุรุษ ซึ่งก่อตั้งขึ้นที่เมืองเซอร์ฟรอยด์ (Cerfroid) นอกกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในช่วงปลายศตวรรษที่ 12 โดยมีวัตถุประสงค์หลักคือการไถ่ตัวเชลยคริสตชนที่ถูกจับกุม และการอุทิศตนอย่างแรงกล้าต่อความลึกลับของพระตรีเอกภาพ

ภูมิหลังและการก่อตั้ง

ระหว่างศตวรรษที่ 8 ถึง 15 ยุโรปยุคกลางตกอยู่ในสภาวะสงครามประปรายระหว่างอาณาจักรคริสตชนในยุโรปใต้กับรัฐมุสลิมในแอฟริกาเหนือ ฝรั่งเศสตอนใต้ ซิซิลี และบางส่วนของสเปน ส่งผลให้ชาวเมืองในแถบคาตาลัน ลังเกด็อก และจังหวัดชายฝั่งของยุโรปตกเป็นเป้าหมายของการโจมตีโดยโจรสลัดและกองกำลังจู่โจม ซึ่งนำไปสู่การจับกุมชาวคริสต์ไปเป็นเชลยจำนวนมาก

การไถ่ตัวเชลยถือเป็นหนึ่งใน "กิจเมตตาทางกาย" (Corporal Works of Mercy) ในช่วงสงครามครูเสดซึ่งมีความเสี่ยงสูงที่คริสตชนจะตกเป็นเชลยของมุสลิม จึงเกิดการก่อตั้งคณะนักบวชที่อุทิศตนเพื่อภารกิจนี้โดยเฉพาะ

ประวัติและการดำเนินงาน

คณะตรีเอกภาพก่อตั้งโดย นักบุญจอห์นแห่งมาธา (St. John de Matha) ประมาณปี ค.ศ. 1193 หลังจากที่ท่านได้รับนิมิตเห็นพระคริสต์พร้อมกับเชลยสองคน โดยได้รับความเห็นชอบและอนุมัติกฎระเบียบจากสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1198 ผ่านจดหมาย Operante divine dispositionis clementia

นอกจากภารกิจหลักในการไถ่ตัวเชลยแล้ว สมาชิกของคณะยังปฏิบัติหน้าที่อื่นๆ ในชุมชนท้องถิ่น เช่น การต้อนรับแขก การดูแลผู้ป่วยและผู้ยากไร้ การจัดการศึกษา และการประกาศข่าวดี (Evangelization) ในเวลาต่อมา

การขยายตัวและลักษณะเฉพาะ

คณะเริ่มขยายตัวอย่างรวดเร็วจากศูนย์กลางที่เซอร์ฟรอยด์ไปยังเมืองต่างๆ โดยมีนักบุญเฟลิกซ์แห่งวาลัวส์ (St. Felix of Valois) เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง ในปี ค.ศ. 1200 นักบวชชาวอังกฤษสองรูปได้เดินทางไปยังโมร็อกโกและสามารถช่วยเหลือเชลยคริสตชนได้ถึง 186 คน

ในฝรั่งเศสตอนเหนือ คณะนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "มาธูรินส์" (Mathurins) เนื่องจากมีฐานปฏิบัติการอยู่ที่โบสถ์เซนต์-มาธูรินในปารีสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1228 เป็นต้นมา

การบริหารจัดการทรัพยากร: เนื่องจากการไถ่ตัวเชลยต้องใช้เงินจำนวนมาก คณะจึงมีกฎที่เข้มงวดในการระดมทุน โดยกำหนดให้แบ่งรายได้หนึ่งในสาม (tertia pars) ของรายได้ทั้งหมดเพื่อใช้ในการไถ่ตัวเชลยโดยเฉพาะ

ความสัมพันธ์กับราชวงศ์และวิกฤตการณ์

พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศสทรงแต่งตั้งสมาชิกคณะตรีเอกภาพให้เป็นศาสนบริกรประจำพระองค์ และทรงนำคณะนี้ร่วมเดินทางไปในสงครามครูเสด ซึ่งในเวลาต่อมาทั้งพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 และเจ้าอาวาสของคณะตรีเอกภาพต่างถูกจับเป็นเชลยหลังยุทธการที่อัล-มันซูระห์ (Battle of Al Mansurah)

การปฏิรูปและการเปลี่ยนแปลง

กฎของคณะได้รับการปรับปรุงหลายครั้ง โดยเฉพาะในปี ค.ศ. 1267 และ 1631 เพื่อให้สอดคล้องกับยุคสมัย ในช่วงศตวรรษที่ 16 หลังการประชุมสภาแห่งเทรนต์ (Council of Trent) ได้เกิดกระแสการปฏิรูปภายในคณะ โดยในฝรั่งเศสมีการก่อตั้งศูนย์กลางที่ปงตัวส์ (Pontoise) และในสเปนเกิดกลุ่ม "Recollection" และกลุ่ม "Spanish Discalced Trinitarians" ภายใต้การนำของนักบุญจอห์น แบปทิสต์ แห่งคอนเซปชัน (St. John Baptist of the Conception)

อย่างไรก็ตาม ในศตวรรษต่อๆ มา เหตุการณ์ทางการเมือง เช่น การปฏิวัติ การปราบปรามโดยรัฐบาล และสงครามกลางเมืองในยุโรป ส่งผลให้จำนวนสมาชิกและสถานปฏิบัติงานของคณะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ