United States v. American Library Association คดีความปลอดภัยทางอินเทอร์เน็ตในห้องสมุด

คดี United States v. American Library Association, 539 U.S. 194 (2003) เป็นคำตัดสินของศาลฎีกาสหรัฐอเมริกาที่สร้างบรรทัดฐานสำคัญเกี่ยวกับอำนาจของรัฐสภาในการกำหนดเงื่อนไขการรับเงินสนับสนุนจากรัฐบาลกลางสำหรับโรงเรียนและห้องสมุดสาธารณะ โดยเฉพาะในเรื่องการติดตั้งซอฟต์แวร์กรองเนื้อหาอินเทอร์เน็ตเพื่อคุ้มครองเด็ก

ภูมิหลังของคดี

ในปี 2000 รัฐสภาสหรัฐฯ ได้ผ่านกฎหมาย Children's Internet Protection Act (CIPA) ซึ่งเป็นความพยายามครั้งที่สามของรัฐสภาในการควบคุมเนื้อหาลามกอนาจารและไม่เหมาะสมบนอินเทอร์เน็ต หลังจากที่ความพยายามสองครั้งแรก (Communications Decency Act 1996 และ Child Online Protection Act 1998) ถูกศาลฎีกาตัดสินว่าขัดต่อรัฐธรรมนูญเนื่องจากกว้างเกินไปและคลุมเครือ

กฎหมาย CIPA กำหนดให้โรงเรียนและห้องสมุดสาธารณะที่ต้องการรับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลกลางผ่านโปรแกรม E-rate หรือเงินทุน LSTA (Library Services and Technology Act) ต้องติดตั้งซอฟต์แวร์ที่บล็อกรูปภาพลามกอนาจารและเนื้อหาที่อาจเป็นอันตรายต่อเด็ก

การโต้แย้งทางกฎหมาย

สมาคมห้องสมุดอเมริกัน (American Library Association) ได้ยื่นฟ้องคัดค้านกฎหมายนี้ โดยอ้างว่าเป็นการจำกัดสิทธิเสรีภาพในการพูดตาม First Amendment (การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่หนึ่ง) ของผู้ใช้บริการห้องสมุดที่บรรลุนิติภาวะแล้ว ซึ่งศาลชั้นต้นในรัฐเพนซิลเวเนียเห็นด้วยและตัดสินว่า CIPA ขัดต่อรัฐธรรมนูญ แต่รัฐบาลสหรัฐฯ ได้อุทธรณ์คดีนี้โดยตรงต่อศาลฎีกาสหรัฐฯ

คำตัดสินของศาลฎีกา

ด้วยความเห็นส่วนใหญ่ (Plurality Opinion) ที่เขียนโดยประธานศาลฎีกา Rehnquist ศาลฎีกาสหรัฐฯ ได้กลับคำตัดสินของศาลชั้นต้นและยืนยันว่า CIPA มีผลบังคับใช้ได้ตามกฎหมาย โดยให้เหตุผลดังนี้:

• ไม่ใช่การบังคับใช้กับทุกคน: ศาลเห็นว่า CIPA กำหนดให้ติดตั้งซอฟต์แวร์กรองเนื้อหา แต่ไม่ได้บังคับให้ผู้ใช้ทุกคนต้องใช้ และผู้ใช้บริการสามารถร้องขอให้ปิดการกรองเนื้อหาได้หากมีความจำเป็น
• สถานะของห้องสมุด: ศาลตัดสินว่าการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตในห้องสมุดสาธารณะไม่ใช่ "พื้นที่สาธารณะแบบดั้งเดิม" (Traditional Public Forum) แต่เป็นเพียงส่วนขยายทางเทคโนโลยีของชั้นวางหนังสือ ซึ่งห้องสมุดไม่ได้มีไว้เพื่อให้ผู้เผยแพร่เว็บใช้เป็นพื้นที่แสดงออก

ความเห็นแย้ง (Dissenting Opinions)

ผู้พิพากษา John Paul Stevens และ David Souter ได้แสดงความเห็นแย้ง โดยมองว่า CIPA เป็นการนำเงินสนับสนุนของรัฐบาลมาเป็นเงื่อนไขในการจำกัดสิทธิเสรีภาพในการพูด และเป็นการเซ็นเซอร์เนื้อหาที่ผู้ใหญ่สามารถเข้าถึงได้อย่างถูกกฎหมาย โดยเสนอว่าควรจำกัดเฉพาะเครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับเด็กแทนที่จะติดตั้งระบบกรองเนื้อหาในทุกเครื่อง

ผลกระทบของคดี

แม้ว่ากลุ่ม ACLU (American Civil Liberties Union) จะแสดงความผิดหวังต่อคำตัดสิน แต่ก็ยอมรับว่าการที่ศาลระบุว่าผู้ใหญ่สามารถขอให้ปิดตัวกรองได้นั้น ช่วยลดผลกระทบต่อผู้ใช้บริการที่บรรลุนิติภาวะแล้ว

นอกจากนี้ ในปี 2016 ศาลอุทธรณ์รัฐวิสคอนซินได้ตัดสินในคดี Wisconsin v. David J. Reidinger ว่าผู้ใช้บริการห้องสมุดไม่มีสิทธิทางรัฐธรรมนูญในการดูสื่อลามกในห้องสมุดสาธารณะ และหากการกระทำดังกล่าวรบกวนผู้อื่น อาจถูกดำเนินคดีอาญาในระดับลหุโทษได้