การแบ่งเขตการปกครองระดับหมู่บ้านของกวม

ดินแดนกวม (Guam) ซึ่งเป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกา แบ่งเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นออกเป็น 19 เขตเทศบาล ซึ่งเรียกกันว่า หมู่บ้าน (Villages) โดยแต่ละหมู่บ้านจะมีนายกเทศมนตรี (Mayor) ที่มาจากการเลือกตั้งเป็นผู้บริหารสูงสุดของเขตนั้นๆ ขนาดของประชากรในแต่ละหมู่บ้านมีความแตกต่างกันอย่างมาก โดยมีตั้งแต่หมู่บ้านที่มีประชากรน้อยกว่า 1,000 คน ไปจนถึงหมู่บ้านที่มีประชากรมากกว่า 40,000 คน ทั้งนี้ จากข้อมูลการสำมะโนประชากรในปี 2020 ประชากรรวมของกวมอยู่ที่ 153,836 คน

ประวัติศาสตร์การก่อตั้งและการเปลี่ยนแปลง

หมู่บ้านหลายแห่งในกวมมีประวัติศาสตร์อันยาวนานนับพันปี โดยมีการค้นพบโบราณวัตถุจากแหล่งตั้งถิ่นฐานโบราณของชาวชามอร์โร (Chamorro) ในทุกหมู่บ้านทั่วเกาะ

ยุคอาณานิคมสเปน

ในช่วงศตวรรษที่ 16 และ 17 เมื่อจักรวรรดิสเปนเข้ามาล่าอาณานิคมในหมู่เกาะมาเรียนา สเปนได้แบ่งเกาะกวมออกเป็นเขตต่างๆ โดยแต่ละเขตจะประกอบด้วยเขตแพริช (Parish) ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่หมู่บ้าน และบริหารงานโดยนายกเทศมนตรี (Alcalde) ที่ได้รับการแต่งตั้งจากผู้ว่าการเกาะ

ในศตวรรษที่ 18 กวมมีเขตแพริชทั้งหมด 6 แห่ง ได้แก่ ฮากัตญา (Hagåtña), ฮากัต (Hagat), ฮูมาตัก (Humåtak), มาเลสโซ (Malesso'), อินาลาจัน (Inalåjan) และปาโก (Pago)

วัฒนธรรมและประเพณี

ก่อนการเข้ามาของสเปน ชาวชามอร์โรมีการจัดงานเฉลิมฉลองในหมู่บ้านเป็นปกติอยู่แล้ว ต่อมาเมื่อมีการรับศาสนาคริสต์เข้ามา งานเฉลิมฉลองเหล่านี้ได้เปลี่ยนรูปแบบเป็นงานเทศกาล (Fiestas) เพื่อเป็นเกียรติแก่เซนต์ผู้อุปถัมภ์ (Patron Saint) ของแต่ละหมู่บ้าน ซึ่งประเพณีการจัดงานเทศกาลประจำปีของหมู่บ้านยังคงสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน

การจัดระเบียบภายใต้การปกครองของสหรัฐฯ

การแบ่งเขตการปกครองระดับหมู่บ้านในรูปแบบปัจจุบันเกิดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1920 ภายใต้การบริหารของกองทัพเรือสหรัฐฯ ทั้งนี้ มีการเปลี่ยนแปลงชื่อและพื้นที่สำคัญ เช่น หมู่บ้านซูไม (Sumay) ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นหมู่บ้านซานตา ริตา (Santa Rita) หลังจากที่สหรัฐฯ เข้ายึดครองพื้นที่ซูไมภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง