Viola Spolin มารดาแห่งละครนอกบทหรือ Improvisational Theater

Viola Spolin (7 พฤศจิกายน 1906 — 22 พฤศจิกายน 1994) เป็นนักวิชาการด้านการละคร นักการศึกษา และโค้ชการแสดงชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นนวัตกรคนสำคัญของวงการละครอเมริกันในศตวรรษที่ 20 เธอได้สร้างสรรค์เทคนิคการกำกับการแสดงที่ช่วยให้นักแสดงสามารถจดจ่ออยู่กับปัจจุบันและค้นหาทางเลือกในการแสดงผ่านการด้นสด (Improvisation) ราวกับว่าเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นจริงในชีวิต

Theater Games รากฐานของการแสดงนอกบท

Spolin ได้พัฒนาแบบฝึกหัดการแสดงที่เธอเรียกว่า "Theater Games" ซึ่งเป็นชุดเครื่องมือที่ช่วยให้นักแสดงปลดล็อกความคิดสร้างสรรค์และศักยภาพในการแสดงออกของตนเอง หนังสือของเธอที่ชื่อว่า "Improvisation for the Theater" ได้รวบรวมเทคนิคเหล่านี้ รวมถึงปรัชญาและวิธีการสอนของเธอ จนได้รับการขนานนามว่าเป็น "คัมภีร์ของการแสดงนอกบท" (Bible of improvisational theater)

ผลงานของ Spolin มีอิทธิพลอย่างมหาศาลต่อการเคลื่อนไหวของละครนอกบทในสหรัฐอเมริกา และส่งผลต่อไปยังวงการโทรทัศน์และภาพยนตร์ โดยมอบเครื่องมือและเทคนิคใหม่ๆ ให้กับนักแสดง ผู้กำกับ และนักเขียนบทจนถึงปัจจุบัน

อิทธิพลต่อ Second City และการกำเนิดของ "Improv"

ในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ 1950 Spolin ได้ส่งต่ออิทธิพลไปยังนักแสดงรุ่นแรกของ Second City ในชิคาโก ผ่านทางลูกชายของเธอ Paul Sills ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้ง Compass Players และต่อมาคือ Second City

• Paul Sills นำเทคนิคของแม่มาใช้ในการฝึกฝนและกำกับการแสดง ทำให้บริษัทสามารถสร้างละครนอกบทเชิงเสียดสีเกี่ยวกับประเด็นทางสังคมและการเมืองในขณะนั้นได้
• Spolin ได้จัดเวิร์กชอปสอนนักแสดงของ Second City และบุคคลทั่วไป
• ความสำเร็จของ Second City ทำให้การแสดงนอกบทกลายเป็นที่รู้จักในรูปแบบของตลกที่เรียกว่า "improv" ซึ่งสร้างนักแสดงและนักเขียนบทชื่อดังมากมายในเวลาต่อมา

จุดเริ่มต้นและแรงบันดาลใจ

แนวคิดเรื่องการใช้เกมสันทนาการในละครของ Spolin มาจากประสบการณ์การทำงานกับ Works Progress Administration (WPA) ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ โดยเธอได้ศึกษากับ Neva Boyd ตั้งแต่ปี 1924 และยังได้สอนที่ Hull House ของ Jane Addams ในชิคาโก

การก้าวข้ามกำแพงทางวัฒนธรรม

ในขณะที่ดำรงตำแหน่งผู้ดูแลด้านละครของโครงการสันทนาการ WPA (1939–1941) Spolin เล็งเห็นถึงความจำเป็นในการสร้างระบบการฝึกละครที่เข้าใจง่าย เพื่อทลายกำแพงทางวัฒนธรรมและเชื้อชาติของเด็กผู้อพยพที่เธอทำงานด้วย โดยเธอได้นำคำสอนของ Neva Boyd เรื่องการใช้เกม การเล่าเรื่อง และการเต้นรำพื้นเมือง มาเป็นเครื่องมือกระตุ้นการแสดงออกอย่างสร้างสรรค์ผ่านการค้นพบด้วยตนเอง

อิทธิพลจาก J.L. Moreno และการเอาชนะความกลัว

Spolin ยอมรับว่าเธอได้รับอิทธิพลจาก J.L. Moreno ผู้ริเริ่มเทคนิคทางจิตบำบัดที่เรียกว่า psychodrama และ sociodrama โดยเธอได้นำแนวคิดการใช้คำแนะนำจากผู้ชม (Audience Suggestions) มาเป็นพื้นฐานของการด้นสด ซึ่งกลายเป็นเอกลักษณ์ของ Second City และเป็นมาตรฐานในการเวิร์กชอปการแสดงทั่วโลกในปัจจุบัน

นอกจากนี้ เธอยังเน้นย้ำถึงการเอาชนะสิ่งที่เธอเรียกว่า "The Approval/Disapproval Syndrome" หรืออาการที่นักแสดงปิดกั้นความคิดสร้างสรรค์ตามธรรมชาติของตนเองเพียงเพราะต้องการให้ผู้ชม ผู้กำกับ หรือครูยอมรับ

มรดกทางศิลปะ

ในปี 1946 Spolin ก่อตั้ง Young Actors Company ในฮอลลีวูด เพื่อฝึกเด็กตั้งแต่อายุ 6 ปีขึ้นไปให้แสดงผ่านระบบ Theater Games และในปี 1955 เธอได้กลับมาที่ชิคาโกเพื่อร่วมงานกับ Compass Players ซึ่งเป็นบริษัทการแสดงนอกบทมืออาชีพแห่งแรกของสหรัฐอเมริกา ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของรูปแบบการแสดงตลกแนวใหม่ที่ไม่ได้วางแผนไว้ล่วงหน้า แต่สร้างเสียงหัวเราะและความประทับใจได้อย่างทรงพลัง