ไวเคานต์ฮาร์คอร์ต ประวัติศาสตร์บรรดาศักดิ์ขุนนางอังกฤษ

ไวเคานต์ฮาร์คอร์ต (Viscount Harcourt) แห่งสแตนตัน ฮาร์คอร์ต ในมณฑลออกซฟอร์ด เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางที่ถูกสร้างขึ้นสองครั้งสำหรับสมาชิกในตระกูลฮาร์คอร์ต โดยครั้งแรกอยู่ในบรรดาศักดิ์ขุนนางแห่งบริเตนใหญ่ และครั้งที่สองอยู่ในบรรดาศักดิ์ขุนนางแห่งสหราชอาณาจักร

การสร้างบรรดาศักดิ์ครั้งแรก (ค.ศ. 1721)

บรรดาศักดิ์นี้ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในบรรดาศักดิ์ขุนนางแห่งบริเตนใหญ่ เพื่อมอบให้แก่ ลอร์ดแชนเซลเลอร์ ไซมอน ฮาร์คอร์ต ซึ่งได้รับบรรดาศักดิ์เป็นบารอนฮาร์คอร์ตในปี ค.ศ. 1711 จากนั้นได้รับตำแหน่งไวเคานต์ฮาร์คอร์ตในปี ค.ศ. 1721 และต่อมาได้รับตำแหน่งเอิร์ลฮาร์คอร์ตและไวเคานต์นูเนแฮมในปี ค.ศ. 1749 ทั้งนี้ บรรดาศักดิ์ทั้งหมดในสายนี้ได้สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1830

การสร้างบรรดาศักดิ์ครั้งที่สอง (ค.ศ. 1917)

บรรดาศักดิ์ไวเคานต์ถูกรื้อฟื้นขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1917 เพื่อมอบให้แก่ ลูอิส เวอร์นอน ฮาร์คอร์ต ซึ่งยังได้รับบรรดาศักดิ์เป็นบารอนนูเนแฮม แห่งนูเนแฮม คอร์ทเนย์ ในมณฑลออกซฟอร์ด ในบรรดาศักดิ์ขุนนางแห่งสหราชอาณาจักรด้วย

ลูอิส เวอร์นอน ฮาร์คอร์ต เป็นบุตรชายของเซอร์วิลเลียม เวอร์นอน ฮาร์คอร์ต และเป็นทายาทสายตรงที่สืบเชื้อสายมาจากไซมอน ฮาร์คอร์ต ไวเคานต์ฮาร์คอร์ตคนแรกจากการสร้างครั้งแรก

ผู้ถือครองบรรดาศักดิ์ในการสร้างครั้งที่สอง

• ลูอิส เวอร์นอน ฮาร์คอร์ต, ไวเคานต์ฮาร์คอร์ตคนแรก (ค.ศ. 1863–1922)
• วิลเลียม เอ็ดเวิร์ด ฮาร์คอร์ต, ไวเคานต์ฮาร์คอร์ตคนที่สอง (ค.ศ. 1908–1979)

หลังจากลูอิส เวอร์นอน ฮาร์คอร์ต เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1922 บุตรชายของเขาซึ่งขณะนั้นยังเป็นนักเรียนอยู่ที่วิทยาลัยอีตัน (Eton College) ได้ขึ้นสืบทอดตำแหน่งต่อทันที วิลเลียม เอ็ดเวิร์ด ฮาร์คอร์ต แต่งงานสองครั้งแต่ไม่มีบุตรชายเพื่อสืบทอดตำแหน่ง ส่งผลให้บรรดาศักดิ์ไวเคานต์ฮาร์คอร์ตสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการเมื่อเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1979