สนามเบสบอลเวด (Wade Stadium)

สนามเบสบอลเวด (Wade Stadium) หรือที่แฟนกีฬาเรียกกันสั้นๆ ว่า "The Wade" เป็นสนามเบสบอลที่ตั้งอยู่ใกล้จุดตัดของถนน Grand Avenue และ 34th Avenue West ในย่าน West Duluth ของเมืองดูลูธ รัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา สนามแห่งนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1941 มีความจุผู้ชม 4,200 ที่นั่ง และเป็นสถานที่แข่งขันหลักของทีม Duluth Huskies ในลีก Northwoods League รวมถึงทีมเบสบอลของวิทยาลัย St. Scholastica ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงในการคว้าแชมป์ฤดูกาลปกติของ Upper Midwest Athletic Conference (UMAC) ติดต่อกัน 19 สมัย และแชมป์รอบเพลย์ออฟ 18 สมัย

ประวัติการก่อสร้างและสถาปัตยกรรม

สนามเบสบอลเวดเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่หลงเหลืออยู่ของสนามกีฬาที่สร้างขึ้นโดย หน่วยงานส่งเสริมความก้าวหน้าของการจ้างงาน (Works Progress Administration หรือ WPA) ซึ่งเป็นโครงการของรัฐบาลกลางสหรัฐฯ ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) เพื่อสร้างงานให้กับประชาชน

จุดเด่นที่น่าสนใจของการก่อสร้างสนามแห่งนี้คือการนำวัสดุรีไซเคิลมาใช้ โดยในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1940 ทีมงานก่อสร้างได้รื้ออิฐจำนวน 381,000 ก้อนจากพื้นถนน Grand Avenue ที่เดิมเป็นถนนอิฐและกำลังจะเปลี่ยนเป็นถนนยางมะตอย จากนั้นจึงนำอิฐเหล่านั้นมาใช้ในการก่อสร้างสนามเบสบอลเวด

แนวคิดการสร้างสนามเกิดขึ้นจากการศึกษาในปี ค.ศ. 1938 โดย Walter Chantigney ประธานคณะกรรมการกีฬาของเมืองดูลูธ ซึ่งพบว่าสนามเดิมที่ชื่อ Athletic Park มีสภาพล้าสมัย มีความจุไม่เพียงพอ และสิ่งอำนวยความสะดวกไม่เหมาะสม หลังจากมีการรวบรวมรายชื่อผู้สนับสนุนกว่า 7,500 รายชื่อและผ่านการลงประชามติเพื่อออกพันธบัตรก่อสร้าง จึงมีการระดมทุนจากทั้งการขายพันธบัตร รัฐมินนิโซตา และ WPA

งบประมาณก่อสร้างเริ่มต้นถูกกำหนดไว้ที่ 163,232 ดอลลาร์สหรัฐ แต่เนื่องจากมีค่าใช้จ่ายบานปลาย ทำให้งบประมาณสุดท้ายอยู่ที่ 230,880 ดอลลาร์สหรัฐ โดยได้รับความช่วยเหลือทางการเงินในบางช่วงจากนายกเทศมนตรี Edward H. Hatch ที่ช่วยจัดซื้อวัสดุเพื่อให้การก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์

การเปลี่ยนชื่อและเอกลักษณ์ของสนาม

เดิมทีสนามแห่งนี้มีชื่อว่า Duluth All-Sports Municipal Stadium ต่อมาในปี ค.ศ. 1954 ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น Wade Municipal Stadium เพื่อเป็นเกียรติแก่ Frank Wade อดีตเจ้าของทีม Duluth Dukes ที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1953

สนามเบสบอลเวดมีลักษณะเฉพาะทางกายภาพที่ส่งผลต่อการเล่น คือมีระยะทางจากโฮมเพลทไปยังเซนเตอร์ฟิลด์ที่ค่อนข้างสั้น และมีรั้วที่สูง นอกจากนี้ สภาพอากาศที่เย็นและชื้นซึ่งได้รับอิทธิพลจากทะเลสาบซูพีเรีย (Lake Superior) ที่อยู่ใกล้เคียง ยังเป็นปัจจัยสำคัญที่สร้างบรรยากาศเฉพาะตัวให้กับสนามแห่งนี้

ประวัติการใช้งานและทีมที่เข้าใช้สนาม

ทีม Duluth Dukes เริ่มลงแข่งขันนัดแรกที่สนามแห่งนี้เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1941 โดยพบกับทีมคู่ปรับท้องถิ่นอย่าง Superior Blues ต่อมาเมื่อทีม Blues ยุบตัวลงในปี ค.ศ. 1955 ทีม Dukes (ซึ่งเคยใช้ชื่อ White Sox ในช่วงปี 1956–1959) จึงเปลี่ยนชื่อเป็น Duluth–Superior Dukes

ทีม Dukes ดั้งเดิมใช้สนามแห่งนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 จนถึงปี ค.ศ. 1970 โดยมีการหยุดพักในช่วงปี 1943–1945 เนื่องจากสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งในช่วงปี 1943 สนามแห่งนี้ยังเป็นบ้านของทีม 3 ทีมใน Twin Ports League ซึ่งเป็นลีกระดับ Class E เพียงแห่งเดียวในประวัติศาสตร์เบสบอล

ในช่วงทศวรรษ 1950 การแพร่หลายของโทรทัศน์ทำให้รายได้จากการโฆษณาของลีกเบสบอลระดับรองลดลง ส่งผลให้ Northern League ดั้งเดิมต้องยุติการดำเนินงานก่อนฤดูกาลปี ค.ศ. 1971 ทำให้สนามเบสบอลเวดถูกปล่อยทิ้งร้างและแทบไม่ได้ใช้งานเป็นเวลา 12 ปี จนเกือบจะถูกรื้อถอน อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1993 เมื่อมีการก่อตั้ง Northern League ขึ้นมาใหม่และมอบสิทธิ์แฟรนไชส์ให้เมืองดูลูธ สนามแห่งนี้จึงกลับมามีชีวิตอีกครั้ง โดยมีทีม Dukes กลับมาใช้งานจนถึงปี ค.ศ. 2002 ก่อนที่ทีม Duluth Huskies จะเข้ามาใช้งานต่อจนถึงปัจจุบัน