สนามบินวอชิงตัน-เวอร์จิเนีย

สนามบินวอชิงตัน-เวอร์จิเนีย (Washington-Virginia Airport) เป็นอดีตสนามบินที่ตั้งอยู่ในแฟร์แฟกซ์เคาน์ตี้ (Fairfax County) รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา โดยเปิดให้บริการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 จนถึงปี ค.ศ. 1970 สนามบินแห่งนี้เน้นให้บริการด้านการบินทั่วไป (General Aviation) เป็นหลัก จนกระทั่งการขยายตัวของพื้นที่ที่อยู่อาศัยและย่านพาณิชย์ในบริเวณโดยรอบส่งผลให้ต้องปิดตัวลงในที่สุด

ประวัติและการดำเนินงาน

สนามบินแห่งนี้เดิมมีชื่อว่า "Crossroads Airport" โดยเริ่มก่อสร้างในพื้นที่ Bailey's Crossroads ของแฟร์แฟกซ์เคาน์ตี้ในช่วงต้นทศวรรษ 1940 แต่การก่อสร้างต้องล่าช้าออกไปเนื่องจากสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาในปี ค.ศ. 1945 สนามบินปรากฏในแผนที่การบินในชื่อ "Crossroads" ในฐานะสนามบินเชิงพาณิชย์

ในปี ค.ศ. 1946 จอห์น ดี. เบนน์ (John D. Benn) และชาร์ลส์ เบนน์ (Charles Benn) ได้ซื้อสนามบินต่อจาก อี.ซี. เจอร์เมน (E.C. Germain) แห่ง Washington Air Charter Service และได้ยื่นขอใบอนุญาตดำเนินกิจการสนามบินเชิงพาณิชย์ในชื่อ "Bailey's Crossroads Airport" ซึ่งได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1946

โครงสร้างและสิ่งอำนวยความสะดวก

สนามบินประกอบด้วยรันเวย์กรวดสองเส้น ได้แก่ รันเวย์แนวเหนือ-ใต้ ยาว 2,200 ฟุต และรันเวย์แนวตะวันออก-ตะวันตกที่ยาวกว่า โดยมีความยาว 2,800 ฟุต นอกจากนี้ยังมีโรงเก็บเครื่องบิน (Hangar) หลายหลังและสำนักงานบริหาร

ในช่วงปลายทศวรรษ 1940 พี่น้องตระกูลเบนน์ได้เปิดโรงเรียนสอนการบิน ซึ่งมีเครื่องบินในฝูงบินหลากหลายรุ่น เช่น Piper J-3 Cubs จำนวน 10 ลำ, Cessna 120 จำนวน 2 ลำ, Cessna 140, Fairchild PT-19 และ Cessna UC-78 Bobcat ส่งผลให้ภายในปี ค.ศ. 1949 สนามบินแห่งนี้กลายเป็นหนึ่งในจุดศูนย์กลางการบินทั่วไปที่พลุกพล่านที่สุดในเขตมหานครวอชิงตัน ดี.ซี.

กิจกรรมและการสาธิตการบิน

เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับอาคารเพนตากอน (The Pentagon) สนามบินวอชิงตัน-เวอร์จิเนียจึงมักถูกใช้เป็นสถานที่สาธิตการบินทางทหาร เช่น การบินแสดงของเครื่องบิน Piper PA-18, เฮลิคอปเตอร์ Aérospatiale Alouette, OV-10 Bronco, de Havilland Caribou และเครื่องบินขึ้น-ลงระยะสั้น (STOL) ของ McDonnell Douglas

นอกจากนี้ สนามบินยังเป็นสถานที่จัดกิจกรรมทางสังคมและนันทนาการ เช่น "Hillbilly Airshow" ของ Connie B. Gay ในปี ค.ศ. 1949 ซึ่งมีการแสดงดนตรีคันทรีและการบินผาดโผน รวมถึงการจัดงาน Northern Virginia Fair ในปี ค.ศ. 1954

การเสื่อมถอยและการปิดตัว

ในช่วงทศวรรษ 1960 การขยายตัวของความเป็นเมือง (Urbanization) ส่งผลให้สนามบินการบินทั่วไปหลายแห่งในพื้นที่วอชิงตัน ดี.ซี. ต้องปิดตัวลง รวมถึงสนามบิน Beacon Field ในเมืองอเล็กซานเดรีย รัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งทำให้เครื่องบินจำนวนมากย้ายมาที่สนามบินวอชิงตัน-เวอร์จิเนีย จนกระทั่งช่วงกลางทศวรรษ 1960 มีเครื่องบินมากกว่า 100 ลำถูกเก็บไว้ในโรงเก็บเครื่องบินและพื้นที่รอบรันเวย์

อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1968 ข้อมูลจากสมาคมเจ้าของเครื่องบินและนักบิน (AOPA) ระบุว่ารันเวย์แนวเหนือ-ใต้ (17/35) ถูกสั่งปิดเพื่อความปลอดภัยตามคำขอของรัฐ ทำให้เหลือรันเวย์ที่ใช้งานได้เพียงเส้นเดียว (12/30) จนกระทั่งในที่สุดสนามบินต้องปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1970 เพื่อนำพื้นที่ไปพัฒนาเป็นศูนย์การค้า Skyline Center

บุคคลสำคัญ

• ชาร์ลส์ ดักลาส เบนน์ (Charles Douglas Benn): อดีตวิศวกรการบินในกองทัพอากาศช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้ร่วมก่อตั้งและดำเนินกิจการสนามบิน รวมถึงเป็นตัวแทนจำหน่ายเครื่องบิน Piper และเจ้าของโรงเรียนสอนการบินขนาดใหญ่ในเวอร์จิเนีย
• จอห์น ดี. เบนน์ (John D. Benn): ผู้ซื้อสนามบิน Bailey's Crossroads ในปี ค.ศ. 1946 และดำเนินกิจการจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1967
• จอห์น ดี. เบนน์ จูเนียร์ (John D. Benn Jr.): บุตรชายของจอห์น ดี. เบนน์ และอดีตนักบินกองทัพอากาศสหรัฐฯ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานสนามบินหลังปี ค.ศ. 1967 และเป็นผู้เจรจาขายที่ดินเพื่อพัฒนาเป็น Skyline Center