Yokneam Moshava ประวัติศาสตร์และวิถีชีวิตในหุบเขา Jezreel

Yokneam (ยอกเนอัม) เป็นมศาวา (moshava - หมู่บ้านเกษตรกรรม) ที่ตั้งอยู่ในเขตเหนือ (Northern District) ของประเทศอิสราเอล โดยตั้งอยู่บริเวณชานเมือง Yokneam Illit รอยต่อระหว่างหุบเขา Jezreel และเนินเขา Manasseh ปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของสภาภูมิภาค Megiddo และบริหารงานโดยคณะกรรมการท้องถิ่นที่ได้รับเลือกทุกๆ 5 ปี ในปี 2024 หมู่บ้านแห่งนี้มีประชากรประมาณ 1,487 คน

ที่มาของชื่อ (Etymology)

ชื่อของ Yokneam มีที่มาจากเมืองรัฐในสมัยคัมภีร์ไบเบิล ซึ่งมีการกล่าวถึงในหนังสือโยชูวา (Joshua 12:22) ว่า "กษัตริย์แห่งเคเดชหนึ่งองค์ กษัตริย์แห่งยอกเนอัมแห่งคาร์เมลหนึ่งองค์" นอกจากนี้ยังปรากฏในหนังสือโยชูวา 19:10–11 ในฐานะหนึ่งในเขตแดนของเผ่าเซบูลุน (Tribe of Zebulun)

ประวัติการก่อตั้ง

ในช่วงปี ค.ศ. 1872 ที่ดินบริเวณนี้ถูกซื้อโดยสามครอบครัวและแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกเป็นของครอบครัว Sursock และ Tueni จากเบรุต และส่วนที่สองเป็นของครอบครัว Khouri จากไฮฟา โดยทั้งสองส่วนมีขนาดเท่ากัน รวมพื้นที่ทั้งหมด 17,500 ดูนัม (dunams) ในขณะนั้นมีหมู่บ้านชาวอาหรับที่ทำนาเช่าชื่อว่า Qira ตั้งอยู่ใกล้กับน้ำพุของแม่น้ำ Shofet

ต่อมาที่ดินผืนนี้ถูกซื้อโดยชุมชนชาวยิวผ่านการดำเนินการของ Yehoshua Hankin นักเคลื่อนไหวไซออนิสต์ผู้มีชื่อเสียง ในปี 1924 Hankin ได้ซื้อที่ดินส่วนของครอบครัว Sursock และ Tueni (8,750 ดูนัม) และในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 1934 เขาได้ซื้อที่ดินอีกครึ่งหนึ่งจากครอบครัว Khouri (8,750 ดูนัม) หลังจากที่ครอบครัว Khouri ประสบภาวะล้มละลาย โดยมีการโอนที่ดิน 3,200 ดูนัมให้กับคิบบุตซ์ HaZore'a

ช่วงปีแรกของการตั้งถิ่นฐาน

ในปี 1933 มีการเสนอขายที่ดินเพื่อการเกษตรจำนวน 250 แปลง ซึ่งดึงดูดผู้ซื้อที่เป็นชาวยิวจากปาเลสไตน์ในขณะนั้น รวมถึงครอบครัวจากบาห์เรน, เยอรมนี, เนเธอร์แลนด์, กรีซ, เลบานอน, ลิทัวเนีย, อิรัก และโปแลนด์ ครอบครัวแรกๆ เดินทางมาถึงในวันที่ 2 ธันวาคม 1935 และเข้าจับจองที่ดิน 100 แปลงแรกเพื่อสร้างสิ่งปลูกสร้างถาวร

Yokneam มีความโดดเด่นเนื่องจากที่ดินในตอนแรกเป็นกรรมสิทธิ์ส่วนบุคคลของผู้พักอาศัย ก่อนที่จะมีการโอนที่ดินเหล่านั้นให้กับกองทุนที่ดินแห่งชาติยิว (Jewish National Fund - JNF) ในเวลาต่อมา

ความท้าทายในยุคเริ่มต้น

ในช่วงแรก หมู่บ้านต้องเผชิญกับอุปสรรคมากมาย เช่น การขาดการสนับสนุนจากทางการ, ปัญหาที่ดินในหุบเขาที่ไม่มีการระบายน้ำ, และสภาพพื้นที่เนินเขาที่เพาะปลูกได้ยาก รวมถึงวิกฤตเศรษฐกิจที่ทำให้ครอบครัวจำนวนมากต้องย้ายออก นอกจากนี้ยังมีปัญหาความขัดแย้งกับชาวเบดูอินในหมู่บ้าน Qira ที่ยังคงอาศัยอยู่ในพื้นที่ราบที่อุดมสมบูรณ์

ในด้านภูมิศาสตร์ พื้นที่ราบมักประสบปัญหาน้ำท่วม ในขณะที่พื้นที่เนินเขาที่เพาะปลูกได้ก็อยู่ห่างจากตัวหมู่บ้าน อีกทั้งตัวหมู่บ้านถูกแบ่งครึ่งด้วยถนนไฮฟา-เจนิน (ปัจจุบันคือทางหลวงหมายเลข 66) ซึ่งแม้จะสร้างความลำบากในการวางผังเมือง แต่ก็กลายเป็นข้อดีในการเชื่อมต่อกับศูนย์กลางเมืองใหญ่ๆ ในเวลาต่อมา