ยุทธการที่บลัดดีรัน (1656) โศกนาฏกรรมแห่งแม่น้ำสายเลือด

ยุทธการที่บลัดดีรัน (Battle of Bloody Run) เป็นเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นในเดือนมีนาคมหรือเมษายน ปี ค.ศ. 1656 บริเวณใกล้กับเมืองริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เต็มไปด้วยความสูญเสียและความล้มเหลวในการวางแผนทางทหาร

สาเหตุของความขัดแย้ง

จุดเริ่มต้นของความขัดแย้งนี้ย้อนกลับไปในปี ค.ศ. 1654 เมื่อการขยายตัวของสมาพันธ์ไอโรควอยส์ (Iroquois Nation) ในช่วงสงครามบีเวอร์ (Beaver Wars) ส่งผลให้ชนเผ่าพื้นเมืองหลายเผ่าต้องอพยพออกจากถิ่นที่อยู่เดิมบริเวณทะเลสาบอีรี (Lake Erie) ผู้รอดชีวิต ซึ่งส่วนใหญ่น่าจะเป็นชาวเอรี (Erie tribe) ได้อพยพลงใต้มายังรัฐเวอร์จิเนียและตั้งถิ่นฐานชั่วคราวรอบแม่น้ำเจมส์ (James River)

ชาวอาณานิคมในริชมอนด์รู้สึกไม่สบายใจกับการมีอยู่ของกลุ่มคนเหล่านี้ ซึ่งในบันทึกสมัยนั้นเรียกพวกเขาว่า "ริชาเฮคเรียนส์" (Richahecrians) ขณะที่เจมส์ เลเดอเรอร์ (James Lederer) ระบุว่าพวกเขาคือชาว "มาฮ็อกส์ และ นาฮิสซันส์" (Mahocks and Nahyssans) ด้วยความกังวลเรื่องความมั่นคง สภาแห่งเวอร์จิเนีย (Virginia General Assembly) จึงอนุญาตให้พันเอกเอ็ดเวิร์ด ฮิลล์ (Colonel Edward Hill) นำกำลังพลเข้าจัดการกับกลุ่มชนเผ่าพื้นเมืองเหล่านี้ โดยมีคำสั่งกำชับว่าห้ามใช้กำลังหากไม่จำเป็น

การปะทะและการสูญเสีย

พันเอกฮิลล์นำกองกำลังอาณานิคม (Colonial Rangers) และได้รับการสนับสนุนจากนักรบชาวพามันคีย์ (Pamunkey warriors) จำนวน 100 นาย ภายใต้การนำของหัวหน้าเผ่าโทโทโพโทโมอิ (Chief Totopotomoi) ในระหว่างการรบกันนั้น กองกำลังของฮิลล์และลูกน้องได้ตัดสินใจถอยทัพ ซึ่งการถอยทัพครั้งนี้ส่งผลให้เหล่านักรบชาวพามันคีย์ซึ่งเป็นพันธมิตรถูกทิ้งให้เผชิญหน้ากับศัตรูและถูกสังหารหมู่จนเกือบหมด รวมถึงตัวหัวหน้าเผ่าโทโทโพโทโมอิด้วย

จำนวนผู้เสียชีวิตที่สูงมาก ทั้งจากนักรบชาวพามันคีย์และกองกำลังอาณานิคมบางส่วน ทำให้ลำธารบริเวณนั้นถูกเรียกว่า "บลัดดีรัน" (Bloody Run) เนื่องจากมีคำเล่าขานว่าลำธารสายนี้กลายเป็นสีแดงฉานด้วยเลือดของผู้เสียชีวิต

ผลลัพธ์และเหตุการณ์ต่อเนื่อง

พันเอกเอ็ดเวิร์ด ฮิลล์ ต้องเผชิญกับความอัปยศจากการพ่ายแพ้ครั้งนี้ เขาถูกสภาแห่งเวอร์จิเนียตำหนิอย่างรุนแรงและถูกถอดถอนจากยศทางทหาร

ยี่สิบปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1676 ระหว่างการกบฏของเบคอน (Bacon's Rebellion) ได้เกิดการปะทะกันอีกครั้งในบริเวณเดียวกัน ซึ่งเป็นการต่อสู้ระหว่างกองกำลังของนาธานีล เบคอน (Nathaniel Bacon) และชนเผ่าพื้นเมือง ส่งผลให้ลำธารสายนี้ต้องนองเลือดอีกครั้งในยุทธการที่เบคอนส์ ควอเตอร์ แบรนช์ (Battle of Bacon's Quarter Branch)

สถานะปัจจุบัน

ในปัจจุบัน พื้นที่ที่เคยเป็นสมรภูมิรบได้ถูกปูด้วยยางมะตอยและลำธารรวมถึงน้ำพุร้อนได้แห้งเหือดไปแล้ว สิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจถึงเหตุการณ์นี้คือป้ายประกาศของรัฐที่ติดตั้งไว้ที่มุมตะวันตกเฉียงเหนือของสวนสาธารณะชิมโบราโซ (Chimborazo Park)