การแต่งตั้งอัครสาวก 12 คน การเรียกและอำนาจจากพระเยซู

การแต่งตั้งอัครสาวก 12 คน เป็นเหตุการณ์สำคัญในพันธกิจของพระเยซู ซึ่งปรากฏอยู่ในพระวรสารทั้งสามฉบับ (Synoptic Gospels) ได้แก่ มัทธิว 10:1–4, มาระโก 3:13–19 และลูกา 6:12–16 โดยเหตุการณ์นี้กล่าวถึงการคัดเลือกอัครสาวก 12 คนแรกจากบรรดาสาวกจำนวนมากของพระองค์

บันทึกตามพระวรสาร

ตามพระวรสารนักบุญมาระโก

พระเยซูเสด็จขึ้นบนภูเขาและทรงเรียกผู้ที่พระองค์ทรงปรารถนาให้มาหาพระองค์ และทรงแต่งตั้งอัครสาวก 12 คน เพื่อให้ได้อยู่กับพระองค์ และเพื่อจะส่งพวกเขาออกไปประกาศข่าวประเสริฐ พร้อมทั้งมอบอำนาจในการขับไล่ผีร้าย โดยรายชื่อของอัครสาวกประกอบด้วย:

• ซีโมน (ซึ่งพระองค์ทรงตั้งชื่อว่า เปโตร)
• ยากอบ บุตรเศเบดี และยอห์น พี่ชายของยากอบ (ซึ่งพระองค์ทรงตั้งชื่อว่า โบอาเนอร์เกส หรือ บุตรแห่งฟ้าร้อง)
• อันดรูว์, ฟิลิป, บารโธโลมิว, มัทธิว, โทมัส, ยากอบ บุตรอัลเฟอัส, ทัดเดอัส, ซีโมนชาวคานาอัน และยูดาส อิสคาริโอท ผู้ซึ่งทรยศพระองค์ในภายหลัง

ตามพระวรสารนักบุญมัทธิว

พระเยซูทรงเรียกสาวก 12 คน และมอบอำนาจเหนือวิญญาณชั่วเพื่อขับไล่พวกมัน และทรงให้พวกเขามีอำนาจรักษาโรคภัยไข้เจ็บทุกชนิด โดยระบุรายชื่อในลักษณะที่คล้ายคลึงกัน โดยเน้นว่ามัทธิวเป็นคนเก็บภาษี และยูดาส อิสคาริโอท คือผู้ที่ทรยศพระองค์

ตามพระวรสารนักบุญลูกา

ในเหตุการณ์นี้ ลูการะบุว่าพระเยซูเสด็จออกไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐานและทรงใช้เวลาทั้งคืนในการอธิษฐานต่อพระเจ้า เมื่อรุ่งเช้าพระองค์จึงทรงเรียกเหล่าสาวกและเลือก 12 คน ซึ่งพระองค์ทรงเรียกว่า "อัครสาวก" โดยมีการระบุชื่อซีโมนผู้ถูกเรียกว่าผู้กระตือรือร้น (The Zealot) และยูดาสบุตรยากอบ เพิ่มเติมเข้ามาในรายชื่อ

บทวิเคราะห์และคำอธิบาย

ในพระวรสารมัทธิว เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนการอัศจรรย์รักษาชายมือลีบ แต่ในพระวรสารมาระโกและลูกา เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์ดังกล่าวนั้น

สิ่งสำคัญที่ต้องแยกแยะคือ การแต่งตั้งอัครสาวก ครั้งนี้เกิดขึ้นก่อนการตรึงกางเขนของพระเยซู ซึ่งแตกต่างจาก มหาบัญชา (Great Commission) ในมัทธิว 28:16–20 ที่เกิดขึ้นหลังจากพระองค์ทรงฟื้นคืนพระชนม์

ทัศนะของนักบุญเจอโรม

นักบุญเจอโรมได้ให้คำอธิบายว่า พระเยซูผู้ทรงเปี่ยมด้วยความเมตตาไม่ทรงหวงอำนาจจากเหล่าสาวก เมื่อพระองค์ทรงรักษาโรคภัยไข้เจ็บ พระองค์จึงทรงมอบอำนาจนั้นให้แก่อัครสาวกด้วย อย่างไรก็ตาม มีความแตกต่างระหว่างการมีอำนาจและการได้รับมอบอำนาจ สิ่งที่พระเยซูทรงกระทำนั้นทรงกระทำในฐานะนาย แต่สิ่งที่อัครสาวกกระทำนั้นเป็นการยอมรับในความอ่อนแอของตนเอง โดยการกล่าวว่า "ในนามของพระเยซู จงลุกขึ้นเดินเถิด"